LITO'S POV...
Nandito naman na kami sa Pampanga ng mga bata.
Medyo naninibago sila.
Mas lalo naman akong naluluha. Kasi ito yung lupa na pinag ipunan ko.
Para maging rest house namin ng asawa ko. At ng mga anak namin.
Ito nga yung surprise ko sa kanya eh. Ako pa pala yung ma su surprised. Na surprised ako kasi nabuntis sya ng iba.
"Nandyan na po sir sila ma'am Grace at ang mga Poe." Sambit naman ni manang sa akin.
"Sige papasukin nyo na." Sagot ko naman sa kanya.
"Opo sir." sambit pa ni manang.
"May nga pagkain na ba?" tanong ko naman.
"Opo sir, naka hain na po." Sagot naman ni manang.
"Kuya?" Sabi naman ni Grace.
"Kuya? Kumusta?" Tanong naman ni Neil.
"Ito, sariwa pa rin yung sakit na dulot ng asawa ko." sagot ko naman.
Tyaka na ako umiyak. Hindi ko na rin kasi napigilan eh.
"Shh, sorry of what happened. And we're very sorry for the lost of baby number seven." Sambit naman ni Grace.
"sana Grace ako na lang eh. Tutal patay na ako sa paningin ng asawa ko." sabi ko naman. Tyaka kumuha ng beer sa ref. Inalok ko pa si Neil nito.
Kinuha din naman ni Neil yung isang bote sa kamay ko.
"Shh don't say that kuya. You don't deserve to die." Sabi naman ni Grace.
"Eh kasi parang wala na rin naman na ako sa kanila eh." Sabi ko naman. Habang patuloy akong nag iinom.
"Hindi kuya, paano ang mga bata ang mga anak mo." Sabi naman ni Neil.
"a-ayun nga eh, pero sana inisip nya rin. Habang ako may pagka sinto sinto nung panahong matapos ako maaksidente. Nakuha pa nya mag taksil, at naka buo pa sila. Ang titigas ng mga mukha." Sambit. ko naman
"Maiiisip nya rin yun." Sabi naman ni Neil.
"Neil? Grace? Mahal na mahal na mahal ko ang ate Loren nyo. Maging ang buhay ko isusugal ko para sa kanya." Ssbi ko naman.
Habang humahagulgol at wala ng humpay kaka iyak.
Parang binabaon ako sa lupa, dahil ang sakit sakit.
"Shh, kuya dahan dahan lang po baka maano na naman po ulo nyo. Mag paka tatag ka para sa mga bata. Kasi paano sila kung pati ikaw wala na." Sabi naman ni Grace sa akin.
"Oum, sinusubukan ko naman eh. Para hindi sila panghinaan ng loob, at para hindi sila masabihan na mahinang mga nilalang." Sagot ko naman.
"Nako Lito, tama yan. Tama na naging matatag ka sa kabila ng pag tataksil ng asawa mo." sabi naman ni manay Su.
"Manay, hindi ko na kaya. Pero may mga aanak akong nag hihintay sa akin. At mga anak kong nagmamahal pa sa akin." Sambit ko naman sa kanila.
"Ayan tama nga, laban lang ok? Pero wag na wag mong hahayan na mabalot ka ng poot at galit. valid na magalit at masaktan. Maging ang mag sabi ng mga hindi magagandang salita. Kasi yun yung nararamdaman mo eh. Pero syempre, kailangan mo naman asikasuhin ang sarili mo. Kapag hindi ka pa handang kausapin sya wag mo muna ipipilit." Sabi naman ni Manay Su.
Lalo naman akong naiiyak sa kanila.
Tapos ngayon, all around daddy na ako.
Ako na ang nanay, ako pa ang tatay.
"Daddy, can we eat some sweets na po?" Tanong naman ni Ysa.
"Baka po magalit pa rin si mommy." Sabi naman ni Lean.
"Wala naman tayo sa house nya eh. Para sundin pa rin po yung house rules nya po." Sabi naman ni Luna.
"Kahit na po, syempre baka may mag sabi na kumakain tayo." Sabi naman ni Lean.
"Ikaw lang naman po malapit kay mommy eh." Sabi naman ni Luna.
"Tyaka po si Laz. " sagot naman ni Lorein.
Pero himala, hindi silang lahat nag aaway ng bonggang bongga.
"Nako, tara na nga magsi kain na tayo." Sabi ko naman sa mga bata.
"eh, nag iinom ka na po daddy eh." Sabi naman ni Mark.
"Hindi po, nag banlaw lang ng throat si daddy sa lalamunan nya." sagot ko na lang.
Sabay hila sa kanila sa kusina, para maka kain na.
Nag si upuan naman na kami sa hapag.
Bawat subo ko ng pagkain. nakikita ko si Loren. Bawat sulok ng bahay, si Loren pa rin Ang natatanaw ko.
Maging sa farm at poultry ko. Ang asawa ko pa rin ang nakikita ko.
"Daddy?" Sabay sabay na tanong ng mga anak ko.
"opo, ito na nga po kakain na po." Sabi ko na lang. tyaka ako mag sandok ng mga kakainin.
"Ok po, sige na po eat na po tayo po." Sabi naman ni Luna.
Pero kitang kita sa mga mata nila na malungkot din sila.
Ganun talaga eh, sumama sa iba yung asawa ko eh.
Alangan naman isama ko din sya dito, Kasama yung kabit nya.
'For now, my Love under the sunset will turn ito dark.' Sambit ko naman sa isipan ko.
Naka titig din sa mga bata ang Poe- Llamanzares na pamilya.
Kaya ako nag patay malisya na lang. At tamang kain pa.
Ikakain at inom ko na lang muna.
Oo kaya hindi ko pinag ta trabaho Ang asawa ko kapag buntis sya kasi may farm naman na ako, poultry at ibang negosyo na legal.
Kaso wala eh, ako lang pala din mag isa sa huli. Bukod syempre sa mga anak ko.
Naiiyak na lang ako ulit, pero tuloy lang sa kain at sa buhay.
Malalagpasan ko rin itong lahat. Ayoko na muna buksan yung puso ko, para mag mahal ulit.
Hindi muna ako mag iisip ng negative thoughts.
Sarili ko muna at mga anak ko.
>>> TC..
PAPI/ DADDY LABAN LANG SA BUHAY PARA SA MGA ANAK MO.
NANDITO LANG KAMI PALAGI.
ANONG NAMAN KAYA ANG NEXT NA MANGYAYARI? ABANGAN NATIN MAMAYA. NAKAKAIYAK NA SI PAPI DITO, LAGING KAWAWI NA.
WE LOVE YOU PO PAPI.🥺☹️☹️☹️☹️🥺🥺🥺
SEE YOU SA NEXT CHAPTER, IYAK ULIT ANG EBRIBADI!🤦🥺🥺😭😭😭🤗JOKE LANGGGG PO, EME LANG PO. PERO NAKAKAIYAK TALAGA SILA PROMISE.🤗🤗☹️☹️🥺😔
YOU ARE READING
Love Under The Sunset
FanfictionFive Years Gap, What if your childhood friend who treat you as his younger siblings, fell inlove with you 20 years after.
