LOREN'S POV....
Naka tulala lang ako sa harapan ng kabaong ng asawa ko.
Bukas ko na pala makukuha si Mark. Anong oras na rin pala, kanina lang kasi naaresto si AA.
"Loren?" Sambit naman ng boses ng isang lalaki.
Humarap naman ako sa kanya. I saw my TOTGA. It was Panfi, hindi kami nagka tuluyan din nyan eh. Oo nga pala hindi ko pa pala sya na ku kwento. Nung high school ako. Isa din sya sa manliligaw ko.
Pero gusto ng tatay nya, tyaka na kami ikasal. Pag lumabas na sya sa training area. Gusto kasi ng tatay nya na maging sundalo sya eh. Kaya ito sya ngayon, isa na syang general.
"Panfi?" Sambit ko naman sa kanya.
"Yes I'm here, nandito ako." Sambit naman nya sa akin.
"Wala na yung asawa ko. Panfi, paano na ako? May mga anak pa kaming maliliit." Sambit ko naman sa kanya.
Habang umiiyak ako, at humagulgol pa.
"I'm sorry." sambit ko naman sa kanya.
Tyaka ko sya niyakap ng mahigpit. Hindi ko alam, parang may spark pa rin.
"Shh, it's fine it's fine. Iiyak mo lang sa akin yan ok?" Sambit naman nya sa akin.
At doon na ako muling humagulgol sa kanya. Ang sakit sakit na kasi eh.
"A-ang sakit sakit na, naguguluhan na ako. Hindi ko na alam sino ang nag sasabi sa kanila ng totoo." Saad ko naman.
Habang patuloy pa ako sa pag iyak ko.
"Mommy?!" Sambit naman ni Lean.
Naitulak ko naman si Panfi, dahil sa narinig ko yung boses ng mga anak ko.
"M-mga a-anak, let me explain." Sambit ko naman.
"Ayan ka na naman mommy, matapos mamatay ni daddy? Ito ka na naman? Siguro nga hinintay mo talaga mamatay si daddy?" Sambit naman ni Lean.
"Hindi anak, mag papaliwanag si mommy sa inyo." Saad ko naman.
"Or baka sya yung nang frame up sa pagka patay kay daddy." Sambit naman ni Ysa.
"ano!? Hindi ko magagawa yun, mahal ko ang tito nyo, lalo na ang daddy nyo." Saad ko naman sa kanila.
"Eh bakit parang mas pinaniniwalaan mo si ninong?" Tanong naman ni Luna.
"Namatay po si tita Gail at yung baby, dahil po sa inyo po. At namatay din po si daddy, dahil din po sa inyo po. At lalong lumayo si toto po, dahil na naman po sa inyo po." saad naman ni Lorein.
Parang lalo akong natauhan sa mga pinag sasabi nila sa akin. Tama nga sila, dahil sa amin kung bakit nawala yung mga taong pinaka mamahal ng mga anak ko.
"Mga bata, kalma po muna tayo ok?" sambit naman ni Panfi.
"You better shut up, wala kang alam." Saad naman ni Lean.
"Bastos kang bata ka ha?" saad ko naman sa kanya.
At akmang sasampalin ko sya, pero napigilan ako ni Panfi.
"Wag, lalong ma titrigger ang mga anak mo." Sambit naman ni Panfi. "Mga bata, hindi ako nandito para gawing nobya ang mommy nyo." sambit naman nya sa mga bata.
Tumingin naman ako sa kanya, at doon ako naka hinga ng malalim. At muli akong umiyak sa mga nangyayari.
"Sorry, sorry Panfi." Sambit ko naman.
"Shh, it's fine. I do understand. Wag ka na umiyak please? Paano nyo maaayos ng mga bata yung mga conflicts nyo?" Saad naman nya sa akin.
"Teka nga po, sino po ba kayo?" Tanong naman ni Lean.
"I'm general Panfilo M. Lacson. I'm here to help you, and your tito also. Alam kong mahirap ito para sa inyo. Pero let me help you, your mother and your tito." Sambit naman ni Panfi.
"Friend?" tanong naman ni Lean.
"The one that got away nya." Sambit naman ni Panfi. Na shock pa sila sa mga sagot ni Panfi.
"Really?" tanong naman ni Luna.
"I was the first man, who courted your mom." Sambit naman ni Panfi.
"When?" Tanong naman ni Ysa.
"Mahabang kwento eh." Sabi naman ni Panfi.
Nagka tinginan pa ang mga anak ko, maging ako na shock din. Talagang willing si Panfi na ikwento yung past namin.
Yung arranged marriage namin, na hindi naman ako binalikan at pinaasa lang din ako. Luckily bumalik si Lito sa buhay ko. Kaya ito ako ngayon, may mga anak na Mark, Lean, Ysa, Lorein, Luna, Tabs at sila Marco.
>>> TC...
ANO NGA BA ANG PAPEL NI PANFI SA BUHAY NG ATING BIDA?
ABANGAN NATIN KUNG ANONG MAGIGING KAPALARAN PA NYA SA ATING BIDA..
YOU ARE READING
Love Under The Sunset
FanfictionFive Years Gap, What if your childhood friend who treat you as his younger siblings, fell inlove with you 20 years after.
