Littekens van het Verleden

38

~vervolg

We zitten aan tafel, en ik merk hoe mijn knie zachtjes tegen die van Matthy leunt. Het is een klein gebaar, maar het geeft me een gevoel van verbondenheid dat moeilijk te beschrijven is. De jongens beginnen meteen te eten, en ik kijk ze nieuwsgierig aan, afwachtend wat ze van het eten zullen vinden. Het duurt niet lang voordat ik hun goedkeuring krijg.

"Wow, Lynn, dit is echt lekker!" zegt Raoul met een brede glimlach, terwijl hij een grote hap van de pastaschotel neemt. "Ja, echt top." voegt Milo eraan toe, terwijl hij zijn vork naar me wijst. "Je mag van mij wel vaker koken." Ik lach en voel me gevleid door hun complimenten. "Dank je wel, jongens." antwoord ik, terwijl ik mijn best doe om niet te blozen. "Ik ben blij dat jullie het lekker vinden."

Matthy glimlacht naar me en ik voel zijn hand even op mijn been rusten, een klein gebaar van genegenheid dat me een warm gevoel geeft. "Ik zei toch dat ze goed kan koken." zegt hij trots, wat meteen leidt tot een plagerige reactie van de jongens. "Nou, Matthy, je hebt wel geluk," zegt Koen met een knipoog. "Lynn kan koken én ze heeft je nu officieel aan de haak geslagen. Twee keer jackpot!"

De jongens lachen allemaal, en ik kan het niet helpen om mee te lachen, ook al probeer ik bescheiden te blijven. "Ja, ja, rustig aan." zeg ik speels, terwijl ik mijn handen omhoog houd. "Ik ben nog steeds dezelfde Lynn als gisteren, hoor."

"Maar nu officieel van Matthy." grapt Robbie, wat nog meer gelach veroorzaakt. Matthy kijkt me glimlachend aan, en ik zie de liefde in zijn ogen. Hij geeft me een speelse duw met zijn knie, en ik duw zachtjes terug, genietend van dit moment van verbondenheid met hem en zijn vrienden.

Terwijl we verder eten, gaat het gesprek al snel over op andere onderwerpen. Op een gegeven moment kijkt Milo me nieuwsgierig aan. "Dus, Lynn, dat was net Zweeds wat je aan de telefoon sprak, toch?" vraagt hij. "Ja, klopt." antwoord ik met een glimlach. "Ik ben tweetalig opgevoed. Mijn moeder is Zweeds, en mijn vader is Nederlands."

"Dat is wel vet." zegt Koen, terwijl hij zijn vork neerlegt. "Ik zou geen woord verstaan van wat je net zei." De jongens lachen, en ik glimlach ook, denkend aan hoe vaak ik van taal moest wisselen terwijl ik opgroeide. "Het is eigenlijk best grappig." begin ik, "want ik switch soms gewoon automatisch tussen de twee talen, vooral als ik met mijn moeder praat. Toen ik klein was, gebruikte ze beide talen door elkaar, dus het voelde altijd heel natuurlijk voor me."

"En Matthy," begint Raoul plagerig, "heeft hij al wat Zweeds van je geleerd?" Ik kijk naar Matthy, die doet alsof hij diep in gedachten is. "Nou," begint hij met een grijns, "ze heeft me nog niet voor de gek gehouden met haar Zweeds, maar ik voel dat het moment wel gaat komen."

Ik lach en geef hem een speelse tik tegen zijn schouder. "Ik zou dat nóóit doen." zeg ik met een onschuldige glimlach, wat alleen maar meer gelach veroorzaakt. "Ja, hoor, we geloven je helemaal." zegt Milo sarcastisch, wat ervoor zorgt dat iedereen weer in de lach schiet.

Na het lachen wordt het gesprek wat serieuzer, en de jongens lijken echt geïnteresseerd in mijn tweetalige opvoeding. "Hoe was het eigenlijk, om op te groeien met twee verschillende culturen?" vraagt Robbie, terwijl hij zijn vork neerlegt en zijn aandacht volledig op mij richt.

Ik neem even de tijd om na te denken voordat ik antwoord. "Het was soms wel een uitdaging." geef ik toe. "Maar het was ook heel waardevol. Mijn moeder heeft me veel Zweedse tradities en gewoonten bijgebracht, terwijl mijn vader me natuurlijk de Nederlandse kant liet zien. Soms voelde het alsof ik twee werelden in mezelf moest verenigen, maar tegelijkertijd gaf het me ook een heel breed perspectief op dingen."

"Dat klinkt best wel tof." zegt Koen bewonderend. "Je hebt als het ware twee keer zoveel meegekregen." "Ja, dat is zeker waar." zeg ik, terwijl ik terugdenk aan mijn jeugd. "Ik heb het altijd als een verrijking gezien, al waren er natuurlijk ook momenten waarop het lastig was. Zoals bijvoorbeeld kerst vieren. In Zweden vieren ze het op kerstavond, terwijl we hier natuurlijk eerste kerstdag hebben. Soms moesten we kiezen waar we zouden zijn, of probeerden we beide tradities in één te passen."