26

1.2K 21 3
                                        

15 oktober, zaterdag, 9:17
~lang hoofdstuk

Het eerste wat ik voel als ik wakker word is de warmte van Matthy zijn lichaam tegen mijn rug aan. Ik glimlach als ik me herinner wat er gisteren is gebeurd. Ik draai me zachtjes om richting Matthy en zie dat hij al wakker is. Hij zit op zijn telefoon en het blauwe licht van zijn telefoon reflecteert op zijn gezicht. Al heel snel merkt hij me op en legt zijn telefoon neer op zijn nachtkastje. Zijn ogen glinsteren van vreugde als hij me aankijkt.

"Goeiemorgen!" zegt hij met een lieve glimlach waardoor ik mijn hart al sneller voel kloppen. "Goeiemorgen!" mijn stem is nog schor doordat ik juist wakker ben. Matthy trekt me voorzichtig naar hem toe in een knuffel. Hij heeft zijn armen warm en gerustellend om me heen gelegd. Ik glimlach en sluit mijn ogen weer even om te genieten van dit moment. De knuffel voelt vertrouwd en veilig. De herinnering aan de fijne tijd die we gisteren samen hebben doorgebracht gaat door mijn hoofd.

Ik geniet van Matthy zijn ademhaling en zijn borst die zachtjes meebeweegt op zijn hartslag. Na een tijdje, als we gewoon in elkaars armen liggen, voel ik Matthy's ademhaling veranderen. Zijn stem is zacht en voorzichtig als hij vraagt: "Lynn, vond je het erg dat we het gisteren zonder condoom hebben gedaan? Ik was het helemaal vergeten.. en ik wil ook dat je je comfortabel voelt over gisteren..." Zijn toon is onzeker en oprecht, en ik kan zien dat hij wat bang is voor mijn reactie.

Ik kijk hem aan en geef hem een zachte glimlach. "Matthy, het is oké. Ik voel me volledig comfortabel bij jou en anders had ik het heus wel gezegd. Ik heb een spiraal dus dat maakt niet zoveel uit. Je moet je geen zorgen maken, ik heb het heel fijn gehad gisteren." Zijn gezicht ontspant onmiddellijk en een brede glimlach breekt door op zijn gezicht. "Dat is een opluchting." zegt hij en buigt zich voorover om een zachte kus op mijn voorhoofd te drukken. De aanraking is teder en bevestigt dat hij het ook leuk vond.

Na een paar minuten nog in bed te liggen, staan we op om ons om te kleden. Matthy kijkt me met een speelse glimlach aan en zijn ogen glinsteren van genegenheid. Ik besef dat ik nog steeds naakt ben van gisteravond en voel een lichte kleur op mijn wangen stijgen. "Je weet dat het onbeleefd is om zo te staren, toch?" zeg ik plagend. Matthy lacht en schudt zijn hoofd. "Ik staar niet, ik bewonder." zegt hij met een grijns die zijn ogen doen fonkelen. Oh god daar ga ik. Ik kan wel verdrinken in die ogen van hem, en zijn lach... laat ik daar maar niet over beginnen.

"Word je nou verlegen?" vraagt hij met een grijns. "Nee... dat zou je willen." zeg ik en gooi een kussen naar hem. Hij lacht en vangt de kussen. "Ik vind dat kleurtje op je wangen wel leuk." Ik weet het zeker mijn wangen worden nooit meer normaal. Matthy lacht alsof hij mijn gedachten kan lezen. Ik begin me om te kleden en raap de kleren op die nog op de grond liggen van gisteren. Matthy blijft staan en kijkt me aan, nog steeds zijn zijn ogen vol bewondering.

Ik kijk hem even aan wanneer ik een trui over mijn hoofd heb getrokken. We glimlachen naar elkaar en ik moet toegeven dat ik toch wel verliefd ben op deze gast. "Weet je, ik vond het echt leuk gisteren." zegt hij. Ik glimlach. Toch fijn dat hij er ook zo over denkt. "Ik ook." Hij glimlacht en verder zijn er geen woorden nodig om te begrijpen wat er tussen ons speelt. 

Na het aankleden lopen Matthy en ik naar beneden. "Wat zullen we maken voor ontbijt?" vraag ik, terwijl ik de keuken binnenstap en de koelkast open om te zien wat Matthy in huis heeft. Matthy volgt me en laat zich met een speelse grijns op het aanrecht leunen. "Hoe klinkt pannenkoeken? Dit is je kans om je vaardigheden te laten zien als toekomstige chef-kok." Ik kijk hem uitdagend aan.

"Oh echt? Dan moet jij me wel helpen. Ik kan het namelijk niet alleen aan." Matthy lach en schuift dichterbij. "Nou, als chef-kok moet je toch alles zelf doen, niet? Dus ik dacht, misschien kan ik gewoon op de achtergrond toekijken en genieten van het uitzicht." Ik rol lachend mijn ogen en begin de ingrediënten voor de pannenkoeken te zoeken. Matthy komt achter me staan wanneer ik bezig ben met het beslag te maken. Hij legt zijn handen op mijn armen.

Littekens van het VerledenWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu