Love Under The Sunset

115. Changes- Wounds and Bruises

After Two One Week..

LOREN'S POV..

One week na pala, mula nung may nangyari sa amin ulit ng asawa ko.

Well nandun pa rin yung guilt ko at yung galit nya sa akin.
Ano pa nga ba magagawa ko. Ganun na eh, kahit anong gawin ko wala  pa rin.

Hindi ko na rin sinabi sa pamilya ko yung pananamantala nya.
Tama nga sya eh, yung pananamantala ko sya kanya hindi sya nag reklamo. At hindi nung other man ko naman yung namantala sa akin, hindi rin naman ako nag reklamo.

"Ok ka lang?" Tanong pa ni Angelo.

"Ang sinungaling ko naman, kung sasabihin ko na ok ako." Sagot ko naman sa kanya.

"So ano nga? Ok ka lang ba?" Tanong pa nya ulit.

"Hindi ko na alam gagawin ko. Maraming nag bago sa ganitong set up namin. Sa set up naming mag asawa, sa amin nung ama ni Marco." Sambit ko naman sa kanya.

"Loren? Alam mo na siguro na yan yung consequences mo." Sabi pa nya sa akin.

"Ou alam ko, alam ko na ito na yun. Yung araw na maka karma ako sa mga ginawa ko. Sa dalawang lalaking nag mahal sa akin." Sabi ko naman sa kanya.

"Ayun nga eh, pero kailangan mo na mamili. Para mawala yung mga kinakatakot mo." Sambit pa ni Angelo sa akin.

"Mahal ko sila pareho wala akong mapili." Sabi ko naman sa kanya.

"Loren alam mo, tama si Angelo." Sabi pa ni Karen.

"Mas makaka gaan sa loob pa alam mo na kung sino talaga ang para sa sa'yo." Sabi pa ni Grace.

Si Grace kasi sya ang chairwoman ng MTRCB. Kaya minsan nandito sya sa set.

Ewan ko ba anak talaga ni Panday ito.

"Hello ms. Chairwoman." Sabi pa ni Karen.

"Miss Grace, you're here pala." Sabi pa ni Angelo.

"Ha? Nako kanina pa po ako nandito sir. And Grace na lang po, parang hindi naman ninyo kaibigan yung papa ko." Sabi pa ni Grace sa amin.

"Hahahaha! Pasensya na madam,  you're still our boss pa rin naman." Sambit pa ni Angelo.

"Kahit na po sir, pantay pantay pa rin naman po tayo." Sabi pa ni Grace. "But work aside po, as a friend and a younger sibling po sa inyo. Kumusta na po kayo po, lalo ka na po ate Loren." Sabi pa sa akin ni Grace.

"Ito, naguguluhan na, nalilito at hindi ko na alam ang gagawin ko sa buong pamilya ko. Maging kay ano at sa anak naming si Marco." Sagot ko naman sa kanya.

"Siguro po ate kailangan mo po silang bigyan ng space dalawa. Para po makapag isip isip ka rin." Sabi pa nya sa akin.

"Oo nga eh, sana nga tama yung magiging desisyon ko pagka tapos nito." Sambit ko naman sa kanila.

"Kaya yan ate, regards nga pala sabi ni papa." Sambit pa ni Grace.

"Salamat, kamo ok naman na. And kamo sorry talaga sa mga kagagahan ko ha?" Sabi ko pa sa kanya.

Habang pinipigilan ko ang umiyak.

"You know what? Na disappoint ang papa sa nagawa mo. Pero anong magagawa nya. Kaibigan ka namin, kaibigan ka ni papa." Sambit pa ni Grace sa akin.

"Sorry talaga sa inyo, naguguluhan na ako sa sarili ko. Kaya kung anu- ano na rin nagagawa ko." Sabi ko naman, habang naluluha na ako.

"Shh ano ba Loren naman eh." Sabi pa ni Angelo.