My First Love is My Enemy [COMPLETE]

Chapter #41- Miracle

.
>Xyra's POV<

"Anak hinahanap ka ng mga kaibigan mo sa baba" sabi ni Mama na sumilip sa kwarto ko.

"Sige Ma, bababa na po ako" sabi ko.

Anu kaya ang ginagawa ng mga bessy ko dito,, ngayon lang sila dumalaw ng hindi tumawag sakin.

Bumaba na ako mula sa kwarto ko at pagdating ko sa sala, nagtaka ako kasi hindi ang mga bessy ko ang nandito kundi sila Steven at Divon na nag-aalala ang mukha.

Anu kaya ang meron??

Teka!!

OMG!

Hindi to maaare!

Wag nila sabihing may nangyari kay Yuhan!!

Nagkatotoo nga yung sinabi ng Doctor na nacomatos nga sya... 3 months na syang natutulog..

Ang buong University ay nag-aalala sakanya, ako nga hindi na makapagpokus sa study.

Dahil lagi nyang ginugulo ang isip ko.

.
Pareho silang napatayo nung makita nila ako.

"Anung ginagawa nyo dito?" taka kong tanung.

Biglang tumalikod si Steven at nahalata ko sa mukha nya na napaiyak sya, kaya kinabahan ako..

"Xyra, Kailangan ka namin" sabi ni Divon.

"Ha?"- ako.

"Si Yuhan kasi..."- Divon.

"Bakit anung nangyari kay Yuhan?!" tanung ko habang nangingilid na ang luha sa mata ko.

"Sabi kasi ng Doctor, mukang imposible ng magising pa sya muli"- Divon.

Oh My God,,, hindi to maare!!!
Napaiyak na ako..

"Xyra, nandito kami dahil baka sakaling mapagising mo sya"- Divon.

"Wala akong kapangyarihan Divon kaya hindi ko sya kayang pagisingin pero gusto ko syang makita ngayon!" umiiyak kong sabi.

"Malay natin,,,kagabi kasi..nagulat kami dahil bigla syang nagsalita at tinawag ang pangalan mo!"- Divon.

Totoo kaya yun? May nacocomatos bang na biglang nagsalita??

Parang nakakapagtaka.

-------

Nandito na kami sa tapat ng pinto ng roon ni Yuhan.

"Teka lang Divon, baka pagalitan ako ni Ate Yanna" sabi ko.

"Hindi,, dahil sya din ang nagpatawag sayo dito"- Divon.

Pumasok nalang ako,,,,

Pagdating ko sa loob ay nakita kona si Ate Yanna na umiiyak sa harap ng natutulog na kapatid.

Napaiyak narin ako at lumapit sakanya saka niyakap ko sya.

.
"Patawarin nyo po ako Ate, kasalanan ko po ang lahat nito!" umiiyak kong sabi habang yakap sya.

"Xyra, ako dapat ang humingi ng sorry sayo dahil-" hindi kona sya pinatapos.

"Tama na po Ate, wala lang sakin ang lahat nun" sabi ko.

-----------
-----

Nakaupo ako sa sofa habang pinagmamasdan si Yuhan na natutulog...

Lumabas si Ate Yanna kaya kaming dalawa lang ang nandito sa loob.

Hinawakan ko ng dalawa Kong kamay ang kaliwang kamay ni Yuhan.

Tumitig ako sakanya saka nagsimula na naman akong mapaluha.