SON

42.Bölüm

İyi okumalar...

Düzenlenmiştir.

Yarım saat süren yolculuk sonrasında otele geldik. Şöyle bir baktığımda güzel ve lüks bir yere benziyordu. Taksicinin uzattığı bavulumu alıp yürümeye başladım. Bu sırada yanımızda bir taksi daha durdu. İlk inen Berke oldu. Gözlerimiz buluştuğunda bir umut gördüm. Gülümsedi. Komik olan neydi? O gülüyor diye benim de dudakların kıvrılmaya başlıyordu ki uçaktaki sözleri aklıma geldi. 'Sen miydin?'  Ne demekti bu? Neden böyle bir şey söylemişti ? Neden beni gördüğünde gözlerinde hayal kırıklığı vardı?

Düşüncelerimden kendimi güçlükle ayırdım. Hala Berke ile birbirimizin gözünün içine bakıyorduk. İçimden sarılmak gelse de engel oldum. Kaçırdım gözlerimi ve önüme dönüp yürümeye başladım. Kızlar da bana eşlik ediyorlardı. Resepsiyona geldiğimizde bir kadın karşıladı bizi.

"Buyurun efendim nasıl yardımcı olabilirim?"

"E bizim rezervasyonumuz vardı."

"Peki isminizi öğrenebilir miyim?"

"Alara Karayel."

"Bakıyorum... Evet buldum oda üç kişilik ve yanınızda Gamze Dalkıran Yağmur Ertük var."

"Evet. "

"Oda numaranız 305 3. kat. İyi günler."

"Teşekkür ederim."

Asansöre bindik hemen arkamızdan Berkeler de geldi. Berke tam karşımda duruyordu. Gözlerini üzerime dikmiş sanki bir şey söylemek istiyormuş gibi bir hali vardı. İç çekti. Daha fazla bakmayı kesip ellerime verdim dikkatimi. Eğer devam edersem kendimi tutamazdım. Asansörden inip odamızı buldum. Hemen yanımızda Berkeler vardı. Kartı okutup içeri girdim. Bavulu bırakıp hemen kendimi koltuğa atıp elime yastık aldım. Zorlukla tuttuğum göz yaşlarını serbest bıraktım. Kızlar anında yanıma geldi. Bir şeyler söylüyorlardı ama anlamıyordum. Dinleyemiyordum.

"Alara iyi misin?"

"Ne?"

"Diyorum ki yeter artık ağlama gözlerin kıpkırmızı oldu."

"Elimde değil tutamıyorum kendimi. Çok canım yanıyor. Belki daha onu dinlemeden yargılamam yanlış ama o dediğinin başka bir açıklaması olamaz."

"Ne dedi sana? Ne dedi seni bu kadar üzecek?" diye  sordu Gamze. Bunu hatırladıkça daha bir kötü oluyordum.

"Siz uyuyordunuz. Berke de. Sonra anos yapıldı. Baktım Berke kıpırdanıyor öptüm onu o da karşılık verdi sonra gözlerini açtı." burnumu çektim derin bir nefes aldım. "İlk dediği şey 'Sen miydin?' oldu ve o zaman gözlerine baktığımda büyük bir hayal kırıklığı gördüm. Anladım başkasını bekliyordu. Beni değil başkasını!" ağlamalarım iyice şiddetini arttırmıştı.

"Sakin ol güzelim. Çağırayım mı Berke'yi konuşursunuz."

"Konuşacak bir şey yok Yağmur! O yaptıklarının nasıl bir açıklaması olabilir?"

"Sende haklısın. Ne yapalım yani ne yapmak istersin?"

" Kısa bir duş alayım sonra sahile gidelim olur mu? Nefes almam lazım rahatlama lazım." beni başlarıyla onayladılar. Ayağa kalkıp bavulumdan bir kaç eşya aldım ve banyoya girdim. Anında üstümdekilerden kurtuldum ve sıcak suya kendimi bıraktım.

Yarım saat sonra otelin çıkışına doğru yürüyorduk. Bu sırada bizimkileri gördüm.

"Kızlar onları siz mi çağırdınız?"