Secret Commando [ Zawgyi + Unicode ] Completed

Chapter ( 15 )

နေ့ခင်းတုန်းက  ပင်ပင်ပန်းပန်းနဲ့ အိပ်ပျော်သွားလိုက်တာ အခုညနေရောက်မှ လူက နုံးချိချိနဲ့ နိုးလာတယ်။  ပြန်ပြီး လန်းလန်းဆန်းဆန်း ဖြစ်သွားဖို့ မာန်ခ ရေချိုးရတယ်။ ထို့နောက် ခါးကို တဘက်နဲ့ ပတ်လိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲကနေ ထွက်လာခဲ့တယ်။ ရေစိုနေတဲ့ ခေါင်းကို Dryer နဲ့ မှုတ်တယ်။ အဲဒီနောက် သူ အဝတ်အစားဝတ်ရတော့မယ်။ ပြဿနာက ဒီမှာ စတော့တာပဲ။ ဂျေ တို့ အိမ်ရောက်ကတည်းက အဝတ်တစ်ထည် ကိုယ်တစ်ခုပဲ ပါလာတာ။ ရေချိုးမယ်ဆိုတိုင်း ဂျေ့ အဝတ်အစားတွေကို  ကြိုငှားထားရတယ်။  ဒါပေမယ့် ဂျေ့ အကျီတွေက
မာန်ခနဲ့ သိပ်မတော်ဘူး။ ဂျေက Body ခပ်တောင့်တောင့်နဲ့ဆိုတော့ သူ့လို skinny body နဲ့လူကဝတ်လိုက်တော့ အမြဲတမ်း ပွပွယောင်းယောင်းနဲ့ ကြီးနေတယ်။ ပီကျူးဆီက ငှားမယ်ဆိုပြန်တော့လည်း ပီကျူးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ကလေးသာသာ size ဆိုတော့ သူ့ ထက်သေးနေပြန်ရော။အဲတာကြောင့် ဂျေ့ဆီကပဲ အမြဲ ရေချိုးပြီးတိုင်း ငှားပြီးဝတ်ရတာ ။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့
မာန်ခ သတိမေ့သွားခဲ့တယ်။ မငှားရသေးဘူး။
အခန်းအပြင်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဧည့်ခန်းကို မာန်ခ လျှောက်လာခဲ့တယ်။ ဧည့်ခန်းမှာ ဂျေရော ပီကျူးရော နှစ်ယောက်စလုံး ရှိမနေဘူး။

''ဘယ်သွားကြပါလိမ့် ။ စာကြည့်ခန်းထဲမှာများလား ´´

စာကြည့်ခန်းထဲကို သွားကြည့်တော့လည်း မရှိ။
ဒီလိုနဲ့ သူ ဂျေ့အခန်းပေါက်ဝ ရောက်လာခဲ့တယ်။

''ဒေါက် ဒေါက် ´´

အခန်းတံခါးခေါက်လိုက်တယ်။ သို့သော် အထဲကနေ ဘာသံမှပြန်မကြားဘူး။ သူတို့အပြင်သွားကြတာလား။

အကျီတုံးလုံး၊ အောက်ပိုင်းကို တံဘက် ပတ်ထားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးနဲ့တော့ အချိန်အကြာကြီးနေလို့မဖြစ်ချေဘူး။ အဲတာကြောင့် ဂျေ့ အခန်းထဲဝင်ပြီး ကိုယ်ဘာသာ အဝတ်အစားဝင်ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
အခန်းထဲရောက်တော့ မိမိနေနေတဲ့ အခန်းထက် နှစ်ဆလောက်ကျယ်တဲ့ ဂျေ့ အခန်းမှာ အလျားအားဖြင့် ပေ  ၃၀ လောက်ရှည်မယ့် အဝတ်ဗီဒိုကြီးတစ်ခုကိုတွေ့ရတယ်။  ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ကမ္ဘာကျော် branded အဝတ်အစားတွေနဲ့ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းတွေက အစီအရီ နေရာယူထားတယ်။  လိုချင်ပေမဲ့ မဝယ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ထိုအသုံးအဆောင် ပစ္စည်းတွေကို မာန်ခ ငေးမောကြည့်ရင်း ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် ဘာတောင်ယူဝတ်ရမလဲ မသိဘဲ ဖြစ်သွားတယ်။ ခပ်မြန်မြန်ပဲ တွေ့ရာ T-shirt တစ်ထည်ရယ် ဘောင်းဘီရှည်တစ်ထည်ရယ် ဆွဲယူလိုက်ပြီး ဗီဒို ဘေးကမှန်ကြီးရဲ့ရှေ့မှာဝတ်ကြည့်ဖို့ ပြင်ရတယ်။

ခါးမှာ ပတ်ထားတဲ့တဘက်ကို ချွတ်ချလိုက်ရင်ပဲ
မှန်ရှေ့မှာ ပိုးတုံးလုံးကောင်လေး ဖြစ်သွားတယ်။
အဲဒီ ပိုးတုံးလုံးကောင်လေးမာန်ခဟာ သူ့ ဖွားဖက်တော်လေးကို မှန်ထဲကနေ ကြည့်ရင်း ...

