Love Under The Sunset

6. A DATE 1.0 X LQ.

Loren's POV....

Grabe konti na lang kami dito sa resto and yung mga pumapasok hinaharang na nung guard.

Kaya nag tataka na rin ako.
Bakit sila nang haharang eh kikita din naman sila.

"Ga? Bakit hindi sila pinapapasok?" Tanong ko pa sa fiancé ko.

"Hmm? Kasi ano eh." Sabi pa nya sa akin.

"Ano?" Tanong ko naman.

Habang naka tingin sa kanya.

"Binayaran ko na kasi ga, para sa ating dalawa." Sagot naman nya.

"Nako naman ang sweet sweet mo naman." Sabi ko pa sa kanya.

"Hahaha! Na miss ko lang yung date natin. Ngayon lang ata ulit tayo nag date after a year. A year of grieving." Sabi pa nya sa akin.

"Ayan na naman sya." sabi ko naman.

"Eh kasi eh, sige promise ko hindi ko na lagi iisipin ang mga nangyari. And lagi na tayong mag de date langga ko." Sabi pa nya sa akin.

"Talaga? Sa Pampanga mo naman ako dalhin." Sabi ko pa sa kanya.

"Sige next week sa Pampanga naman tayo. Kaso six months before our wedding hindi muna tayo mag kikita." Sabi pa nya sa akin.

Bigla akong nakaramdam ng lungkot. Ang tagal ng six months para sa akin.

"Hala? Don't be sad my wife." Sabi pa nya sa akin.

"Kasi eh, ang tagal nun langga." Sabi ko naman sa kanya.

"It's only six months." Sabi pa nya sa akin.

"Eh kasi eh matagal pa rin yun." Sabi ko naman.

Mahihiwalay ako saglit sa mapapangasawa ko.
Kung kelan ok na kami eh.

'Anak? Please guide mommy. Kasi hindi po nya kaya na wala si daddy.' Sambit ko pa sa sarili ko at isipan ko.

"Hindi matagal yun ga. Mag wait ka lang para sa wedding natin." Sagot naman nya sa akin.

"Ih Kasi langga." Sabi ko naman.

"I love you langga." sambit nya sa akin.

"I love you more langga ko. Ang tagal ng six months. Isang araw pa lang nga na wala ka. Nag wawala na utak ko." Sabi ko naman habang natatawa.

"Hahaha! Selosa ka kasi langga ko kaya ka ganun." Sabi nya pa sa akin.

Aba nakuha pa akong idogshow.

"Wow coming from you.." sabi ko naman.

"Hahaha! I love you sorry na." Sabi pa nya sa akin.

"i love you too. Kain na lang tayo para maka uwi na tayo." sabi ko naman.

"Ihahatid lang kita." Saad pa nya sa akin.

Mas lalo naman ako nalungkot.

"H-hindi ka sasama sa bahay natin?" Tanong ko naman.

Umiling pa sya bilang sagot nga.

"Nahihiya kasi ako eh." Sabi pa nya sa akin.

Nalungkot ako lalo, kasi bakit ganun sya.
Akala ko ba ok na kaming dalawa.

"Sige na uwi na tayo. Bayaran mo na lang yang mga naabala mo." Sabi ko na lang.

Tumayo na ako para ayusin ang sarili ko.
Para maka uwi na ako.

"Teka? Mamaya na." Sabi pa nya.

"Pagod na ako, uuwi na ako." Sabi ko na lang.

Nakaka sama lang ng loob.
Hindi ko akalain na makikipag ayos sya for nothing.