BERDEL

Bölüm 23

Ev büyük bir sessizliğe mahkum edilmişti. Herkes bir yere gidince bana da odamda oturmak kalmıştı. Serhat ağa, Boran ve Harun şirkete gitmiş, Berfe hanım ve Kader, Rojda'nın yanına gitmişti. Aynadan kendime bakıp üstümü düzelttim ve odadan dışarı çıktım. Merdivenlerden inip salona gireceğim zaman Robin'i salona girerken gördüm. "Bunun bu saatte burada ne işi var?" diye kendi kendime sordum. Merdivenlerden inip salona girdiğim zaman Berfin'in ve onun oturup sohbet ettiklerini gördüm. "Robin senin burada ne işin var?" diye sordum.

Robin arkasını dönüp bana baktı. "Babamı ziyarete geldim. Ama o evde yokmuş. Bende burada Berfin'le sohbet ediyordum." dedi. Onun adını söylerken de sonuna yenge kelimesini eklememişti. Berfin'in bakışları burada olmamdan rahatsız olmuş gibiydi. "Baban şirkette sende oraya git." dedim. Robin bakışlarını Berfin'den bana çevirdi. "Beni kovuyor musun?" diye sordu. Oturduğu yerden kalkıp bana doğru geldi ve yanımda durdu. "Sen şansını kaybettin." dediğin de ona anlamayan gözlerle baktım. "Senin yengem değil de benim sevgilim olmanı isterdim." deyip gülümsemişti.

Onun sözleriyle gözlerim kocaman oldu. Kulaklarım ve ensem alev almış gibi yanıyordu. "Hadi bahçeye çıkalım." deyip ayağa kalkan Berfin, Robin'i kolundan tutup oradan çıkardı. Az önce duyduklarım neydi? Peki Berfin'in Robin'e davranışları?

Yukarı odama çıkıp banyoya girdim. Kıyafetlerimi kirli sepetine atıp duşun altına girdim. Soğuk su bedenimi yalayıp geçerken rahatlamıştım. Gözlerimi kapatıp kendimi denizde hayal etmeye başladım. Boran ve ben sahil kenarındaydık. İkimizden başka kimse yoktu. Şezlonga uzanmış, elimdeki kokteyli yudumluyordum.

Mutlulukla gözlerimi açıp suyu kapattım. Bornozumu üstüme geçirip duştan çıktım. Dolaptan bordo renginde bir elbise çıkarıp onu giydim. Başıma da siyah bir şal taktım. Gözlerime sürme çekip odadan çıktım.

Berfin'in odasından gelen seslerle durdum. Kalbim nedense küt küt atmaya başlamıştı. Nefesimi verip yutkundum ve kapının aralığından içeriye göz attım. Gördüğüm manzara olduğum yerde çivilenmeme neden oldu. Robin ve Berfin yarı çıplak bir şekildeydi. Nefesimi vermiştim ama boğazımdaki yumru yutkunmama engel olmuştu. Onlar beni fark etmeden titreyen bacaklarımla merdivenlerden indim.

Şimdi ben ne yapacaktım? Bu duruma sessiz mi kalacaktım? Boran'ın bu ikisinin yaptıklarından haberdar olması lazımdı. Şimdi ben söylersem Robin beni kendisine iftira atmakla suçlardı. O yüzden elimde bir kanıt olması lazımdı. Aklıma gelenle geri döndüm. Tabi yarı yolda Berfin'le karşılaşmayı beklemiyordum. Beni gören gözleri kocaman olmuştu. "Bir yere mi gidiyordun?" diye sordu ve sesindeki korkuyu gizlemeye çalıştı. "Dışarı çıkacaktım." dedim ve yanından geçtim.

Evden dışarı çıktım ve en yakın bir parka gidip oturdum. Berfin bir zamanlar Boran'ı sevmiyor muydu? Robin'i görünce neden onun ağına düşmüştü? Robin'in amacı Boran'ın mutsuz olmasıydı. Berfin'i de diğer kıza yaptığı gibi kenara atacaktı. Çocuklardan biri salıncaktan düşüp ağlamaya başladı. Oturduğum banktan kalkıp çocuğun yanına gittim. Çocuğu yerden kaldırıp "Bir şeyin var mı?" diye sordum. Çocuk yüzündeki yaşları silip "Biraz canım acıdı." dedi. Etrafıma göz gezdirip "Senin annen nerede?" diye sordum. Çocuk elini kaldırıp, parmağıyla bir yeri işaret etti. Onun gösterdiği yere baktığımda yanındaki kadınlarla çene çalan kadını gördüm.

Çocuğun elinden tutup annesine doğru gittim. "Burada oturmuş dedikodu yapacağına çocuğuna sahip çık." dedim ve kadına baktım. Kadın anlamayan gözlerle yüzüme bakıyordu. "Çocuğunu kaçırsalar, haberin olmayacak." dedim. Kadının bakışları çocuğuna kaymıştı. "Çocuğun salıncaktan düştü ama sen dedikodu yapmakla meşguldün." dedim ve onları arkamda bırakıp yürüdüm. Bazı insanlar gerçekten çocuk sahibi olmayı haketmiyordu. Hava bugün çok güzeldi ama benim moralim bozulduğu için eve geri döndüm.