Love Under The Sunset

53. Blessing that Heals Him.

IRENE'S POV...

We're here sa OB Gyne ni Loren. Sabi nya kasi nahihilo sya lately.
Well if this is a blessing, I'm pretty sure her husband will heal at recover immediately.

"Congratulations mommy, you're one week pregnant. I know what happened to your husband. Maybe yung baby nyo yung makakapag pa galing sa asawa nyo." Sabi naman ni Doc.

"Talaga po doc? I'm pregnant?" tanong pa ni Loren.

Ang bilis ng panahon, noon mga single lang kami na nag- aaral sa school namin.

Ngayon may mga pamilya at mga anak na.
Pero ako kaya? kelan ako ulit magkaka anak?

"Yes po mommy, but? Wag masyadong magpaka stress po. Based on our findings, hindi ganun ka kapit ang baby nyo." Sabi naman ni doc.

Tumingin pa sa akin si Loren. Tumango na lang sya, alam ko kasi iniisip nya eh. Palit buhay, ewan ko ba kay Loren.

"Opo doc, thank you po talaga." Sabi naman ni Loren.

"Are you ok na?" Tanong ko pa.

"Yes, of course, tara na nga muna. Ibabalita ko sa asawa ko ito." Sabi naman ni Loren sa akin.

Excited pa sya sa good news nya sa akin.

"ang cute mo naman mare ko." Sabi ko pa sa kanya.

"Sus naman, magkaka baby girl ka rin. Trust me Irene, dasal lang din ok?" Sabi pa nya sa akin.

Naniniwala ako kay Loren, sa mga sinasabi nya.
Noon kasi mina manifest nya ang mangyayari sa akin sa future. Sabi nya sa akin, magiging magaling akong musician at instructor.

Pati nga pag tugtog nya kasama nya ako eh.
Noon kasi nag ke- keyboards sya eh.

"Thank you so much friend. Thank you sa pag motivate mo sa akin." Sabi ko pa sa kanya.

"I'm doing this too, to you Irene. As you doing everything to me. Sino pa ba mag tutulungan tayo tayo lang din naman." Sabi pa ni Loren.

As she excuse us to her OB.
Nag lakad naman na kami papuntang ICU.

Kasi hindi pa maaaring mailipat sa ward si Lito.
Dahil nga one week pa lang ito nandito. Wala pang improvements si Lito.

"Ano ka ba naman, vice versa friend." Sabi ko naman sa kanya.

Bago kami pumasok sa ICU, nag suot mung kami ng PPE.
Para daw sa safety namin.

Sabi ko rin kay Loren, mag suot ng face mask. To avoid not fresh air.

"Hello langga ko, gising ka na. May good news ako sa'yo." Sabi pa ni Loren.

"Grabe ano, sleeping beauty lang ang asawa mo. Hindi halatang coma." Sabi ko naman sa kanya.

"Kaya nga eh, sana nga natutulog lang sya eh. Yung normal na tulog, hindi yung ganito I-irene. Nahihirapan na rin ako, kasi nahihirapan ang asawa at mga anak ko." Sabi pa ni Loren.

Habang umiiyak na ng tuluyan.
Yumakap pa ako sa kanya. I know how does it feel. Kasi ganito din ang mommy noon kay daddy.

"I do understand you friend. Kasi ganito din si mommy noon kay daddy." Sabi ko naman.

"Thank you friend, pero ayaw kong mawalan ng ama ang mga anak namin. Gagawin ko ang lahat. Bumalik lang ang asawa ko sa akin. Bumalik lang sya sa akin Irene." Sabi pa ni Loren.

"shh, babalik sya. Babalik ang asawa mo." Sambit ko naman.

Habang pinupunasan mga luha nya.
Ayaw kong nakikita ko na ganito si Loren.
Kung ang mga kapatid ko ayaw kong nakikita na tumatangis.
Syempre si Loren din ayaw ko syang nakikita na tumatangis.

"Irene, sabihin mo sa akin, hindi sya mag tatagal dyaan diba?" Sabi pa ni Loren.

"Oo friend, hinding hinding sya mag tatagal sa pagka ka coma. Manalig ka lang din ok? And sabihin mo yung good news." Sambit ko naman sa kanya.

"Thank you Irene, thank you thank you. Ay oo nga pala ano." Sambit pa nya sa akin. "Ga? Alam mo ba, magkaka baby na tayo ulit. Kaya magpa lakas ka ok? Wag mo kaming iiwan. Wag kang bibitaw langga ko please." Sabi pa ni Irene sa akin.

Napansin ko naman na gumalaw saglit yung isang daliri ni Lito.
Pati si Loren nagulat pa.

LOREN'S POV...

Nagulat naman ako, ng biglang gumalaw yung isang daliri ng asawa ko.

"Ga?" Sabi ko naman.

Bigla naman syang nag seizure. Nag panic ako bigla, kaya si Irene todo alalay sa akin.

Saktong kadarating lang ni Greggy.

"Anong nangyari? Tatawag ako ng doctor." Sabi pa ni Greggy.

"Yung asawa ko." Sabi ko naman.

"Shh, kami na bahala ok? Nandito lang kami." Sabi pa ni Irene.

Pinindot naman ni Irene yung emergency button.
Si Greggy naman lumabas para tumawag ng mga nurse at doctor.

"Ga? Please, lumaban ka para sa mga anak natin." sabi ko pa sa kanya.

Maya maya pa pumasok na si Greggy pati mga nurse at doctor.

"Excuse me po muna po mga ma'am and sir." Sabi pa ni doc.

Pinadaan naman na muna namin sila.
Para icheck ang asawa ko.
Na hanggang ngayon ay nag se- seizure pa.

'Lord, please heal my love of my life. My husband is my life and strength. Huwag mo muna sya kukunin sa akin.' Sambit ko naman sa isipan ko habang nag darasal ako.

Hindi ko na alam anong gagawin ko.
Saktong papasok sana ang mga bata.

"Wag muna kayo pumasok mga inaanak." Sabi pa ni Irene.

"Po? bakit po?" Tanong pa ni Mark.

"Nag se seizure ang daddy nyo." Sagot naman ni Greggy.

"daddy/ daddwy!!" sabay sabay nilang sambit.

Hindi ko naman na sila napigilan. Kasi ama nila yun eh.

Mahal na mahal na mahal nila ang daddy nila. Gaya ng pag mamahal ko sa kanila at sa ama nila.

Nagpa tuloy pa sa pag seizure ang asawa ko.
Kaya hinayaan ko muna ang mga doctor ay nurse.

>>> TC...

OMYGOODNESSSS PAPI, 🥺🥺😞😭LABAN LANG PO PAPI.

PARA PO SA MGA BATA AT KAY MAMIE.😭😭🥺🥺😞

ABANG ABANG NA LANG PO SA MGA NEXT KAGANAPAN.
THANK YOU PO ULIT DEAR , READEARSSSS .🥺😭😘😘😍😍🥰❤️

LOVE LOVE YOU ALL PO 🥰😍😘😘😘