Love Under The Sunset

52. Changes Everything

LOREN'S POV..

Nandito ako mag isa sa tamabayan naming mag asawa.
Naluluha ako pero syempre I had to be strong.

"I love you ga, ang tagal mo naman kasi magising eh. Paano na ako? Kami ng mga anak natin?" Tanong ko naman habang naka tingala.

Pumikit naman ako saglit, para makarandam ako ng hangin.

"I love you too." Sambit ng familiar ng boses.

"Ga?" Sabi ko naman habang pikit na pikit.

"Tingin ka naman sakin ga. Dito sa likod mo." Sabi naman nya sa akin.

Dumilat naman ako, pagka dilat ko puro puti lang.
Pagka harap ko sa likuran ko. Nakita ko ang asawa ko.
Lalo naman akong umiyak. nakita ko ang wangis ng asawa ko.

"Langga ko, ang daya mo." Sabi ko naman.

"Shh, babalik kaya ako." Sabi naman nya sa akin.

"Anong ibig mong sabihin?" tanong ko naman sa kanya.

"Basta langga ko." Sabi naman nya. Tapos sobra pa ang ngiti nya.

Lalo naman akong umiyak sa mga sinasabi nya.

"Basta babalik ka ha? Sino ba may gawa kasi sa'yo nito." Sambit ko naman sa kanya.

"Aba syempre naman." Sabi pa nya sa akin.

"I love you ga. I'm sorry if nangyari sa iyo ito." Sabi ko naman sa kanya.

"Shh, not your fault ok?" Sabi pa nya sa akin.

"Kasi eh, sorry talaga." Sabi ko pa sa kanya.

"Basta pag balik ko, super ganda ng magiging blessings nito." Sabi pa nya sa akin.

Habang ang laki laki ng ngiti nya.
Tumingin pa sya banda sa may tummy ko.

"Anong meron? mataba na ba ako? panget na ako?" tanong ko naman sa kanya.

"Shh, hindi sexy ka pa rin ang ang ganda ganda mo. Basta may magandang mangyayari." Sagot naman ng asawa ko.

"Talaga? hmm? Sige na nga, basta ha? Bumalik ka." Sabi ko naman sa kanya.

"Oum." Sabi naman niya sa akin.

Bigla naman nya akong hinalikan sa labi.

"Loren!? Loren!?" Natauhan naman ako ng may tumawag sa akin.

Dumilat naman na ako, pagka tingin ko si Irene.

"I-irene?" Sambit ko naman. Yumakap pa ako sa kanya.

"Jusko ka naman friend!" Sabi pa nya sa akin. "we're looking for you." Sabi naman nya. Na alalang ala pa sya sa akin.

"bakit?" tanong ko naman sa kanya.

Na curious pa ako. Kaya tanong ko na lang kung bakit.

"Bakit ganyan ka mag alala?" Tanong ko naman.

"Girl? You're almost one day na na nawawala." Sagot pa sa akin ni Irene.

"Ako? Isang araw na nawawala?" tanong ko naman.

"Yes, nag aalala na mga anak mo mare ko." Sagot naman agad ni Irene.

Ibig sabihin wala na talaga ako sa sarili ko. Baka kung anong mangyari sa mga bata. Lalo na kay Mark.

"Oh my goodness, shit noooo. Si Mark pati ng mga kapatid nya." Sabi ko naman.

At mabilis akong tumayo, para matignan mga anak ko.

"Wait lang Loren." sabi pa ni. Irene sa akin.

"Hah? bakit? Anong meron?" Tanong pa ni Irene.

"May blood stain ka kasi eh." Sagot naman nya sa akin.

"Hah? Wait hindi pa ako magkakaroon ha." sabi ko naman.

"Teka? Ibig sabihin?" Sabi pa ni Irene.

Lalo naman akong lumapit kay Irene para mabulungan sya.

"I-irene k-kasi, a-ano eh." Sabi ko pa sa kanya.

"Ano, spill the tea." Sabi pa ni Irene.

"M-may nangyari kasi sa amin bago sya maaksidente. Hindi ko alam kung may nabuo ba kami. Or it's just a one night stand at katuwaan lang namin na mag anohan." Sabi ko naman kay Irene.

"Nako, dumaan muna tayo sa OB mo." Sabi pa ni Irene sa akin.

"Ikaw ba? Kelan masusundan si Luis?" Tanong ko naman. "Yes sige, para naman malaman ko anong nangyayari sa akin." Sagot ko pa sa kanya.

"Oo nga pala, sabi mo ipapa- pedia mo mga bata?" Tanong naman nya.

"dapat nga nung bago na aksidente ang asawa ko." Sagot ko naman.

"Ganun? Pagka ok na mga schedule nyo. Sasamahan kita pati mga bata. Para mapa tignan na rin yung isang bata." Sabi pa ni Irene.

"Sige, Irene thank you ha?" Sabi ko naman sa kanya.

"Walang anuman Loren, tayong mag sissy lang naman ang mag tutulungan eh." Sabi pa ni Irene.

Tumango naman ako sa kanya, bilang kasagutan ko sa kanya.

Nagpa tuloy naman kami sa kwentuhan habang papunta ng OB. Pa biyahe na rin naman na kasi kaming dalawa eh.
Hindi na rin nya nasagot yung tanong ko.

Pero ok lang yun, syempre worry sya sa akin.

>>> TC...

YAYYY, ANO NA NAMAN MGA SURPRISED SURPRISED NA YAAAN.🤭🤭😭😭😘🥺🥺😘