LITO'S POV..
Busy naman yung asawa kong mag asikaso ng mga pagkain at gamit naming mag pa pamilya.
Ngayon lang kami nag sama sama ng buo ng pamilya ko.
Bigla naman pumasok si Noli, para ipahiram si Luis.
"Anong ginagawa mo dito?" Tanong ko pa sa kanya.
"Ayoko ng gulo pare. Nandito ako para ipahiram si Luis. Alam ko na lahat, anak mo si Luis. Pero wag kang mag alala, hindi ko sa sinasaktan." Sabi nya pa sa akin.
"G-ganun?" Tanong ko naman sa kanya.
"Oo pare, alam ko na. Ito si Luis oh, kausapin mo sya ng maayos. At ipa intindi mo sa kanya yung pagka tao nya." Sambit pa nya sa akin.
"Salamat, pasensya ka na kung lagi akong nagagalit sa'yo. Or laging mainit ang ulo ko sa'yo." Sambit ko pa sa kanya.
"wala yun , deserve ko naman na magalit ka sa akin." Sambit pa nya sa akin.
"oo, galit na galit na galit ako sa'yo. Dahil inagaw mo sa akin ang asawa ko. Kinabit mo sya, at kinabit ka nya. Nanawa din sya sa akin. Nang dahil sa'yo." sambit ko pa sa kanya.
"Patawarin mo ako pare, alam kong hindi mo ako agad mapapatawad. Kaya siguro halos kaya mo akong patayin. Dahil isang malaking ka taksilan ang ginawa namin sa'yo." Sabi pa nya sa akin.
"Tama na ok? Hayaan mo muna ako, asawa ko nga hindi ko agad napatawad eh. Ikaw pa kaya na naging affair nya." Sabi ko pa sa kanya.
Lumapit naman sa amin yung asawa ko. Tyaka nya akong hinawakan sa kamay.
"Patawarin mo kaming dalawa langga ko. Sorry ,sorry sa lahat lahat." Sabi pa ng asawa ko sa akin.
Lumuhod naman sya sa akin, para humingi Ng tawad.
Habang umiiyak at humihikbi.
"Pasensya na talaga pare, pasensya na rin Loren." Sabi naman nya sa akin, at kay Loren.
"shh, tumayo ka na dyaan. Sa ngayon hindi ko pa kaya. Pero para sa mga bata, pipilitin kong samahan ka. At kausapin para sa kanila. Pero hindi ibig sabihin nun, ay ok na tayo. Ikaw din Noli, umayos ka na." Sabi ko naman sa kanila.
"Oum, sorry talaga pare ko." Sabi naman nya sa akin.
"ok na nga, baka mag bago pa isipan ko. Pero hindi ko pa kayo mapapatawad." Sabi ko naman sa kanila.
"Kain na lang tayo." Sabi naman ng asawa ko.
"ay, nag pa bili ako ng pagkain." Sabi naman ni Noli.
"Salamat Noli, mamaya pakainin na natin yung mga bata." Sabi ko naman.
"Tara na asikasuhin na natin sila." Sabi naman ng asawa ko.
"Sige lang, go lang." Sabi ko naman.
"Daddy? Nandyan pa rin po sila?" Tanong naman ni Mark.
Sa kanilang magka kapatid sya yung nawalan ng paningin.
Sabi ng doctor depende sa mangyayari, kung gagamutin or need nya ng surgery.
Yung ibang mga kapatid nya, mga nabalian at di makalakad. Pero ganun pa rin daw, babalik din naman for months. Si Lorein, hindi makapag salita.
Naaawa ako sa mga anak ko, parang sila yung napaparusahan. Sa mga nangyayari sa amin.
"Sana ako na lang yung naparusahan. At hindi silang mga anak natin." Sabi pa ng asawa ko.
"alam mo Loren, ako dapat ang maparusahan eh. Hindi ikaw, hindi ang asawa mo. Lalong lalo na ang mga anak mo." Sabi naman ni Noli.
"patawarin nyo ako mga anak ko. Patawarin nyo si mommy. Hindi na gagawin ni mommy yun." Sabi naman ng asawa ko.
Alam kong gagawin nya pa rin yun. Alam kong mau- ulit at mau- ulit pa rin yun. Ang temptations nandyan pa rin.
Kaya wala na ako masyadong tiwala sa asawa ko eh.
"mommy?" Sabi pa ni Lean.
"mommy, sorry po." Sabi naman ni Laz.
"Hay nako, nagugutom na ako." Sabi pa ni Ysa.
"Ako rin eh." Sabi pa ni Mark.
"ako din po, ate Ysa gutom na po ako po. Ikaw po achi, gutom ka na po?"Sabi din ni Luna. At Tanong pa ni Luna kay Lorein.
Tumango naman si Lorein, at sumenyas na gutom na sya.
At malungkot sya sa mga nangyayari sa amin.
"Kain na po tayo achi ha? Wag ka na po malungkot po." Sabi pa ni Luna.
"Ah?" Sabi pa ni Lorein.
Then nag senyas pa sya na nalulungkot sya dahil sa mga nangyayari sa mga kapatid nya. Lalo na sa mga ading nya.
"I love you po achi. Miss na po kita." Sabi pa ni Luna.
Ngumiti pa si Lorein sa kanya. Parang sila yung mag kambal eh.
Nag senyas din sya ng I love you kay Luna. Nag flying kiss pa sya.
"Kain na muna kayo mga anak." Sabi pa ng asawa ko.
"Daddy, ikaw po mag pa kain sa amin po. Subuan mo po kami nila Luna po." Sabi naman ni Ysa sa akin.
Tumingin na lang sa akin si Loren. Naluluha pa sya, dahil galit pa rin ang mga bata sa kanya.
Hinayaan ko na lang na pakainin silang anim.
Dahil sabi din naman ng asawa ko. Pakainin ko na silang anim.
Naaawa ako sa asawa ko, at the same time nakakainis pa rin sya. Nagagalit pa rin ako sa kanya. Sa kanilang dalawa ng kabit nya.
Naiiyak na rin ako habang sinusubuan ko sila, isa isa. Pinunasan ko na lang ang mga luha ko.
>>> TC..
AYAN NA NGA PO EH, FAMILY PO SILA PO PERO MAY EPAL NA NAMAN PO.🥺🥺😭😭☹️☹️
PAPI, GALIT KA NA NAMAN PO. KASI NANDUN NA NAMAN PO SYA PO.
YOU ARE READING
Love Under The Sunset
FanfictionFive Years Gap, What if your childhood friend who treat you as his younger siblings, fell inlove with you 20 years after.
