Secret Commando [ Zawgyi + Unicode ] Completed

Chapter ( 44 )

ရဲတဇေ ဟာ ဝီစကီကို
တစ်ခွက်ပြီး တစ်ခွက် မမူးမချင်း သောက်တယ်။
သူဟာ မူးယစ်စေတတ်တဲ့အရာတွေကို မကြိုက်တတ်ပေမယ့်လို့ ဒီနေ့တော့ မူးမှ ဖြစ်မယ်။
နှစ်တိုင်း နှစ်တိုင်း တစ်နှစ်ပတ်လုံးလုံး ရင်ဘတ်နဲ့
မဆန့်အောင် ဖုံးကွယ်ထားတဲ့အပြစ်ကြီး တစ်ခုက ဒီလို နေ့မျိုးဆို  ပြန်ပေါက်ဖွားလာရတာ ဖြစ်တယ်။ ဒီနေ့ဟာ သူ့အဖေ  ဆုံးတာ နှစ်ပတ်လည်နေ့ ။
အဖေဟာ သူ့ဘဝရဲ့ စံထားရာ ဖြစ်ခဲ့တယ်။
အဖေ့ရဲ့ Diary စာအုပ်ကို သူ မဖတ်မိခင် အချိန်ထိပေါ့။
အဖေ ဟာ ရောဂါဖြစ်နေတဲ့အချိန် ဆေးရုံက ကုတင်ကြီးပေါ်မှာပဲ လှဲနေရပြီး ဘာစကားမှတောင် အသံထွက် မပြောနိုင်ရှာဘူး။ နာရီဝက်ခြားတစ်ခါ လိုလို သွေးချည်းအန်နေတော့တာ။ အန်လိုက်တဲ့ သွေးဟာလဲ တစ်ခါတစ်လေ အနီရောင် တစ်ခါတစ်လေ မဲညစ်ညစ် အရောင်တွေ။ရောဂါမသက်သာတဲ့ အဆုံး မဖေ့ကို အိမ် ပြန်ခေါ်လာခဲ့ရတယ်။  သူရယ် မာန်ခရယ် ဟာ ကျောင်းတစ်ဖက် နဲ့ အဖေ့ကို အစွမ်းကုန်ပြုစုပေးရတယ်။ အဖေ့ဘေးမှာ တစ်ယောက် တစ်ည အလှည့်ကျ စောင့်အိပ်ရတယ်။
အဖေ ဆုံးမယ့် ည ။ ရဲတေဇ စောင့်အိပ်ရတဲ့ ည ။
အဲညမှာ  အဖေက သေခါနီးလေးမှာ သူ့ကို စကားတိုးတိုးဖွဖွလေး ပြောတယ်။

'' မာန်ခကို တောင်းပန်ပါတယ်လို့ ပြောပေးပါ´´ တဲ့ ။

အဖေ့စကားကို သူ နားမလည်ဘူး။ အဖေက သူ့ကို ခေါင်းအုံးအောက်က ဒိုင်ယာရီ စာအုပ်ကို
လက်ထဲ ထည့်ပေးတယ်။

'' အဖေ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ သား ´´ လို့ ပြောရင်း ရဲတေဇတို့ကို ထာဝရ  နှုတ်ဆက်သွားလေတော့တယ်။

'' အဖေ . . အဖေ ´´

သူ ငိုမိတယ်။ မျက်ရည်ကျမိတယ်။

သူ့ငိုသံကြောင့် မာန်ခလည်း ရောက်လာတယ်။
ပြီးတော့ အဖေ့ကို

'' ဦးလေးကြီး . .ဦးလေးကြီး´´ လို့ လှုပ်နှိုးကာ မရတော့မှ ဖက်ပြီး ငိုလေတော့တယ်။

အဖေ့ကို မီးသဂြိုလ်တဲ့ အချိန်မှာလည်း ရဲတေဇ မျက်ရည်ကျတယ်။ ငိုတယ်။  ဒါပေမဲ့ အဲတာ သူ့အဖေ အတွက် မဟုတ်ဘူး။မာန်ခကို သနားလွန်းလို့ ငိုတာ။
အဖေဟာ သေခြင်းတစ်ခုနဲ့ ကိုယ်လွတ်ရုန်းသွားတာ။
အဖေ့ရဲ့ လုပ်ခဲ့တဲ့ အပြစ်တွေ အတွက် သားဖြစ်တဲ့ သူ့မှာ ဒဏ်ရာရခဲ့ရပြီ ။ သူ အဖေ့ကို လေးစားခဲ့သမျှလည်း အကုန်သဲထဲ ရေသွန် ဖြစ်ခဲ့ရပြီ ။