LOREN'S POV....
Wala na naman yung mag aama ko pati yun kapatid ko.
Hindi ko na naman alam nasaan sila.
Sila Grace, hindi na rin nila alam nasaan na yung mag aama ko.
Wala na raw sila information, dahil nga na track ko si Grace noong nakaraan.
Baka yung tatay nya alam kung nasaan yung mag aama ko.
Naramdaman ko naman na may humawak ng balikat ko.
"hmm? Kung ako sa'yo iiwan ko na sila. Kasi diba pinag tataguan ka lang." Sabi naman ni Noli.
"Ano bang pino point mo?" Tanong ko naman.
"Ako na lang kasi Loren, ako naman yung nandito eh. Ako na lang please, mag hiwalay na kayo. Hiwalayan mo na sya. Para matuloy na yung plano ko." Sambit naman nya. Medyo bumulong pa sya sa huling sinabi nya pero narinig ko sya.
"Anong plano?" Saad ko naman, at tanong ko pa.
"Hah? Anong, anong plano?" Tanong pa nya sa akin. Pero patay malisya pa sya.
"Narinig ko may plano ka." Saad ko pa sa kanya.
"Wala akong sinabing plano ko." Sambit naman nya.
"Hindi may sinabi ka, tapatin mo nga ako. May ginagawa ka bang hindi maganda sa pamilya ko?" Diretsong tanong ko naman.
Napa buntong hininga naman sya, hinawakan pa nya ako sa mga kamay ko.
"Wala ano ka ba naman, diba kaibigan nyo ako. Ang sinasabi kong plano. Yung bakasyon sana natin sa Bali. Kaso wala na nahuli mo na ako eh." Sagot naman nya sa akin.
"Hala? Talaga? Bakit naman tayo mag babakasyon?" Tanong ko naman sa kanya.
"I just want you to relax love." Sagot ko naman sa kanya.
"Sus naman, ikaw talaga. Thank you ha? Kasi nandito ka parati sa tabi ko." Sabi ko naman sa kanya.
"Lagi naman ako nandito para sa'yo eh. Ako lang talaga yung hindi mo pinili. Dahil mahal na mahal mo yung asawa mo." Sambit naman nya sa akin.
"I'm sorry ha? Kasi childhood lover ko sya eh. Never ko syang ipinag palit. Kahit nung umalis sya at bumalik para ipag laban ako." Sambit ko naman sa kanya.
"Alam ko naman yun, diba niligawan kita. Kaso sabi mo hihintayin mo sya. Sa totoo lang nasaktan ako nun eh." Sambit naman nya sa akin.
Nakaramdam ako ng guilt sa dibdib ko. Ang tagal nya akong niligawan. Pero syempre bumalik yung asawa ko." Sambit ko naman sa kanya.
"Pero may chance na ba ako?" Tanong naman nya sa akin.
"Chance na ano?" Tanong ko naman.
Alam kong pino point out nya. Na hiwalayan ko na ang asawa ko. At sya na lang ang mahalin ko.
"Alam mo naman na para lang sa anak natin. Pero hindi ko talaga kaya eh. Hanggang mag kaibigan lang tayo." Sambit ko naman sa kanya.
"Ok lang naiinitindihan ko naman yun eh. Para nga naman sa anak natin." Sabi naman nya sa akin.
Pinag lapat ko pa yung mga noo namin.
At tinitigan ko pa sya. Naka titig naman sya sa akin.
"Mahal na mahal kita." Sambit naman nya sa akin.
"Mahal din kita, pero kaibigan lang talaga." Sambit ko naman sa kanya.
"I love you love." Sambit ko naman habang naiiyak ako.
YOU ARE READING
Love Under The Sunset
FanfictionFive Years Gap, What if your childhood friend who treat you as his younger siblings, fell inlove with you 20 years after.
