Lynn Schouten is 22 jaar oud en werkt in haar vakantie als animator op een camping in Frankrijk. Dit is haar 3de jaar als animator. Ze is een harde werker en heeft haar leven nog niet helemaal in orde. Het is al een paar maanden uit met haar narcist...
We zijn drie dagen later en vandaag staat er een logeerpartij op de planning. Emma, Lars en Nova komen over en het is de eerste keer dat Emma en Lars mijn nieuwe plek zullen zien. Als ik opsta, loop ik naar de badkamer om me om te kleden.
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
Ik ga naar de keuken om een ontbijt voor mezelf te maken. Terwijl ik bezig ben met het bereiden van een eenvoudige maaltijd, pak ik mijn telefoon om even met Matthy te appen. Al snel besluiten we om te facetimen. We hebben beide een rustige dag voor de boeg; Matthy heeft weinig te doen terwijl ik een gezellige dag met vrienden in het vooruitzicht heb.
"Goedemorgen!" begroet Matthy me met een glimlach. "Hoe is je ochtend tot nu toe?" "Goedemorgen! Het gaat prima. Ik ben net begonnen met mijn ontbijt. Hoe gaat het bij jou?" vraag ik terwijl ik een slok van mijn koffie neem. "Niet veel spannends hier. Gewoon een rustige zondag. Wat heb je allemaal op de planning staan?" vraagt Matthy terwijl hij een slok van zijn eigen koffie neemt.
"Vandaag komen Emma, Lars en Nova voor een sleepover. Ze hebben mijn appartement nog niet gezien, buiten Nova, dus dat wordt leuk." vertel ik enthousiast. We praten over verschillende dingen terwijl we ons ontbijt opeten. Gesprekken met Matthy zijn altijd ontspannen en leuk. We lachen veel en ik realiseer me dat ik de tijd helemaal uit het oog verlies.
Het is vaak zo met Matthy; ik vergeet gewoon de tijd wanneer we praten. Tijdens ons gesprek komen er een aantal nieuwe dingen aan het licht. Matthy vertelt over wat hij vroeger studeerde en over het samen wonen met zijn vrienden. Mijn Zweedse roots komt ook aanbod.
We delen grappige anekdotes uit onze jeugd. Ik vertel over mijn gekke familie-uitjes en de onhandige momenten van mijn kindertijd. Matthy moet erom lachen en het voelt fijn om samen te lachen om dingen die nu zo ver weg lijken.
Na een tijdje nemen we afscheid en ik besluit om met Beau te gaan wandelen. De frisse lucht lijkt precies wat ik nodig heb om mijn gedachten wat te verzetten. Tijdens de wandeling overdenk ik nogmaals mijn gesprekken met Matthy. Wat voel ik eigenlijk voor hem? Het idee dat ik verliefd zou zijn, voelt onwerkelijk. Het zou niet moeten kunnen. Ik probeer mezelf gerust te stellen dat het gewoon een tijdelijke fase is.
Het is gewoon een kwestie van goed bevriend zijn en plezier hebben met iemand met wie je veel gemeen hebt. Beau snuffelt vrolijk aan elke boom en iedere paal terwijl ik mijn gedachten op een rijtje probeer te krijgen. Ik vraag me af of ik mezelf iets wijsmaak. Misschien wil ik gewoon niet toegeven dat ik meer voel voor Matthy dan ik wil.
De gedachten over mijn gevoelens maken me nerveus. Wat als ik me echt aan iemand hecht en het weer misloopt? Het is een angst die ik onder ogen wil zien maar die me toch blijft achtervolgen. Misschien is dit ook gewoon een manier om mezelf te beschermen tegen mogelijke pijn.
Beau kijkt me af en toe aan met zijn grote, vriendelijke ogen en ik zie een soort geruststelling in zijn blik. "Wat moet ik doen, Beau?" vraag ik hem zachtjes. "Ik weet echt niet wat ik moet denken."
