LITO'S POV....
Naipanganak na nga sila Marco Leonard at Emmanuel Luis.
Pumayag naman ako na ipangalan sa akin yung isang bata.
Nung huling baby kanina, ayaw umiyak. Ayun pala yung mahinang baby.
Nandito ako kasama ng asawa ko. Kanina din nagpa DNA test ako pati yung baby Luis nila.
Iba kasi yung nararamdaman ko eh.
Nagpa counsel na rin ako, nag tanong din ako sa ibang mga doctor.
Kung possible ba na kapag kambal yung baby. Pwedeng magka iba ang ama. Dahil sa nakipag ano sa magka ibang lalaki at isang babae.
"Hmm?" Sabi pa ng asawa ko.
"Gising ka na? Anong gusto mo? May masakit ba?" tanong ko naman sa kanya.
"Yung babies? Nasan sila?" tanong naman ng asawa ko.
"Nasa NICU na sila. Mahina pa rin yung huling baby na nilabas mo. Kaya under observation pa silang mag kambal." Sagot ko naman sa kanya.
"Bakit? Anong nangyari? i can't lose my children." Sabi pa ng asawa ko.
"shh, they're will be fine ok? Kumalma ka, makaka sama sa'yo yan." Sabi ko naman sa kanya.
"Gusto ko silang makita. Gusto kong makita yung babies ko." Pamimilit pa ng asawa ko.
"Ano ba Loren? Sinabing safe na nga, at hindi pa nga sila pwedeng makita." Sabi ko naman sa kanya.
Medyo tumaas pa yung tono ko sa sinasabi ko.
"S-sorry, s-sorry talaga." Sabi naman ng asawa ko.
"Shh sorry, I'm sorry." Sabi ko naman sa kanya.
"Kasi ang kulit kulit ko eh." Sabi naman ng asawa ko.
"Shh, hindi ka makulit ha? Wag mong isipin ang mga yan." Sabi ko naman sa kanya.
"Kina- karma na ako. Sa mga ginagawa ko sa'yo. Sa mga pag tataksil ko sa'yo." Sambit naman nya sa akin.
"Shhh, hindi, hindi mo karma yun ok? Ako, ako ang may kasalanan. Kasi halos isumpa kita. Kaya nadamay yung mga anak nyo. Pero kasi nahihirapan pa rin ako. Nasaskatan pa rin ako Loren, kasi baka nga iresponsable akong asawa, ama at manugang. Karma ko rin siguro na hindi agad tayo nagka anak. Kasi inuna kitang mabuntis noon, bago tayo maikasal. Ilang taon tayong nag hintay na magka anak noon." Sambit ko naman sa kanya.
"Shh, hindi ano ka ba naman. May Mark nga tayo eh. May Lean, Ysa, Lorein, Luna and Laz. Pero sabi ni Mark, baka fault nya rin." Sabi naman ng asawa ko.
"Sinabi ko naman na hindi nya kasalanan eh. Walang may kasalanan. Naging irresponsible lang ako." Sabi ko naman sa kanya.
"I'm sorry, if you felt like this." Sabi naman ng asawa ko.
"Pasensya ka na rin ha? Pero sa ngayon kailangan ko muna lumayo sa'yo. Kailangan ko muna makapag isip isip, at iheal ang sarili ko." Sambit ko naman sa kanya.
Pero plano ko talaga na doon magpa DNA test din sa Pampanga.
Pag anak ko yung isang bata. Mag pa plano ako ng iba.
"Pwedeng dito ka na lang? Please? Kasi alam mo naman na hindi pwede si Noli sa bahay." Sabi naman ng asawa ko.
"Edi doon kayo sa iba." Sabi ko naman.
"Ayaw ko, gusto ko ikaw lang. Ikaw lang ang kasama ko." Sabi naman ng asawa ko.
Naaawa naman ako sa kanya, pero hindi ko sya kaya pakisamahan.
YOU ARE READING
Love Under The Sunset
FanfictionFive Years Gap, What if your childhood friend who treat you as his younger siblings, fell inlove with you 20 years after.
