Chapter 1- This means WAR!!

9.9K 165 22
                                        

"Hui layuan nyo un."

"Nyay! Nakakatkot kaya un!"

"He's gwapo but suplado."

"Hell, I think he's not a virgin anymore. Womanizer daw kaya un."

"Ideal man na sana. Kaso ang sama ng ugali."

Teka. Sino ba ang binabanggit ng mga yon? -__- Kararating ko lang dito sa school tas puro chismisan agad? At wow ha, ang lalakas pa ng boses nila. Haay. Bahala na.

Nagpatuloy lang ako sa paglalakad sa hallway. Sa paglalalakad ko, napansin kong naiwas sa dinadaanan ko ang mga tao, nagilid sila. Oh, ano na namang problema ng mga toh? Nananahimik na nga lang ako habang naglakakad tapos---

"Miss, pakibilis naman jan oh."

Napatigil ako sa paglalakad. Aba't---

"Ano ba yan. Pinapapablis tapos tumigil. Asan ang utak netong babaeng toh?" nasa tono ng boses nya ang pagka-irita nya.

Ang yabang ah. Hinairap ko sya, pero dibdib nya ang gumalantang sakin. Grabe ang tangkad. Tumingala ako sa kanya and he's looking at down at me. Prepare to die. -___-+

"Aba't sino--"

"Sino ako para patabihin ka sa dinadaanan ko? Isa akong marangal na estudyante ng school na ito na nagbabayad ng kaparehas ng binabayad mo sa tuition fee mo. Kaya hindi sayo tong hallway na toh para lakarin mo ng parang pagong. Dahil nagbayad din ako para makadaan dito."

Aba't hindi nya ako pinatapos sa sinabi ko ah!

"Wala akong sinasabi--"

"Miss, wala ka bang klase? Dada ka nang dada jan, halos maputol na ang leeg mo kakatingala sakin. Patangkad ka muna next time." ngumiti sya tas hinawakan nya ang shoulders ko at inisod ako sa gilid, saka sya tuluyang naglakad.

Ugh! Ang kapal nya! Ako pa tong dada nang dada eh hindi nga nya ako pinapatapos sa pagsasalita! Tapos ako? Mapuputol na ang leeg sa kakatingala sa kanya? Excuse me! 5"6 po kaya ang height ko! Nagkataon lang na naka-sneakers ako ngayon! Kainis.

Naglakad na ako papuntang classroom. Pagkapasok ko sa classroom...

"Miss Samonte. You're late again." ano pa nga ba? Sabi yan ni sir Pedro. Peter ang pangalan nya.

Napatigil lang ako sa pinto tas si sir, nakangisi sakin.

"Why, Miss Samonte? Why are you always late for the class? I mean, for my class?"

Nagbow ako sa kanya. "Sorry po sir. Sorry po."

"your apology is always accepted. Take your seat."

Nag-exhale ako. Pagkatingin ko sa seat ko, may ibang nakaupo. At WAPAK! Ung lalaki kanina sa halllway ang nakaupo sa seat ko! Gagantihan kita. -___-+

Naglakad ako palapit sa seat ko. Nilagay ko ang bag ko sa upuan na un. Nabigla naman sya sa ginawa ko sabay nagsmirk sya. Tumayo ako sa harap nya tapos nagcross arms ako sa kanya sabay glare sa kanya.

"Ikaw na naman miss? Talaga bang---"

"Move." I glare at him.

He smirks. "Miss, kanina ka pa. Sayo ba tong school na toh? I paid for this seat kaya---"

"I don't care. Move."

He smirks. "Miss, may klase. Gusto kong---"

"I.Said.MOVE.the.hell.out.of.my.seat." I said through gritted teeth.

He smirks again. "Paano kapag ayaw ko? Upuan mo ba toh? Permanent seat mo ba toh?"

"Oo. May problema?" 

My Bully Best FriendTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon