RONNIE'S POV.....
Nasa flight na kami pa Iloilo, kitang kita sa mga ni Loren yung pagod at pag aalala.
"Natatakot ako, baka mapahamak na naman ang mga anak ko. Pati na rin ang kapatid ko." Sambit naman ni Loren.
Habang kinakalma nya yung sarili nya.
"Maaabutan natin sila." Sabi ko naman sa kanya.
"Kuya? Hindi ko kakayanin na may mangyaring masama ulit sa kanila." Sabi naman nya sa akin.
"Shh, ano ka ba naman. Kumalma ka muna ok?" Sabi ko naman sa kanya.
"Oum" Sabi naman nya.
Tumahimik na muna kami saglit, dahil medyo nakaka antok yung flight na ito.
Hinayaan ko muna sa Loren na mag pahinga, ilang araw na rin pala syang ganyan.
Talagang mahal na mahal nya ang mga bata. Lalong lalo na ang asawa nya. Pati syempre ang kapatid nya.
Medyo naka tulog naman na sya, maging ako inaantok na rin ako.
Umidlip naman na ako, para naman may energy kami mamaya.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Nandito naman na kami sa Iloilo. Si Loren tulala pa. Hindi mo kasi alam kung excited or natatakot na kinakabahan.
"Nandito na tayo Loren." Sambit ko naman sa kanya.
"Nasasabik na akong makita ang mga anak ko." Sabi naman nya sa akin.
Mabuti na lang kabababa lang din namin ng sasakyan na sumundo sa amin.
"Sana ok na sila, sana walang masamang nangyari." Sambit naman nya.
"Tara na muna, para makita natin sila." Sabi ko naman.
Hinila ko naman na sya papasok ng bahay. Mabuti na lang may mga bantay na sila.
"Langga? AA? Mga anak?" Sambit naman ni Loren.
"Anong ginagawa mo dito!?" Sigaw pa ni AA.
"Pare? Hayaan mo muna ang manang mo. Nasa panganib ang mga buhay nyo." Sabi ko naman sa kanya.
"Ading ko? Patawarin mo ako, alam ko na ang totoo." Sabi naman ni Loren.
Lumuhod pa sya sa harapan ng kapatid nya. Mabuti na lang at hindi sya nag dadalang tao.
Kitang kita naman sa mga mata ni AA na namumuo na yung mga luha nya.
"A-anong totoo?" Tanong naman nya.
"May pumatay kay Gail. I'm sorry, at yun Ang lalaking kinasama ko sa iisang bubong." Sambit naman ni Loren.
"Ano!? Ginawa nya yun?" Tanong pa ni AA.
"Oo, at sya rin ang dahilan. Kung bakit tayo nagkaka gulo. Kung bakit tayo nag aaway. At kung bakit mo ako kinamumuhian. Sya rin ang dahilan kung bakit ako na laglagan ng anak noon." Sagot pa ni Loren.
Habang tuluyan nang humagulgol sa harapan ng kapatid nya.
Nakikita ko rin naman yung awa nya sa Manang nya. At doon na rin sya umiyak.
"Tumayo ka na dyaan." Sambit pa ng kapatid nya.
Tumayo naman na si Loren, tyaka sya niyakap ng AA.
"I'm sorry, patawarin mo ako." Sambit pa ni Loren.
"Shh, Manang ako yung dapat mag sorry eh. Kasi ako yung dapat kakampi mo eh. Pero sinumpa at kinamuhian kita. Nang dahil sa isang hindi magandang pangyayari. Na hindi naman ikaw ang may kasalanan." Sambit pa nya kay Loren.
"I'm sorry, kapatid kita AA. Kaya hindi ako pumapatol sa mga sinasabi mo sa akin. Dahil alam kong galit ka, malungkot ka at hindi mo pa tanggap ang pagka wala ng mag ina mo. Ako ang matanda hindi ba, dapat ako yung nakaka intindi at unawa. Kaya alam ko yung pakiramdam mo na mawalan ng mahal sa buhay. Lalo na ng asawa at anak." Sambit naman nya sa kapatid nya.
