မင်းမင်းနှင့်တွေ့ချင်၍ မောင့် အား မင်းမင်းအိမ်သို့သွားမည်ဟု ဖုန်းဆက်ကာအသ်ိပေးလိုက်သည်။
ကိုယ်ဝန်စရှိစဥ်တည်းက မင်းမင်းတစ်ယောက် ဘယ်နေရာမှမသွား၊ အပြင်သို့ပင်မထွက်တော့ချေ။
တစ်လတိတိရှိနေခဲ့ပြီ။ ကိုယ်တိုင်လည်းသတိရနေ၍ အလုပ်ပိတ်ရက်လေး သွားလည်ဦးမည်။
ဗိုက်ပူပူလေးအားလည်း ကိုင်ကြည့်ချင်၍ပင်။
"ဖြိုးရေ ငါအခုမင်းမင်းအိမ်သွားနေတယ်
လာခဲ့ပါလား..."
"ဂျူတီအစားထိုးဝင်ပေးနေရလို့ လမင်းရေ...
သူ့ကိုဂရုစိုက်ဖို့ ငါ့အစားပါပိုမှာခဲ့ပေး..."
"ဒါဆိုဖုန်းချလိုက်တော့မယ်နော်..."
အကျီလက်ဇကာ့အပွကြီးကြောင့်ထင် ကိုယ်သေးသေးလေးက အကျီထဲမြုပ်လျက်။ ဘောင်းဘီအမဲကလည်း Over sizeကြီးဖြစ်နေ၏။ ဦးထုပ်
အဝိုင်းလေးဆောင်းပြီး ဖုန်းတစ်ခုတည်းသာထည့်ထားသော ကြိုးသိုင်းအိတ်လေးထဲသို့ ဘဏ်ကတ်နှစ်ခုထည့်လိုက်သည်။ မောင့်ပိုက်ဆံအိတ်ထဲက နှိုက်ထားသည့်
ငါးထောင်တန်တစ်ရွက်ကိုပါ ကျကျနနထည့်ရင်း ဘေးသိုင်းလွယ်လျက်
ဖိနပ်စင်တံခါးဖွင့်ကာ ဖိနပ်ရှာရတော့သည်။
မောင်ဝယ်ပေးထားသော အနက်ရောင်ရှူးဖိနပ်လေးကိုကိုင်ကာ ကားသော့လေးကို လက်ငြိုးလေးဖြင့် လှည့်လျက် အိမ်အောက်ထပ်သို့ဆင်းလာလိုက်သည်။
"အမယ် ပြောတော့ ရွှေညိုရောင်ကြီးအရောင်မွဲတယ်ဆို အဲ့ဒီအကျီမဝတ်ပါဘူးဆို..."
"မောင် က အရောင်လေးလှပါတယ်တဲ့....
လမင်းနဲ့လိုက်တယ်ဆိုလို့ လမင်းမကြိုက်လဲဝတ်မယ်...
မောင့် မျက်လုံးထဲလှနေဖို့လိုတယ်လေ Mammyရဲ့......"
"လာ...ထိုင်ဦး...မေးစရာရှိတယ်....."
Mammyခေါ်၍ ဧည့်ခန်းအဝလေးတွင် ဖိနပ်လေးအားချလိုက်ပြီး သားအမိနှစ်ယောက်ဖက်ကာ ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့လိုက်သည်။
"Mammy အရမ်းလှနေတယ်..."
"အပိုတွေ..."
"လမင်းရဲ့Mammyက အမြဲတမ်းလှနေတာကတော့
တကယ်ပါနော်...ပြောပါဦး gymတွေဆော့နေတယ်ဆို လမင်းလဲလိုက်ဆော့ချင်လို့...ဗိုက်ကအဆီတွေချရမယ်လေ..."
KAMU SEDANG MEMBACA
ပြိုမယ်မိုးလေး မသည်းစေလို...
Romansa"ဒီသံသရာတစ်လျှောက် နှလုံးသားထဲက အချစ်ရဲ့အကျဥ်းသားက မောင်ပါပဲ..."
