Love Under The Sunset

119. Caring Hubby.

LOREN'S POV...

Masyado naman akong bine baby ng asawa ko.
Kaya ito ako ngayon, pa baby din ako.
Sana naman wala na kaming sumpa sa pag bubuntis ko. Lalo na pag anak naming mag asawa.

"Alam mo hindi ko natanong kung pwede na tayo mag s**. Pag na discharge ka na.

Bulong pa ng asawa ko, habang naka siksik sya sa akin.
Oo dalawa kami dito sa higaan.

Makulit sya eh, pinag kakasya nya yung sarili nya sa akin eme.

"Hah? Wag na muna ga, ang sakit pa rin kaya. Parang bazooka or boga yang ano mo." Sambit ko naman. "Masyadong malaki." Sabi ko pa ulit.

"Hah? Grabe ka naman sa ano ko langga." Sabi pa nya sa akin.

"Pero kidding aside naman." sabi ko pa.

Binigyan ko naman sya ng papel, may apology and love letter ko yun.

' Dear, Langga ko... My Love Under the Sunset and Sunrise.

I'm really really sorry of what I have done for these past five years of our marriage. I know it's really hard na ma- patawad mo ako. Yes, please just one step at a time lang. I do understand na matagal mo pa talaga ako ma-papatawad. Oo nadala ako ng temptations eh, sorry talaga ha? Kasi sabi nya pag bigyan ko naman sya. He wanted to feel my love for him. And yes finulfill ko yun. Until I fell in love with him. It's up to you langga ko, if kakasuhan mo kami. Pero alam ko naman sa sarili ko na ikaw ang mahal ko. I hope we can fix this pa as early as we can.
I love you so much my langga. I miss you a lot. Laging kitang hinahanap simula nung mag hiwalay tayo, I mean mag separate tayo and we already departed our paths and hearts.

Thank you for being my everything, my sibling, my friend, my husband and the father of my kids. Thank you for not giving up our relationship, even though you're still mad at me. And trying to cope up of what happened. Yes I thank you for your sacrifices, but please take care of yourself langga ko.

Yun lang I love you and I miss you so much. Take care always, My Love Under the sunset and sunrise.

Love... Your LOVE UNDER THE SUNSET and SUNRISE... Langga mo Loren...'

Naiiyak naman sya sa mga nababasa nya.
Tumingin pa sya sa akin.

"I can't forgive you now. Pero tinatry ko. Para sa mga anak natin." Tugon naman nya sa sulat na binigay ko sa kanya.

"Naiinitindihan naman kita eh. Kasi finulfill mo yung pag mamahal mo sa kanya. And alam ko naman na mag gusto sya sa'yo noon pa man. Bago pa tayo nag tagpo muli at nagpa kasal ng tuluyan." Sambit naman nya sa akin.

"Alam mo na pala yun?" Tanong ko naman.

"Oum, matagal na." Sagot naman nya. "Kaya naintindihan ko na bakit mo sya nakuhang mahalin." Sambit nya ulit.

"Thank you." Sabi ko naman.

"Para saan?" Tanong naman nya.

"Kasi naintindihan mo na. Nalaman mo na lahat." Sagot ko naman.

"Ano ka ba naman, hindi naman ganun ka kitid yung pag iisip ko eh." Sabi naman nya sa akin.