"I'm sorry din Manang, dahil sa sinisisi kita. At sorry din kung makitid ang pag iisip ko. At hindi ko tinatanggap yung paliwanag mo. Sorry kung nag dudusa ka sa mga nangyayari sa atin." Sambit din naman ni AA.
"Sorry, ading ko. I'm sorry." Sambit pa ulit ni Loren.
At nag hagulgulan na silang mag kapatid.
"Pumasok na muna tayo. Baka makita tayo ng kalaban." Sabi ko naman sa kanila.
"Oo nga tara na muna." Sabi naman ni AA.
"Kumusta naman kayo dito?" Tanong naman ni Loren.
"Ok naman Manang, pero sa totoo lang nami- miss ka na namin. Hindi namin alam ni bayaw, paano sila pag tatahanin. Sa tuwing hinahanap ka nila." Sagot naman ni AA.
"Aalis na tayo dito, hindi na kayo safe dito." Sambit naman ni Loren.
"Bakit hindi safe?" Sabi naman ni Lito.
"Pare." Bati ko naman.
"Kuya Ronnie." Sabi pa ni Lito.
"May mga dapat kang malaman." Sabi ko naman sa kanya.
"Anong kailangan kong malaman? At anong ginagawa ng babaeng yan dito?" Tanong pa nya sa amin.
"Saglit lang ha? Wag na kayo mag away." Sabi ko naman sa kanila.
"Bayaw? Hayaan mong mag explain si manang." Sambit pa ni AA.
Inayos naman ni Loren yung sarili nya. Pinunasan pa nya yung mga luha nya. Lumapit pa sya kay Lito. Hinawakan nya yung mga kamay nito. At nilagay sa mga pisngi nya.
At doon na ulit bumuhos ang mga luha nya.
"I'm sorry, I knew everything." Sabi naman ni Loren.
"Everything, what?" Tanong naman ni Lito.
"He killed our second child. He killed Gail and our Nephew or Niece." Sagot naman ni Loren.
"Wait hindi ko maintindihan." Sabi pa ni Lito.
"Yung lalaking, ipinag palit ko sa'yo. Sya lahat ang puno't dulo ng mga nangyayari sa atin." Sambit pa ni Loren.
"Sinasabi ko na nga ba eh. Hindi na rin ako mag kakamali kung sya din yung may pakana ng pagka aksidente ng mga bata. At ang pagka coma ko." Saad naman nya.
Habang nataas na rin ang alta presyon nya.
"Shh, kumalma ka ok? Gagawin natin ang lahat. Para maayos ito, gagawin natin lahat para maibalik natin yung dati." Sambit naman ni Loren.
"Oo langga ko." Sambit naman ni Lito.
"Osya mamaya na tayo mag dramahan. Mag impake na kayo. Para maka alis na tayo dito." Sabi ko naman.
Tumango naman na sila, maging ang mga bata gulat na gulat din sa mga pangyayari.
Kailangan na muna namin sila mailigtas bago kami maabutan ng lalaking iyon dito.
>>> TC...
AYAAAAN NA NGAAAAAAA.... ANO NA ULIT MANGYAYARI. MAG KA- COMEBACK NA BA OR MAY MAWAWALA NA NAMAN? ABANGAN ANG MGA FIGHT SCENARIOS AT SINO SINO ANG MGA MAPAPAHAMAK.
MAKAKAMTAN KAYA YUNG PAG IBIG NA WALANG HANGGAN. OR ISA NA LANG DIN ANG MATITIRA. OR SILA PA RIN HANGGANG DULO.
YOU ARE READING
Love Under The Sunset
FanfictionFive Years Gap, What if your childhood friend who treat you as his younger siblings, fell inlove with you 20 years after.
