Anarchy

Κεφάλαιο 12

Άνοιξα αργά τα μάτια μου όμως το μετάνιωσα μόλις συνειδητοποιήσα πως το παράθυρο πάνω από το κρεβάτι μου ήταν ορθάνοιχτο και το φως του πρωινού ήλιου έκαιγε τα μάτια μου.

Μερικά λεπτά αργότερα και αφού σκέφτηκα λίγο αν με συμφέρει να κατεβώ κάτω, σηκώθηκα και ντύθηκα σέρνοντας τα πόδια μου.

«Καλημέρα.» Άκουσα την ζεστή του φωνή να μου λέει καθώς κατέβαινα αργά τα σκαλιά. Κανείς άλλος δεν ήταν σπίτι και έτσι γύρισα περιέργεια προς το ρολόι για να δω τι ώρα είναι.

«Καλημέρα!» Είπα χαρωπά μόλις έφτασα μπροστά του και τον έκανα μια αγκαλιά. Αυτός ανταποκρίθηκε κατευθείαν και με αγκάλιασε επίσης.

«Οι γονείς μας είχαν κάτι δουλειές και ο Στέλιος δεν έχει γυρίσει ακόμα. Θες να φτιάξω πρωινό;» Πρότεινε και έγνεψα θετικά χωρίς να το σκεφτώ. Άλλωστε ο Θωμάς είναι καταπληκτικός μάγειρας!

Μην έχοντας να κάνω κάτι όμως συμφώνησα να τον βοηθήσω να συμμαζέψει την κουζίνα και αφού τελειώσαμε τις παρασκευές, βγήκα έξω για να πετάξω τα σκουπίδια.

Πριν μπω πάλι μέσα στην αυλή, ένα χέρι με σταμάτησε και κρατήθηκα για να μην βάλω τις φωνές από την τρομάρα μου.

«Τι κάνεις εδώ;» Τον ρώτησα έκπληκτη και τον έσπρωξα για να με αφήσει. Όσο σκέφτόμουν αυτό που έκανε χθες εξαγριωνόμουν ακόμη περισσότερο.

«Τι κάνω; Ήρθα να σου μιλήσω.» Μου είπε και η έκφραση μου άλλαξε σε ειρωνική.

«Δεν έχουμε να πούμε τίποτα. Φύγε!» Του είπα εκνευρισμένη και ένα αλλαζονικό χαμόγελο στόλισε το πρόσωπο του.

«Αλλιώς τι;» Με προκάλεσε και τον κοίταξα επίμονα χωρίς να έχω κάποια απάντηση. Ήξερα ότι η ερώτηση ήταν παγίδα.

«Αλλιώς.. αλλιώς τίποτα. Απλά φύγε!» Είπα επιθετικά και προσπάθησα να τον σπρώξω όσο αυτός γελούσε.

«Λάθος απάντηση.» Χαμογέλασε και μέσα σε δευτερόλεπτα έχει σκύψει από πάνω μου, έχει τυλίξει τα χέρια του γύρω μου για να μην μπορώ να φύγω και με φίλησε!

Πάλευα με νύχια και με δόντια να απελευθερωθώ όμως στο τέλος παραδώθηκα. Τι να κάνω και εγώ άνθρωπος είμαι!

«Σταμάτα να το κάνεις αυτό γαμώτο!» Φώναξα εξοργισμένη όταν τελικά βρήκα το θάρρος και τον έσπρωξα ενώ αυτός με κοίταζε σαν χάνος.

«Ποιό αυτό;» Ρώτησε ανήξερος και κρατήθηκα για να μην τον χαστουκίσω. Μα καλά πόσο ηλίθιο μπορεί αν είναι ένα άτομο;