Anarchy

Κεφάλαιο 53

Ξάπλωσα δίπλα στον Άρη και χώθηκα στην αγκαλιά του. Έκλεισα κατευθείαν τα μάτια μου και τα χέρια του έκαναν αργά μασάζ στην πλάτη μου για να με ξεκουράσει.

"Ο Ηλίας πρότεινε να βγούμε εμείς οι τέσσερις αύριο και να πάμε για κανένα καφέ αφού σχολάσετε" Έσπασε την γαλήνια σιωπή και σηκώθηκα ελάχιστα από το στρώμα για να γυρίσω προς αυτόν.

"Εγώ δεν μπορώ.. οι πανελλήνιες πλησιάζουν μέρα με την μέρα και αισθάνομαι ότι έχω παραμελήσει πολύ το διάβασμα τελευταία" Εξήγησα και ξεφύσηξε.

"Μόνο μου θα με αφήσεις πάλι;" Ρώτησε κατσούφικα και ξαναξάπλωσα πάνω του σκεπτική.

"Κατάλαβε με ρε μωρό μου.. πρέπει να εκμεταλλευτώ τον ελεύθερο μου χρόνο" Επέμεινα.

"Εντάξει εντάξει κατάλαβα. Ίσως κάποια φορά καταφέρεις να έρθεις και εσύ" Διέκοψε απότομα την συζήτηση και με φίλησε στο κεφάλι όμως αισθανόμουν τα νεύρα του και έτσι γύρισα και τον φίλησα πεταχτά.

"Μην μου θυμώνεις ρε Άρη.." Τον παρακάλεσα και μου χαμογέλασε πιο ήρεμος τώρα. Έγυρα το κεφάλι μου στο στέρνο του και αφού τον καληνύχτισα κοιμήθηκα στην ζεστή του αγκαλιά.

[...]

"Πως περάσατε το χθες;" Ρώτησα την Αναστασία μόλις μπήκαμε στην τάξη και καθίσαμε στις θέσεις μας. Με κοίταξε διστακτικά και άφησε τα πράγματα της κάτω.

"Μια χαρά αν εξερέσεις το γεγονός ότι ο Άρης δεν είναι άτομο για συζήτηση. Όλο γκρινιάζει και ειρωνεύεται, ήμαρτον δηλαδή!" Αναστέναξε και γέλασα.

"Εμένα μου λες; Τέλος πάντων άντε πες μου τι είπατε!" Επέμεινα και κοίταξε νευρικά τριγύρω της. Εγώ έσμιξα τα φρύδια μου και την σκούντηξα για να μου απαντήσει.

"Μην με χτυπήσεις αλλά νομίζω ότι έκανα μια μικρή χαζομάρα" Μουρμούρισε και στένεψα τα μάτια μου. Ξέρω πολύ καλά τι εννοεί η Αναστασία όταν λέει 'Μια μικρή χαζομάρα'. Έχει κάνει μεγάλη γκάφα!

"Λέγοντας μια μικρή χαζομάρα;" Συνέχισα και κατάλαβα από την έκφραση της ότι αυτό που θα ακούσω ήταν πολύ κακό.

"Να μωρέ.. θυμάσαι στην αρχή της χρονιάς που είχαμε βγει μια μέρα και μιλούσαμε για τα μηχανογραφικά μας, μου είχες πει ότι θα βάλεις στις πρώτες σου επιλογές ιατρική στην Αθήνα και μετά θα το σκεφτείς για τις υπόλοιπες σχολές" Προσπάθησε να μου θυμήσει αλλά ήξερα πολύ καλά που το πήγαινε.

"Άκουσα καλά; Ποιός θέλει να περάσει στην Αθήνα;" Ρώτησε γεμάτος ενθουσιασμό ο Άγγελος την ώρα που καθόταν στο πίσω θρανίο αλλά τον αγνόησα.