(Derin'den)
Kollarını bedenime sıkıca sardı. Bu gidişle birbirimizden ayrılamayacaktık.
"Sevgilim, bırak gideyim artık!"
"Gitme güzelim." dedi mutsuz bir sesle.
"Sanki ülke değiştiriyorum! Altüstü on beş dakika uzaklıkta bir yere taşınıyorum."
"Uzak işte!"
"Hadi sevgilim." dedim yüzünü ellerimin arasına alarak. "Ben gidiyorum. Eve varınca sana mesaj atarım."
Dudaklarıma minik bir öpücük bırakıp geri çekildi.
"Seni çok seviyorum güzelim."
"Ben de seni çok seviyorum sevgilim." dedim bedenimi bedeninden ayırırken. "Görüşürüz."
"Görüşürüz." diye mırıldandı.
Arabaya bindim. Annem benim için bir şoför tutmuştu. Atlas'a da dediğim gibi on beş dakikalık yolun sonunda eve varmıştım. Büyük bir bahçesi olan, iki katlı, büyük bir evdi bu ev. Arabadan inip bahçeye girdim. Kapıya doğru ilerleyip zili çaldım. Annem gülümseyen yüzüyle kapıyı açtığı gibi kollarını bedenime sardı.
"Hoşgeldin oğlum!"
"Hoşbuldum annem!"
Ben de kollarımı ona sıkıca sardım. Bir süre kapının önünde oyalandıktan sonra içeriye girdik. Annem heyecanlı bir şekilde benim için hazırladığı odayı gösteriyordu bana.
"Önceden beyaz ve maviyi çok seviyordun. Ona göre hazırladım odayı."
Benim bile sevdiğimi unuttuğum şeyleri o unutmamıştı. Yavaş adımlarla içeriye girdim. Oda gerçekten çok güzel hazırlanmıştı. Başımı yana doğru çevirdiğimde birden gözlerim açıldı.
"Küçük Prens..." diye mırıldandım.
"Çok seviyordun. Umarım hâlâ seviyorsundur."
'Küçük Prens' kitabını çok sevdiğim için onunla ilgili bir köşe hazırlamıştı. Kitabı, kar küresi, küçük heykelleri... Harika bir köşeydi bu köşe.
Gülümseyerek kollarımı boynuna sardım.
"Çok teşekkür ederim!"
O da kollarını bana sarıp saçlarıma bir öpücük bıraktı.
"Hadi gel, yemek yiyelim. Acıkmışsındır."
Odadan çıkıp salona indik. Annem harika bir sofra hazırlamıştı. Bir sandalyeye oturdum. Annem de tam karşıma oturdu.
"Eskisi kadar iyi yapamadım ama fena değiller." dedi tabağımı doldururken.
Yiyemeyeceğim kadar çok yemek koymuştu. Önceden olsa bunu bitirebilirdim ama şuan tüm yediklerimi kusacağıma emindim.
Elindeki tabağı alıp önüme koydum.
"Teşekkür ederim."
"Afiyet olsun oğlum."
Yemeğimi yemeye başladığımda bakışlarını bana çevirdi. Gülümsüyordu.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
DerLas (Gay)
Romansa|Tamamlandı| - Biliyor musunuz? Onun yerinde olmayı o kadar çok isterdim ki... Çok rahattı, çok umursamazdı. Bir şey yaparken sonunu düşünmezdi. Çünkü onu bekleyen kötü bir şey olmazdı. Etrafında bir sürü arkadaşı vardı. Herkes onu seviyordu. O onla...
