ပြိုမယ်မိုးလေး မသည်းစေလို...

Part -34 (Uni & Zawgyi)

ကားထဲတွင်
နှစ်ယောက်သားမုန့်စားပြီးနောက်တွင် ကားကူရှင် အား မှီလျက် စိတ်ပျက်လက်ပြတ်ထိုင်နေကြသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်လွန်းနေပြီ။ ပုစဉ်းရင်ကွဲများအသံမှာတဂွီဂွီနှင့် ဖားအော်သံများကလည်း တဂွမ်ဂွမ်။ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ လူများလည်း တယောက်မတွေ့သေး။

"ကားတစ်စီးမှလည်းမလာဘူး...စိတ်ညစ်လိုက်တာ"

"လာ...ကားစောင်းရင်းအပြင်မှာ
ကြယ်သွားကြည့်ရအောင်......"

ဆင်းသွားသည့်ထိုလူ့နောက်အား ဆင်းလိုက်ဖြစ်သည်။ သူပျော်နေတာလား။
လမ်းမီးတိုင်ကြို့တို့ကျဲတဲနှင့် အလင်းရောင်အပြည့်အဝမရသော လမ်းကြီးမှာ ခပ်ဝေးဝေးမီးတိုင်မှ အလင်းနှင့်အတူ ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှောင်အတိဖုံးနေ၏။
လယ်ကွင်းပြင်ကြီးဖြစ်သည်ကြောင့်နေမည်
လေနတ်သား၏ကလူကျီဆယ်သော လေအချို့က
ခပ်အေးအေး ခပ်စိမ့်စိမ့်ပင်။ ဘယ်အရပ်မျက်နှာကြည့်ကြည့် ကွင်းထီးခေါင်ခေါင်ကြီးများနှင့် အေးစက်စက်ခံစားချက်သာရနေ၏။

ကားအရှေ့ဘောနပ်ဖုံးပေါ်တက်ထိုင်လိုက်သည့် သူသည် သူ၏ဘေးဘက်တစ်ထွာလောက်အကွာ အား လက်ဖြင့်ပုတ်ပြလာ၏။
ထိုင်လိုက်သည်က မလေးသော်လည်း လူနှစ်ယောက်ထိုင်သည်ကြောင့်ထင် အိကျသွားသည့်
ကား၏ဝန်အားခံစားမိသည်။

ကောင်းကင်ကြီးလည်းမဲနက်နေရာ ဝန်းကျင်ကြီးလည်းတိတ်ဆိတ်လို့။ ကြယ်လေးများတဖြတ်ဖြတ်လက်ကာအလှူခြင်းအပြိုင်ကြူးနေ၏။ သူတို့ကိုယ်မှထွက်ပေါ်လာသော အရောင်အဝါတောက်ပနေပုံများမှာလည်း ည၏ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မပြည့်တပြည့်လမင်းကြီးအား
မော့ကြည့်ပြီးနောက် လေပူတစ်ချက်ထုတ်လိုက်မိသည်။

မောင်နှင့်အတူ နေ့ဘက်ကောင်းကင်ကြီးမှ ငှက်ကလေးများအား အမျိုးအစားခွဲဖူးသကဲ့သို့။
ညဘက်ကောင်းကင်ကြီးမှ ကြယ်လေးများအားလည်း အရောင်အသွေးခွဲဖူးချင်သည်။ ကြယ်အမျိုးအမည်များကိုလည်း မောင့်အား မေးချင်ပါ၏။ အမျိုးအမည်သိသည့်ကြယ်လေးများ၏ အနက်အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်အား
မောင့်ရဲ့ပေါင်ပေါ်ခေါင်းအုံးလျက် မောင့်စကားတွေကိုလည်း နားထောင်ချင်သေးသည်။