Dream Class (Ale fanfiction)

Chapter 3:3.2

Still Ella's POV

"Kamusta na ang pocket watch?"

"Ayos naman. Wag ka ngang mag-alala dyan. Lagi naman akong nakabantay sa mga pagbabagong naggaganap sa pocket watch at meron ka nalang 3 buwan at 2 linggo upang matapos ang mission mo. Ayy mali, 3 buwan at 12 na araw pala."

"Huh? Papanung nangyari yun?"

"Ah baka kasi sinasayang mo lang yung mga araw na dapat eh gumagawa ka na ng move."

"eh kung sana tinutulungan mo ako di ba?" hindi naman sya umimik. Actually hindi ko na pala kelangan sabihin ang bagay nay un, dahil alam ko namang gumagawa rin sya ng move ng patago. "Nga pala."

"O ano nanaman?"

"Gusto kong makausap si Ate Cha."

"Para saan naman. At saka bakit di mo sya kinausap kagabi?"

"Tulog na kaya kayo?"

"Eh bakit mo gusto syang kausapin? At saka bakit kelangang magpaalam ka pa sakin? Hawak ko ba bibig nya??"

BOOGGSHH!

"Kayo ha? May pinagbabalingan na kayo ng mga batok nyo ni Ate."

"Seryoso nga kasi.... Hindi mo ba nahahalata?"

"Na ano?"

"Sobrang weird na biglaan ang pagkakaraoon ng family day."

"Oo nga, sobrang weird. Sobrang weird na ako ang tinatanong mo nyan. Haler ngayon pa lang ako dito sa lupa. How would I know?"

"Naku, pilosopo ka talaga ever."

"Just saying the truth. But yeah, you're right, ang weird nga."

"Papanu kaya nagkarron bigla ng Family Day? Si Ate Cha lang ang makakasagot nito sakin."

Fastforward..

"Ma'am pwedeng magtanong?"

"Magtanong? Oo naman, pero ako muna ang magtatanong sayo.... Anong oras ka umuwi kagabi De Jesus? San ka nagpupupunta kagabi ha? Ni hindi ka man lang nagpaalam.""

"Wow, nanay lang ang peg?"

"Wag mo akong bwisitin ngayon Jorella ha?" kahit kailan talaga, napakamainitin ng ulo nito.

"Nasa school lang po ako, Nay. Tiningnan ko lang naman kung ayos yung dalawa which is Jho and Bea tapos pauwi na sana ako, yun nga lang eh nakita ko naman si Deanna at Ponggay sa may rooftop kay sinundan ko pa si Deanna sa bahay ng dad nya para makipag-usap. Tapos umuwi ako mga bandang 3 na kasi sinigurado ko kung nakauwi ng maayos si Deanna."

"3 in the morning but you're still fresh?"

"Naman."

"I envy angels." Sabi nito.

"Ah, eh ate, ako naman ang magtatanong."

"Sige. Go shoot!"

"Shoot? Hindi naman tayo naglalaro ng basketball ah? Wala rin tayo sa basketball court."

"Magtanong ka na De Jesus kundi ikaw mismo ang isoshoot ko sa trash can."

"Eto naman, ang highblood. Kaya walang nagkakagusto sayo eh."

"Ikaw ba eh magtatanong o ano?"

"Sabi ko nga magtatanong na ako. Ahm, Ate Charo, papanung nagkaroon ng Family day ngayon? Edi ba wala namang ganyan since then?"

"Napansin mo rin pala? Akala ko masyado kayong dumb kasi nung inannounce ko yan sainyo eh wala man lang nagreact kundi ikaw lang."

"So, bakit nga po?"

"Actually ako yung may dahilan kung bakit. I was the one kasi who proposed this kind of activity sa council sa meeting namin."

"Pero bakit nga po?"

"Well, I just think that through this activity, you wil have the big first step upang maisakatuparan ang isa sa mission mo."

"Ang Forgiveness?"

"Tama, at kapag naggawa mo iyon ay pwedeng madali mo nalang maggagawa aang mga susunod mo pang mission." Woah! I didn't think of that! Ang galing naman!

"Ang talino mo naman ate."

"Sus, matagal ko nang alam yan noh."

"Medyo mahangin.... Pero bakit parang pinahamak mo naman kami ni Amy ate."

"At bakit naman? Kayo na nga tong tinutulungan tapos nambibintang ka pa na pinapahamak ko kayo?"

"Oo nga, may point naman po kasi kayo dun, and yep, makakatulong yung ginawa nyo, pero ate, Family day yun di ba? At dapat kasama ang pamilya namin ni Amy on that day.... The question is, how can we go to that activity kung kami rin ay walang pamilyang aattend for us?" para namang natigilan sya sa tanong ko. Wait a minute!

"Wag mong sabihin ate na hindi mo naisip ang bagay nay an?" marahan naman syang napailing. At para naman akong nawalan ng lakas sa sinagot nya

"Hehe, hindi ko na naisip ang bagay na yun, I was just a little bit of spaced out at yun lang kasi yung naiisip kong biggest leap ng mission mo na wala pa ring nangyayari. But don't worry, madali lang yang gawan ng paraan, ako na ang bahala sainyo."

Para naman akong nakaramdam ng kaba sa sinasabi nya. Parang feeling ko ikakapahamak pa lalo namin ni Amy ang solusyong naiisip nya. O Diyos ko, kayo na po ang bahala samin.