Secret Commando [ Zawgyi + Unicode ] Completed

44

ရဲတေဇ ဟာ ဝီစကီကို
တစ္ခြက္ၿပီး တစ္ခြက္ မမူးမခ်င္း ေသာက္တယ္။
သူဟာ မူးယစ္ေစတတ္တဲ့အရာေတြကို မႀကိဳက္တတ္ေပမယ့္လို႔ ဒီေန႔ေတာ့ မူးမွ ျဖစ္မယ္။
ႏွစ္တိုင္း ႏွစ္တိုင္း တစ္ႏွစ္ပတ္လုံးလုံး ရင္ဘတ္နဲ႔
မဆန႔္ေအာင္ ဖုံးကြယ္ထားတဲ့အျပစ္ႀကီး တစ္ခုက ဒီလို ေန႔မ်ိဳးဆို  ျပန္ေပါက္ဖြားလာရတာ ျဖစ္တယ္။ ဒီေန႔ဟာ သူ႔အေဖ  ဆုံးတာ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ ။
အေဖဟာ သူ႔ဘဝရဲ႕ စံထားရာ ျဖစ္ခဲ့တယ္။
အေဖ့ရဲ႕ Diary စာအုပ္ကို သူ မဖတ္မိခင္ အခ်ိန္ထိေပါ့။
အေဖ ဟာ ေရာဂါျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္ ေဆး႐ုံက ကုတင္ႀကီးေပၚမွာပဲ လွဲေနရၿပီး ဘာစကားမွေတာင္ အသံထြက္ မေျပာႏိုင္ရွာဘူး။ နာရီဝက္ျခားတစ္ခါ လိုလို ေသြးခ်ည္းအန္ေနေတာ့တာ။ အန္လိုက္တဲ့ ေသြးဟာလဲ တစ္ခါတစ္ေလ အနီေရာင္ တစ္ခါတစ္ေလ မဲညစ္ညစ္ အေရာင္ေတြ။ေရာဂါမသက္သာတဲ့ အဆုံး မေဖ့ကို အိမ္ ျပန္ေခၚလာခဲ့ရတယ္။  သူရယ္ မာန္ခရယ္ ဟာ ေက်ာင္းတစ္ဖက္ နဲ႔ အေဖ့ကို အစြမ္းကုန္ျပဳစုေပးရတယ္။ အေဖ့ေဘးမွာ တစ္ေယာက္ တစ္ည အလွည့္က် ေစာင့္အိပ္ရတယ္။
အေဖ ဆုံးမယ့္ ည ။ ရဲေတဇ ေစာင့္အိပ္ရတဲ့ ည ။
အဲညမွာ  အေဖက ေသခါနီးေလးမွာ သူ႔ကို စကားတိုးတိုးဖြဖြေလး ေျပာတယ္။

'' မာန္ခကို ေတာင္းပန္ပါတယ္လို႔ ေျပာေပးပါ´´ တဲ့ ။

အေဖ့စကားကို သူ နားမလည္ဘူး။ အေဖက သူ႔ကို ေခါင္းအုံးေအာက္က ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ကို
လက္ထဲ ထည့္ေပးတယ္။

'' အေဖ့ကို ခြင့္လႊတ္ေပးပါ သား ´´ လို႔ ေျပာရင္း ရဲေတဇတို႔ကို ထာဝရ  ႏႈတ္ဆက္သြားေလေတာ့တယ္။

'' အေဖ . . အေဖ ´´

သူ ငိုမိတယ္။ မ်က္ရည္က်မိတယ္။

သူ႔ငိုသံေၾကာင့္ မာန္ခလည္း ေရာက္လာတယ္။
ၿပီးေတာ့ အေဖ့ကို

'' ဦးေလးႀကီး . .ဦးေလးႀကီး´´ လို႔ လႈပ္ႏႈိးကာ မရေတာ့မွ ဖက္ၿပီး ငိုေလေတာ့တယ္။

အေဖ့ကို မီးသၿဂိဳလ္တဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း ရဲေတဇ မ်က္ရည္က်တယ္။ ငိုတယ္။  ဒါေပမဲ့ အဲတာ သူ႔အေဖ အတြက္ မဟုတ္ဘူး။မာန္ခကို သနားလြန္းလို႔ ငိုတာ။
အေဖဟာ ေသျခင္းတစ္ခုနဲ႔ ကိုယ္လြတ္႐ုန္းသြားတာ။
အေဖ့ရဲ႕ လုပ္ခဲ့တဲ့ အျပစ္ေတြ အတြက္ သားျဖစ္တဲ့ သူ႔မွာ ဒဏ္ရာရခဲ့ရၿပီ ။ သူ အေဖ့ကို ေလးစားခဲ့သမွ်လည္း အကုန္သဲထဲ ေရသြန္ ျဖစ္ခဲ့ရၿပီ ။