Darling! [norenmin]

60 - A long desperate night (2)

Warning: This chapter is slightly abusive.

အခန်းတွင်းသို့ သရေစာထုပ်လေးကိုင်၍ ဝင်လာသောရှိုချန်သည် အတွင်းမှ မြင်ကွင်းကိုကြည့်၍ ဆွံ့အနေသည်။ တစ်ဖက်တွင် မျက်လုံးထောင့်များနီရဲလျက် မာန်ဖီနေသော သားရဲကောင်ကဲ့သို့ ဒေါက်တာနာရှိနေသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် မတရားခံရသော မျက်နှာထားမျိုးဖြင့် ရန်ကျွင်က တွန့်လိမ်ရုန်းကန်နေခဲ့သည်။

နာဂျယ်မင်က ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိုဆယ်ကျော်သက်လေးကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အထဲဝင်ခဲ့"

ရှိုချန်က သူဝင်လာရန် မသင့်တော်ဟုထင်သည်။ ဂျယ်မင်ရဲ့ လက်မောင်းအောက်မှ ရန်ကျွင်ကလည်း ခေါင်းတွင်တွင်ယမ်းသည်။ ရန်ကျွင်ခံစားရသည်မှာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် အရှက်ကွဲနေတဲ့ အခြေအနေကို အပြင်လူများ မမြင်စေလိုပေ။

"အဲ့ဒီမှာ ကုတင်ပြင်ပေး"

ရန်ကျွင်နဲ့ဆန့်ကျင်စွာ ဂျယ်မင်ရဲ့လေသံတွင် မည်သည့်ခံစားချက်၊ ဒေါသမျှ မရှိတော့ပေ။ အခန်းတွင်းမှ တစ်ခုထဲသော သံကုတင်သို့ မေးဆတ်ပြသည်။

ရှိုချန်က ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။ နာဂျယ်မင်ထံတွင် တစ်လကျော်ခန့် ကူညီခဲ့ဖူးသောကြောင့် ယခုလိုခိုင်းရင် ဘာလုပ်ရမယ် သိထားသည်။ ပထမတစ်ခုက မေ့မျောနေသော လူနာများအတွက် စက်ကိရိယာများနဲ့ ချိတ်ဆက်ကာ လိုအပ်လျှင် အောက်ဆီဂျင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခုက ထိန်းချုပ်မရသော လူနာများကို မလှုပ်နိုင်သည်ထိ ကုတင်နဲ့ တွဲချည်ရန်ဖြစ်သည်။

လေထုကမူမမှန်သောအခါ ရန်ကျွင် တည်ငြိမ်ဟန် မဆောင်နိုင်တော့။ ရုန်းကန်မှု သေးသေးလေးဖြစ်ပါစေ ကိုယ်ကိုဆန့်ထုတ်လျက် မှီတဲ့နေရာ ကုန်းကိုက်သည်။ ပုံမှန်လူတိုင်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုသည် ကိုယ့်လက်ထဲမှအရာက ကိုယ့်ကိုနာကျင်စေပါက လွှတ်ချမိလိမ့်မည်။ သို့သော် ဂျယ်မင်က ခါးကိုကိုက်နေသော ရန်ကျွင်ကို လွှတ်ချရန် စိတ်ကူးမရှိ။ ကိုက်ရုံမကလို့ သွားပဲကျိုးပါစေ ပေးကိုက်ထားသည်။

ငါးရှဥ့်လိုလူးနေတဲ့ လူတစ်ယောက်လုံးကို အငြိမ်ထားဖို့ရန် ဂျယ်မင်အတွက် ခက်ခက်ခဲခဲ အားစိုက်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ရှိုချန်က သားရေကြိုးဖြင့် လိုက်တုပ်ပေးသည်။ ရန်ကျွင်ရဲ့ နောက်လိုက်ညီလေးမှာ စိတ်မကောင်းပေမဲ့ ဒေါက်တာနာကို မလွန်ဆန်နိုင်ပေ။