Littekens van het Verleden

29

17 oktober, maandag, 10:08

De volgende ochtend word ik wakker van het zachte licht dat door de gordijnen van de hotelkamer schijnt. Ik rek mezelf uit en doe langzaam mijn ogen open. Ik zie dat Lars nog in een diepe slaap naast me ligt. Zijn rustige ademhaling vult de kamer en ik glimlach zachtjes. Lars kan echt overal slapen, ongeacht het tijdstip of de plek. Nova en Emma zijn wakker. Ze fluisteren zacht vanuit de andere kant van de kamer. Ze zijn bezig met hun ochtendroutine en ik besluit om hetzelfde te doen.

Ik stap stilletjes uit bed en loop naar de badkamer waar ik mijn tanden poets en mijn gezicht fris was. De spiegel toont me een gezicht met licht gebruinde huid en mijn haren zijn nog steeds een beetje krullend van de zee van gisteren. Ik kam ze door en doe ze in een losse, hoge knot. Daarna trek ik mijn outfit aan. Een witte zomer broek en een wit shirt. 

Als ik klaar ben, kijk ik naar Lars die nog steeds niet wakker is. Een echte slaapkop. Ik zucht lachend en ga terug op bed liggen met mijn telefoon. Terwijl ik wat op insta scroll, zie ik foto's van vrienden, familie en mooie stranden. Af en toe verschijnt er een foto van Matthy op mijn telefoon. Ik kan het niet laten om te glimlachen als ik een foto voorbij zie komen. 

Na een tijdje hoor ik een kreun naast me, gevolgd door het geluid van iemand die zich uitrekt. Lars opent langzaam zijn ogen en mompelt iets onverstaanbaars. Ik grinnik. "Goedemorgen, slaapkop." zeg ik zachtjes. Lars wrijft in zijn ogen en kijkt me met een slaperige glimlach aan. "Hoe laat is het?" vraagt hij met een diepe stem. "Het is tijd om op te staan. We hebben een boot om te huren, weet je nog?" zeg ik, terwijl ik mijn telefoon opzij leg.

Lars zucht, maar staat dan toch op en strompelt richting de badkamer. Nova en Emma zijn inmiddels al klaar en zitten op hun bedden, klaar om te vertrekken. "Kom op, jongens." zegt Emma vrolijk. "Het is tijd voor ontbijt."

Lars is snel klaar en trekt zijn shirt recht terwijl hij naar de deur loopt. We verlaten de kamer en lopen samen naar het restaurant van het hotel. Het is een mooie ruimte, gevuld met de geur van versgebakken brood en koffie. We zoeken een tafeltje bij het raam, waar het zonlicht naar binnen stroomt en een warme gloed over de tafel werpt.

Tijdens het ontbijt bespreken we onze plannen voor vandaag. We hebben een boot gehuurd om langs de kust van Ibiza te varen, en iedereen is enthousiast. Nova praat over de mooie plekken die we kunnen zien, terwijl Lars en Emma lachen en ideeën uitwisselen over welke muziek we moeten draaien op de boot.

Na het ontbijt gaan we naar de haven, waar de geur van de zee en de zachte bries ons begroeten. De zon staat al iets hoger aan de hemel, maar de hitte is nog aangenaam. Terwijl we langs de verschillende boten lopen, voel ik de opwinding in mijn buik groeien. Het is alweer een tijdje geleden dat ik op een boot heb gezeten, en de gedachte aan de vrijheid op het water maakt me blij.

Bij de havenmeester regelen we snel de laatste formaliteiten voor de boot die we hebben gehuurd. Het is een mooie, middelgrote motorboot, perfect voor een dagje varen langs de kust van Ibiza. Lars en ik laten onze vaarrijbewijzen zien en al snel mogen we aan boord. Lars en ik hebben een paar jaar geleden samen ons vaarrijbewijs gehaald omdat het ons leuk leek om dat te hebben. Lars wou daar ook de jongens mee versieren. Dat was vooral de grootste reden. Niet dat het echt heeft geholpen maar je weet het nooit :) Lars neemt als eerste plaats achter het stuur, terwijl ik samen met Nova en Emma alles aan boord breng en een comfortabele plek zoek.

De motor start met een zacht gebrom, en langzaam varen we de haven uit, het open water tegemoet. De stad en de haven verdwijnen al snel achter ons, vervangen door de eindeloze, helderblauwe zee. De wind speelt met mijn haar, en ik voel me vrij, alsof alle zorgen van de afgelopen tijd in het niets oplossen.

Terwijl Lars de boot verder de zee op stuurt, neem ik een selfie met het schitterende water op de achtergrond. Mijn lach is breed en oprecht, en de zon schijnt fel in de camera. Ik stuur de foto naar Matthy met een kort berichtje: Kijk waar ik ben!