(41.2)Crush Story

22 3 0
                                        

PART ||

At the festival..

Wow! Sobrang daming booths halatang pinaghandaan ng school! Maraming ibat ibang booths–kiss, picture, dedication, gift, jail, marriage, cafe, shout out, horror at marami pang iba.

Mangha akong pumalakpak, naexcite din ako na kinakabahan.

"Hey crush ko, tara na subukan natin lahat ng booth!"

"Sige.." matamlay nitong sagot.

"May problema ka ba?"

"Nothing.. Tara na?"

"Do'n Tayo muna sa picture booth!"

Picture picture kami pero napansin kong nakabusangot at nakapoker face siya sa lahat ng picture!

"Hey smile naman sa last pic, tapos akin na isang kamay mo connect mo sa kamay ko at bumuo tayo Ng heart shape ha, tapos harap ka sakin na nskasmile!"

"Fine!"

1.. 2.. 3.. Say cheese crush ko! Ngumiti ito at dahan dahang inilapit ang mukha niya at hinalikan ako sa labi kasabay ng pagclick ng camera.

"Kyaaaaah! Kiss stealer! That was my first kiss, panagutan mo ipinagbubuntis ko or else kailangan mo'ng bayaran ang kinuha mo!"

"How can I pay that one kiss?"

"Isang picture lang ng nakangiti ka! Game?"

"Tss fine!"

With that the camera captured him smiling while me kissing him on the cheeks!

"Waaaah your blushing! Crush ko mukha kang kamatis sa pula!"

"Tss!" pagsusungit niya pero nakangiti naman.

"Do'n tayo sa gift booth, bumili tayo ng remembrance natin sa isat-isa!" hila ko sa kanya.

"Sure.." ngumiti itong 'di umabot sa mga mata.

Napagpasyahan kong bumili ng customized notebook for him and nagpacostumized ako ng bookmark na may picture namin. Kailangan namin balikan ito, kaya naglibot muna kami sa mga booths.

"Hulihin ang mga couple na nakaholding hands!" sigaw ng Mc sa state. Sa 'di inaasahang nahuli kami sa jail booth, may kawal pala malapit samin at saktong magkahawak kamay kami! Agad kami nitong pinaghiwalay ng kulungan.

"Waaaah 'wag niyong ilayo sakin ang crush ko, were not holding hands, hinihila ko lang siya!"

"Dare or pay?" nagsalita ang bantay ng jail booth.

Emeged na kay crush ang mga gamit ko, so I don't have a choice–it's a dare.

"Dare!" nakabusangot kong saad.

"Marry your crush and don't forget to pay them 100 pesos!"

"Geezz yun lang pala–"paktay! Ayaw niya sa marriage booth, anong idadahilan ko geeez!

"Hey buti nakalabas ka na, ba't antagal mo sa loob?"

"Eh kasi asawa ko, na sa'yo po ang money ko, so I don't have a choice to do the dare thingy!"

"I'm sorry.."

"No worries, ok lang yun crush ko!"

"Restroom lang ako ha," paalam nito.

"Sige crush ko, kita tayo sa cafe booth ha!"

Tumango lang ito at umalis na. Agad naman akong nagpunta sa marriage booth para kutsyabahin ang ilang staff–tinawag ko ang plano kong operation "marry merry me".

ONE SHOT STORIESTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon