Love Under The Sunset

165.Dwelo

Bukas na po ang Another Part ng Flashback ng Love Story nila.

LITO'S POV....

Matapos naman ako makuha ni Noli. Hindi ko na alam anong mangyayari sa aming mag aama.

"Tukayo? Musta ang pag hihirap? Masaya ba?" Tanong naman ng kumpare kong hilaw.

"Napaka walang hiya mo talaga!" Sigaw ko naman sa kanya.

"Walang hiya ako sa walang hiya sa akin." Sambit naman nya sa akin.

"Pakawalan mo na kami ninong." Sambit pa ni Mark.

"Tumahimik ka! Kung sinunod nyo lang ako, edi sana hindi makaka sama dito yang ama nyo." Saad naman ni Noli.

"Wag na wag mong sinisigawan ang mga anak ko." Sambit ko naman sa kanya.

"Daddy? Uwi na po tayo." Sabi pa ni Ysa.

"Daddy, ayaw na po namin dito." Sambit din ni Luna.

"Daddy?" Saad din ni Lorein.

"Mga anak, makaka uwi tayo ha?" Sabi ko naman sa kanila.

"Opo daddy." Sabay sabay naman nilang sabi.

"Bakit hindi tayo mag laro ulit?" Tanong pa nitong ninong nila.

"Ano na naman ba yun?" Tanong ko naman.

"Mag dwelo kaya tayo? Pag natalo mo ako, may isang makaka labas sa mga anak mo." Sabi pa nya sa akin. "At kung matalo kita, walang makaka labas sa kanila." Sabi pa nya ulit.

"Kami ba ginagago mo? Pinag loloko mo ba kami?!" Sigaw ko naman sa kanya.

"Hindi! Totoo yung sinasabi ko." Sambit naman nya.

Hinahamon ako ng dwelo ni Noli. Ang mangyayari, pag nanalo ako. Pakakawalan nya isa isa yung mga bata.
Pag natalo ako dito lang kaming lahat. Sana naman maka labas na kami, or kahit yung mga anak na lang namin yung maka labas.

"Daddy? Wag ka pong maniwala po." Sabi naman ni Ysa.

"Ano? Papayag ka?" Tanong naman nya sa akin.

Tumangin naman ako sa mga anak ko.
Tumango pa ako sa kanila. Sana maintindihan nila ako.
Nakikipag senyasan pa sila sa akin.

"Oo, papayag na ako." Sabi ko naman.

"Daddy? Wag po." Sabi pa ni Luna.

"Mga anak, mahal na mahal na mahal kayo ni daddy." Sabi ko naman sa kanila.

"Game?" Sabi pa nitong ninong nila.

"Walang armas, kamao sa kamao." Saad ko naman sa kanya.

"Sige, papayag ako." Sabi naman nya sa akin.

Hinubad ko naman yung denim jacket ko, naka itim na t-shirt lang ako.
Maging ang mga singsing ko at yung kwintas ko.
Pero yung wedding ring namin ni Loren hindi ko makuhang hubarin.

"Halika na." Sabi ko naman.

"Teka pare? Hindi mo ba huhubarin yang singsing na yan?" Tanong naman nya sa akin.

"Mahalaga sa akin ang singsing na ito. Dahil buhay ko ito, buhay naming totoong mag asawa!" Saad ko naman sa kanya.

"Importante pala sa'yo at sa kanya yun. Hubarin mo!" Saad naman nya sa akin.