Love Under The Sunset

36. Pre-Labor

After two months, and one week and 4 days.

LOREN'S POV..

Nag co- contractions na ako, pero hindi pa pumuputok yung panubigan ko.

Malapit na lumabas yung babies. And nag decide kami na water birth ako.

"Hmm~~ hoo!" Sabi ko naman.

Habang naka hawak sa tiyan at balakang ko.
Malapit na talaga silang lumabas.
Kaso hindi pa pumuputok panubigan ko.

"Shh, it will be fine langga ko. Tiis tiis na lang muna ha? Just wait for another 1-3 days ok?" Sambit pa ni Lito sa akin.

"G-ga ang sakit na kasi eh." Sagot ko pa sa kanya.

"Shh, maupo ka muna, titignan ko kung kaya na malabas. And para ma ano na yang panubigan mo. Baka kasi hindi maano eh, kaya yung ob na yung mag pa pop nyan." Sambit pa nya sa akin

Dahan dahan naman akong umupo at medyo binuka ko yung legs ko.

Chine- check naman na nya yung ano ko.

"Ga? Konti na lang pala eh. Tiis tiis na lang muna ha?" Sabi pa nya sa akin.

Tyaka naman nya na inayos yung legs ko.
Hinahaplos haplos pa yung tiyan ko.

Naluluha pa sya, ewan ko kung bakit na naman.
Ang tapang nya, pero malambot din naman pala sya.

"Shh? Sabi mo tiis tiis lang? Bakit ka umiiyak?" Tanong ko naman sa kanya.

Habang hawak hawak yung ulo nya.

"Wala naman, kasi ang bilis bilis ng panahon. Dati si Mark lang meron tayo, tapos nagka roon ng Ysa at Lean, tapos Lorein. Tapos ito sila Lazzy at Luna." Sambit pa nya sa akin.

"Wag ka na umiyak ok?" Saad ko pa sa kanya.

Habang naka hawak sa mga kamay nya.

"Natatakot ako." Saad pa nya sa akin.

"Saan ka na naman natatakot?" Tanong ko naman.

"Na baka hindi ko na sila makasama." Saad pa nya sa akin.

Lalo akong nasasaktan sa mga sinasambit nya eh.
Parang sinasaksak yung puso ko.

Hindi ko naman na napigilan ang umiyak.
Kasi ayan na naman yung asawa ko eh.

"Ano ka ba naman, lalo mo akong pinapahirapan eh." Sabi ko na lang sa kanya.

Tumalikod na lang ako, para hindi ko sya nakikita na umiiyak at nag iisip ng kung anu- ano.

"Ga?" Sabi pa nya.

Lumaha na lang ako at umiyak, ng hindi nya naririnig.

I silently cry, para walang maka kita or alam. Kasi sesermunan nila ako eh.
Ang pasyente nila napaka iyakin.

"Hmm? Kumain ka na dyan." Saad ko naman sa kanya.

Hindi ko na alam anong mangyayari sa akin. Lalo na kung mawawala sa akin ang asawa ko, lalo na sa pamilya ko.

"Ga? Galit ka ba?" tanong pa nya sa akin.

Napa buntong hininga pa ako sa tanong nya.
Bago ko sya sagutin, pinunasan ko pa mga luha ko.
Tyaka ako humarap sa kanya.

"Hindi, pero sa sarili ko oo. Alam mo kung bakit?" Sagot at tanong ko rin sa kanya.

"Bakit?" Tanong nya pa.