''ငါ့ဟာက ဘာလို့အဲလောက်တောင် သေးရတာလဲ ´´

အားမလိုအားမရနဲ့ ညည်းတွားလိုက်တယ်။
မာန်ခရဲ့ ဖွားဖက်တော်လေးက စိတ်ထ နေရင်တောင်
လက်တစ်ဝါးစာ ထက်ပိုတာ မဟုတ်။ ထို့နောက်
ဘောင်းဘီဝတ်ဖို့ ကြိုးစားရတယ်။
ခြေထောက်လျိုဖို့ အတွက် ခြေကျင်းဝတ်ကနာနေသေးတာကြောင့် ခါးညွတ်ပြီး ဝတ်ရတာဆိုတော့
မှန်ကိုမကြည့်ဖြစ်တော့ဘဲ အနောက်မှာ ဂျေ ရောက်နေတယ် ဆိုတာကို လုံးဝမသိရှာဘူး။

ရေစိုနေတဲ့ဆံပင်တွေကို တဘက်နဲ့သုတ်ရင်း
ရေချိုးခန်းထဲကနေ ကိုယ်လုံးတီးထွက်လာခဲ့တဲ့ ဂျေ ဟာ ရုတ်တရက် ပိုးတုံးလုံးကောင်လေးကို တွေ့လိုက်ရတော့ လန့်ဖျပ်သွားပြီး တဘက်ပါ လွတ်ကျသွားတယ်။
ထို့နောက် အသံမပေးဘဲ ကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ ကြည့်နေမိတယ်။

မာန်ခ ဘောင်းဘီဝတ်နေတာ တော်တော်နဲ့မပြီးသေး။
တစ်ဖက်ကို အောင်မြင်စွာ လျှိုထားပြီးပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ ထောက်ရမယ့် နောက်တစ်ဖက်က 
ခြေကျင်းဝတ်လည်ထားတဲ့ ခြေထောက်ဆိုတော့
အားပြုပြီး ထောက်လိုက်တာနဲ့ မာန်ခ
ကြမ်းပြင်ပေါ် ဗုန်းခနဲ လဲကျသွားပါတော့တယ်။

''ဝုန်း ´´

''အ . . အာလာလာ  နာလိုက်တာ´´

ဂျေ မာန်ခကို ပြေးထူရပါတော့တယ်။

''ရရဲ့လား မာန်ခ ´´

''ဟင် ... ဂျေ ။ ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ ´´

ဂျေက ရုတ်တရက်ရောက်လာပြီး အနောက်ကနေ
ပခုံးကိုကိုင်လိုက်တော့ မာန်ခ အံ့သြနေမိတယ်။ အဝတ်အစား ဗလာနထ္ထိ ဖြစ်နေတဲ့ ဂျေ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို
မာန်ခ သတိမထားမိသေး။
အဲလိုပဲ မိမိခန္ဓာကိုယ်လည်း ဘာအဝတ်အစားမှ
ကပ်မထားဘူးဆိုတာ မာန်ခ မေ့နေတယ်။

''ငါမင်းကို ထူပေးမယ် ´´

ဂျေက ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ မာန်ခကို ချိုင်းကနေ မတယ်။
နစ်ယောက်လုံး မတ်တပ်ရပ် အနေထားကို ရောက်သွားချိန်မှာတော့  ဂျေ့ရဲ့ ဖွားဖက်တော်ဟာ မာန်ခရဲ့ တင်လုံးဖောင်းဖောင်းလေးနှစ်ခုကြားကို သွားထောက်မိတယ်။
နှစ်ယောက်စလုံး  ကြက်သီးတွေ ဖြန်းခနဲ ထသွားတယ်။  မာန်ခ တဖြေးဖြေးနောက်လှည့် ကြည့်တော့ ကိုယ်လုံးတီး ဂျေ့ကိုမြင်လိုက်ရတဲ့အခါ မျက်လုံးတွေပြာသွားပြီးရှက်ရှက်နဲ့ အခန်းတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်အောင် အော်မိပါတော့တယ်။

''အား .... ´´