Anarchy

Κεφάλαιο 47

"Ναι σήμερα μας το ανακοίνωσαν" Του είπα και συνέχισα τον δρόμο μου για το σπίτι. Η πρώτη σχολική εβδομάδα μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων πέρασε δύσκολα και προσπαθούσα να προσαρμοστώ ξανά στο πρόγραμμα ενός τελειόφοιτου μαθητή λυκείου.

"Δεν ξέρω ρε Κάλη δεν μου ακούγεται καλή ιδέα" Απάντησε και ξεφύσηξα. Αν είναι δυνατόν δηλαδή, ούτε μια εκδρομή δεν θα με αφήσει να πάω;

"Εγώ την βρίσκω πάρα πολύ καλή ιδέα Άρη. Εξάλλου φέτος αποφοιτώ δεν πρόκειται να ξαναπάω σχολείο ποτέ, αν εξαιρέσεις το πανεπιστήμιο. Οπότε είναι κρίμα να χάσω αυτή την εκδρομή" Προσπάθησε να τον πείσω όμως ήταν ακάθεκτος. Ε αμάν πια!

"Συνεχίζω να νομίζω ότι δεν είναι καλή ιδέα" Ξαναξεφύσηξα και στριφογύρισα τα μάτια μου.

"Δεν με νοιάζει εγώ θα πάω ότι και να πεις!" Απάντησα και γέλασε.

"Σωστός δικτάτορας" Ειρωνεύτηκε μόλις μπήκα στην αυλή του σπιτιού μου και αναγκάστηκα να τον αποχαιρετήσω χωρίς πολλά πολλά.

"Καλλιρόη ήρθες;" Φώναξε η μητέρα μου από την κουζίνα και στριφογύρισα τα μάτια μου. Όχι, στον δρόμο είμαι!

"Ναι μητέρα" Απάντησα και μπήκα στο δωμάτιο. Την είδα που είχε γυρισμένη την πλάτη της προς εμένα και μαγείρευε συγκεντρωμένη πάνω από την κατσαρόλα.

"Αν και καθυστερημένα σήμερα ο Βαγγέλης, ο πρόεδρος του δεκαπενταμελούς, μας ανακοίνωσε πως το άλλο Σαββατοκύριακο θα πάμε τριήμερη στην Αθήνα" Της είπα και σήκωσε το κεφάλι της απότομα.

"Θα το συζητήσουμε με τον πατέρα σου την ώρα του φαγητού. Τώρα πήγαινε πάνω Καλλιρόη" Απάντησε και ξεφύσηξα. Την ώρα που πήγα να φύγω όμως μπήκε στην κουζίνα και ο πατέρας μου.

"Άννα δεν νομίζω πως υπάρχει κάτι που πρέπει να συζητήσουμε. Είναι πολύ καλή ιδέα να πάει αυτή την εκδρομή, εξάλλου είναι η τελευταία της και είναι κρίμα να την χάσει" Μίλησε και ο πατέρας μου και η μητέρα μου σκούπισε τα χέρια της στην πετσέτα.

"Δεν της απαγόρεψα να πάει στην εκδρομή της. Ίσως να είναι όντως μια πολύ καλή ιδέα" Συμφώνησε και αυτή και χαμογέλασα πλατιά.

"Ωραία!" Αναφώνησα και κάθισα στο τραπέζι περιμένοντας το φαγητό να στρωθεί.

[...]

"Θα πάω στην Αλεξάνδρα!" Φώναξα και έκλεισα την πόρτα πίσω μου βιαστικά. Δεν είχα όρεξη να πήγαινα με κανέναν από τους γονείς μου οπότε έπρεπε να τους 'ξεφύγω'.