Darling! [norenmin]

58 - The first Snowfall

You were my teddy bear
you were comforting and quiet
How did love become so violent?

-Teddy Bear (Melaine Martinez)

အမှောင်ခန်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ နွေးထွေးသောလက်ဖဝါးက သူ့နဖူးထက်သို့ ကျရောက်လာ​ကြောင်း ရန်ကျွင်ခံစားမိသည်။ ထိုလက်ဝါးရဲ့ အနွေးဓာတ်နဲ့ ညင်သာမှုက တင်းကြပ်နေသော အာရုံကြောများကို ပြေလျော့စေပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိစေသည်။

ရန်ကျွင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်သည်။ နဖူးပေါ်မှ လက်ဖဝါးရဲ့ပိုင်ရှင်ရဲ့ မျက်နှာပုံစံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိသွားသောအခါ သူ့နှလုံးခုန်သံ မှားယွင်းသွားရသည်။

"ဒါလင်! တကယ်လား တကယ်အစစ်လားဟင်!'

ဂျဲနိုက မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ မြင်ဖူးနေကျအတိုင်း နူးညံ့စွာပြုံးနေဆဲပင်။ ရန်ကျွင်က ထိုလီဂျဲနိုရဲ့ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပစ်ဝင်ရန်ပြင်သည်။ သို့သော် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အံ့သြစရာကောင်းအောင် လှုပ်ရှားလို့မရခဲ့။

သို့သော် ဂျဲနိုရဲ့မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းတဲ့အမူအယာ မပြသလို ရုန်းကန်နေတဲ့ရန်ကျွင်ကို အကူအညီလည်း မပေးခဲ့။

"ပျော်လား?"

သူက ရန်ကျွင်ရဲ့ခေါင်းကို လက်ဖြင့်တဖွဖွသပ်ရင်း နူးညံ့စွာမေးသည်။ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးဖျော့ဖျော့တွင် စာနာသနားမှုနဲ့ နှိမ့်ချလှောင်ပြောင်ခြင်းများ ရောစွက်နေသည်။

"မင်းအရမ်းတွေ သဘောကျပါတယ်ဆိုတဲ့ နာဂျယ်မင်နဲ့နေရတာ ပျော်ရဲ့လား"

ထို့နောက် ဂျဲနိုရဲ့ပုံရိပ်သည် ဆီစိမ်စက္ကူအောက်မှ ပန်းချီကားကဲ့သို့ ဝေဝါးမှိန်ဖျော့လျက် ဝေးကွာသွားသည်။ မျက်နှာပုံစံက ရှင်းလင်းပြတ်သားမှု မရှိတော့သလို အသံကိုလည်း သေချာမကြားနိုင်တော့။

ရန်ကျွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

"နေဦး ဒါလင်! ကျွန်တော့်ကိုကယ်ပါ! အတူခေါ်သွားပါ တောင်းပန်ပါတယ် ဒါလင်! တောင်းပန်ပါတယ်လို့"

သူက ပျောက်ကွယ်သွားတော့မဲ့ ဂျဲနိုရဲ့ပုံရိပ်ကို ဖမ်းဆုပ်ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ချိန်းကြိုးသံ တချွင်ချွင်များကြားတွင် ခြေလက်များ တုပ်နှောင်ခံရပြီး တစ်လက်မမျှ မရွေ့လျားနိုင်ခဲ့ပေ။