After One Month.....
LOREN'S POV...
Hindi alam ng kahit na sino na nag kikita kami ni Noli, after our work and during weekends.
Ito na yung route naming dalawa.
While my husband is in healing process.
Parang nakaramdam ako ng pagod sa kanya.
Like hindi ko alam, mahal ko naman sya.
"Are you hungry na ba my love?" Tanong pa ni Noli.
"Hmm? Nope, may iniisip lang." Sagot ko naman sa kanya.
"I do understand, sya pa rin." Sabi pa nya sa akin.
Habang dismayadong papunta ng kusina.
"No- my love, sorry." Sambit ko pa sa kanya.
"Ok lang nga, anong gusto mong kainin?" Tanong pa nya sa akin
"Ikaw." Pabirong sagot ko pa sa kanya.
"Hmm? Bumabanat ka na ha? You want ba? Masarap naman na ako." Sabi pa nya sa akin.
Pinaupo naman nya ako sa may dirty kitchen.
Tyaka humalik halik sa leeg ko.
"Hmm~ ang bilis~ kaya lalo mo pang bilisan." Sabi ko pa sa kanya.
"oum, shh~ lower your voice." Sabi pa nya sa akin.
"Ay sorry ahahahah! Kain na nga muna tayo bago mag kainan. Sabi ko naman sa kanya.
"Oum na nga, kakain ka rin naman pala eh." Sabi pa nya sa akin.
"Oum, nagugutom kasi ako eh." Sagot ko naman sa kanya.
"Hahahà! Anong gusto ng love ko?" Tanong pa nya sa akin.
"Ikaw nga." sagot ko pa habang tumatawa.
Now I realized that Noli deserves to be love too.
"Sus, si Lito pa rin ang asawa mo, parehas lang kami ng pangalan. Pero yung apelyido hinde." sambit pa nya sa akin.
"I'm sorry Noli. I didn't mean it to hurt you." Sabi ko pa sa kanya.
"Mahal pa rin naman kita, kahit na hindi tayo sa isa't isa." Sambit pa nya sa akin.
"Mahal kita Noli, bilang kaibigan. Pero hayaan mo maging nobya mo ako. Yun din naman ang gusto mo diba? Ang maging tayo kahit saglit lang?" Sambit ko pa sa kanya.
"Oo Lors, please? Promise ko hindi ako mananakit. Hindi kita sasaktan." Sabi pa nya sa akin.
"Talaga?" Tanong ko naman.
"Oo naman." sabi pa nya sa akin.
Hinawakan pa nya mga pisngi ko, tyaka nya ako hinalikan.
Hindi na ako nakapag salita, moan na lang din yung ginagawa ko.
Habang humahalik din, ibang iba yung halik nya sa halik ng asawa ko.
"Hmm~ sarap~ uhh~~" Sambit ko naman.
"Shh~ I know~ right~ kain na muna tayo." Sabi pa nya sa akin.
Habang hinila na ako papuntang hapag.
Habang papa upo kami, hawak hawak pa nya yung isa sa mga legs ko.
"Ikaw talaga, sabi mo kakain muna." Sabi ko pa sa kanya.
"Ihh, hindi ko mapigilan eh. Subuan na lang kita para mabilis tayo matapos?" Sabi pa nya sa akin.
Bakit ganito, tinuturing nya akong princesa.
Bakit parang mas maalaga sya.
"Ehem, Noli?" Sabi ko pa sa kanya.
"Yes?" Tanong pa nya sa akin.
"Hmm? May itanong ako sa'yo." Sabi ko pa sa kanya.
"Ano naman yun?" Tanong pa nya sa akin.
"Hmm? Halimbawa ikaw yung asawa ko. Then magkaka baby na tayo. Paano mo ma babalance yung pagiging ama, asawa at ang trabaho mo?" tanong ko naman sa kanya.
"Hmm? Siguro sa usapang ganyan. I would prefer na mas mahaba ang oras ko sa inyo ng magiging anak natin, at ng mga anak natin. Mas aalagaan kita love. Pag tutuonan kita ng pansin, pipiliin kita at ang magiging anak natin." Sagot pa nya sa akin.
"Kahit na alam mong mahirap iwanan ang career mo? And paano ka mag wo work?" tanong ko pa sa kanya.
"Alam mo? Madaling maka hanap ng work, pero yung buhay ng asawa at anak mo, mahirap ng palitan. Teka nga? Bakit mo naman nasasabi yan? Bakit may anak na involved?" Sagot nya pa sa akin. At the same time tanong nya rin sa akin.
"Kasi naisip ko lang, na baka bigla mo akong mabuntis. I don't know what to do. Isang buwan na mahigit nung nakunan ako." Sambit ko naman sa kanya.
"Ano ka ba naman, tara na muna kain na muna tayo." Sabi naman nya sa akin.
Nag sandok na lang sya at simubuan na nya ako. At nagpatuloy na lang kami sa kwentuhan.
At iba pang mga bagay bagay.
... .>>> TC.
MAY NEXT PART PA ITO, WAIT LANG KAYO. YAN NA MUNA ULIT.
YOU ARE READING
Love Under The Sunset
FanfictionFive Years Gap, What if your childhood friend who treat you as his younger siblings, fell inlove with you 20 years after.
