Love Under The Sunset

29. The Second Trimester

After Two Months and two weeks...

Loren's POV...

Second Tri ko na, ang bilis ng panahon.
May mga changes na rin, malaki na rin tiyan ko eh.

"Aray, aray, aray." Sabi ko naman kasi masakit na naman likod ko.

"Bakit po mommy? May masakit po ba? Itchy po ba yung tummy mo po? Bawal daw po i- scratch yan sabi ni daddy." Saad naman ni Ysa sa akin.

Sya kasi yung bantay ko ngayon, alternate silang tatlo.

Syempre si Lorein, inaalagaan ko rin naman. Malapit na syang mag dalawang taon.

"Opo na po, wag na po kayo magalit po." Sabi ko naman.

"Hindi po kami po galit po mommy." Sabi naman ni Ysa.

"Ok po, ate Ysa po namin po." Sabi ko naman.

Bigla ko naman naisip na mag papa ultrasound na pala ako.
Pero siguro bukas na lang. Para naman may time mag pa hinga ang asawa ko.

"Mommy? Hindi ka po ba talaga po nag wo- work po pag preggy ka po?" Tanong naman ni Ysa.

"Nag wo- work naman po. Kaso po sabi po ni daddy po mag ingat po ako po. Para po lagi kayo pong safe po." Saad ko naman.

"Talaga po mommy? Edi safe po kaming lahat po? Hanggang po sa mga ading po namin po?" Tanong naman ni Ysa sa akin.

"Opo baby ganun na nga po, all of you are safe po." Sagot ko naman.

"Mommy? Si kuya Mark po ba, safe din po nung nailabas po sya nung mommy nya po na ni- iwanan sya po?" Tanong naman ulit ni Ysa.

"Ha? Oo naman. Kaso may mga pagkakataon talaga na may mga bagay na hindi po para sa atin po." Sagot ko naman kay Ysa at paliwanag ko pa.

I know it's so hard to tell them and narrate them the situations. Before nawalan ako ng pag asa na magka ka- anak pa ba ako. After those trials and mistaken that I have done. 

"Mommy? Ang lalim naman po ng iniisip mo po." Sabi naman ni Ysa.

"May na iisip lang po si mommy po." Sabi ko naman. At ngumiti naman ako ng kaunti.

I'm not used to smile before kahit noong mga bata pa kami, seryoso daw kasi ako at mukhang masungit. And my husband told me too. 

"Is that kuya or ate po ba dapat namin po yun po?" Tanong naman ni Ysa.

"Oum anak ko, I'm sorry if I did not take care of your kuya or ate po." Saad ko naman kay Ysa.

"Ok lang po yun po mommy. No one's fault po diba po? And diba po aksidente po yun po." SAad pa ni Ysa sa akin.

Ang laki din ng improvements nya kasi dati talaga lagi silang nag pa pang abot ni Leandro. At lagi ko pa silang naaabutan mag sabong dito sa bahay.
Kulang na lang itali ko sila na parang manok. At ipanabong, nakaka loka din sila eh.

"Opo anak, pero sorry pa rin po." SAbi ko naman.

"Don't say sorry na po, love love ko na po kayo po." Sambit pa ni Ysa.

"Thank you po ate Ysa namin po." Sabi ko naman. Lumapit naman na sya sa akin, para yakapin ako.

Pero ito na naman sya, ang gulo gulo na naman ng buhok nya.

"Anak? Yung hair mo po so gulo na naman po." Saad ko naman sa kanya.

"Ay? Sorry po mommy. Marunong na po ako po mag tie po ng hair ko po." Saad naman ni Ysa sa akin.