Love Under The Sunset

126. Fam

LOREN'S POV...

Sabi ng doctor makaka uwi na kami mamaya.
Chine check lang din nya mga bata dahil nga sa mga development ng physical bodies nila.

"Ayan makaka uwi na mamaya ha, wag nyo na stressin mommy nyo." sabi pa ng asawa ko sa kanila.

"Opo." Sabay sabay naman nilang sagot mga walang reaction pa.

"Pwede po ba kela toto AA muna kami po?" Tanong pa ni Luna.

"O-po nga po." Sabi pa ni Lorein.

"Hindi! You stay sa house." Sabi pa ng asawa ko na medyo tumaas yung boses nya.

"Edi wag po!" sabi pa ni Luna.

"Aba, talagang sasagot pa kayo ha?" Sabi pa ng asawa ko.

Papaluin pa nya sana yung dalawang bata.

"Ano ba langga."Sabi ko naman. "Wag mo silang pagalitan." sabi ko pa sa kanya.

"Sumusobra na kasi eh." Sabi pa ng asawa ko.

"Wag mo na pagalitan ok? Syempre naguguluhan at nagugulat lang sila sa mga nangyayari." Sabi ko pa sa kanya.

"Sige na, umuwi na kayo. Tutal ok naman na kayo eh." Sabi naman ng asawa ko.

"Daddy? Ang selfish mo, simula nung bumalik si mommy. Wala na kaming maramdaman na ikaw sa bahay. Lagi ka nang wala sa bahay. Absentee Father ka na po, nag bago ka na daddy. Hindi na ikaw yung daddy namin na kayang mag tiis at alam yung tama sa mali." Sambit naman ni Ysa.

"Ysa?" Sabi pa ni Lito.

"Puro na lang si mommy, hindi mo ba naiisip? Na baka isang araw, hindi ka na naman nya kasama? Na baka isang araw, iwan ka ulit nya." sabi pa ulit ni Ysa.

"Hindi anak, nag promise na ang mommy nyo. Na hindi na nya ako iiwan, tayo ng family nya." Sambit pa ng asawa ko.

"Ayaw lang namin, na ma lagay ka na naman sa downfall." Sambit pa ni Ysa.

"Ayaw po namin na masaktan ka daddy." sabi din ni Luna.

Na naluluha na rin sila, maging ako naiiyak na sa mga sinasambit nila.

Tama nga sila, kasalanan ko nga. Kung bakit wala ng oras yung asawa ko sa kanila.

Tama siguro na mahalaga talaga yung mga anak.

"Sorry mga anak, gusto lang naman bumawi ni mommy nyo sa atin eh." Sagot pa ng asawa ko.

"Hindi ba dapat sya yung gumagawa ng way? Para maka sama nya kami?" Tanong pa ni Ysa.

"Opo nga po daddy, bakit ikaw po yung gumagawa ng paraan po?" tanong pa ni Luna.

"Kasi tinutulungan ko sya sa inyo." Sambit pa ng asawa ko.

"Daddy, dapat walang tulong mo. Kung willing syang to win our hearts back."Sambit pa ni Ysa.

"Shh, sorry ha?" Sabi pa ng asawa ko.

"Sorry sa inyo mga anak, hindi ko naman gusto na magka gulo ang pamilya natin. Lalo na yung sa amin ng daddy nyo." Sabi ko pa sa kanila.

"Marunong ka po pala mag sorry? At tumanggap ng pagka kamali?" tanong pa ni Ysa.

"Yung bibig mo Ysabel." sabi pa ng asawa ko.

"Ate? Tara na po, mukhang wala naman tayong space dito eh." sabi pa ni Luna.

"Opo tara na lang po." Sabi pa ni Ysa.

Habang hawak hawak nya si Luna.
Papa labas na sana sila, kaso hindi pa pala sila nasusundan ni Lorein.
Dahil naka titig sya sa aming mag asawa, at tumutulo ang kanyang mga luha.