Love Under The Sunset

68. Parents

LOREN'S POV....

Kasama ko naman ang asawa ko ngayon.
Hindi ako maka alis, kasi hindi ko naman talaga sya maiwan eh.
Mahal na mahal ko ang asawa ko.

Nadala lang siguro ako ng temptations.

Gusto ko rin maramdaman ni Noli yung pag mamahal ko.
Mahal ko silang pareho ng asawa ko.
Pero hindi ko alam sino sa kanila.

"Ga? Sorry kung nasabihan kita nung nakaraan, na pagod na ako sa'yo at nawawalan na ako ng pag mamahal sa'yo. Hindi naman kasi totoo yun eh." Sambit ko naman sa kanya.

"I know naman yun langga. Diba sa hormones mo din naman yun." Sagot pa nya sa akin.

"Oum sorry talaga langga ko." Sabi ko naman sa kanya.

Humahalik halik pa ako sa buong mukha nya. At sa iba't ibang parte nito.

"aysus naman, nang lalambing ang asawa ko." Sabi pa nya sa akin.

"Na miss kasi kita eh, and ma mi- miss pa kita." sabi ko naman sa kanya.

"Hmm? Bakit mo naman ako mami miss? Saan ka ba pupunta? Mag aabroad ka ba?" Sunod sunod naman nyang mga katanungan sa akin.

"Easy lang langga ko." Sabi ko naman.

"Ano nga yun langga ko?" Tanong pa nya sa akin.

"Sa work syempre, baka kasi bukas or sa isang araw na ako maka balik eh."  Sambit ko naman sa kanya.

"Ganun? Hindi ba ako pwedeng sumama?" Tanong pa nya sa akin.

Umiling naman ako bilang sagot ko sa kanya.
Pinipigilan ko na lang ang umiyak.

Ayaw ko naman na masaktan sya eh.
Kaya nag kibit balikat na lang din ako.

"Ga naman, nanganganib pa ang buhay mo. Dumito ka muna, kasama ng mga anak natin." sagot ko na lang sa kanya.

"Ganun? paano kung ikaw ang mapa hamak?" Tanong pa nya sa akin.

"Shhh, I can handle this naman langga ko." sabi ko naman sa kanya.

"I love you, mag iingat ka palagi." sabi na lang nya sa akin.

'I'm sorry langga ko. Kailangan ko pa mag sinungaling at pag takpan ang lahat ng nga ginawa ko.' Sabi ko naman sa isipan ko.

"Oo naman ako pa ba? Syempre po daddy namin mag iingat po ako po." Sabi ko naman sa kanya.

"Bigla kong na miss yung first baby natin." Sabi pa nya sa akin.

Napaluha na lang ako sa sinabi nya.
Dalawang baby na namin ang kasama ng nanay ng asawa ko.

"Oum nga eh, miss ko na sila." sabi ko naman sa kanya.

"sila?" Tanong pa ng asawa ko.

"I mean sya." Sagot ko naman.

"Oum nga eh, siguro maganda or pogi na bata yun. Tapos madami syang awards sa school." sabi naman nya sa akin.

Medyo nakaka hibang nga yung mga naiisip naming mag asawa.
Pero yung iba same scenario na eh.

"Ga? I'm sorry if I lost our child during that time." Sabi ko naman sa kanya.

Yung baby naming iyon, blessing yung kahit na mali yung ginawa namin na hindi pa nga kami kasal. Binuo na namin sya.

"Shh, ano ka ba naman. Ulit ulit naman langga ko. Ok na nga yun, kasalanan ko din naman yun eh. Kasi kung hindi kita pinilit baka nga mas maayos tayo ngayon. Baka siguro isa rin yun sa dahilan kung bakit tayo natagalan magka anak." sambit naman nya sa akin.

Maybe he has a point naman,  baka nga yun yung dahilan bakit wala pa kaming baby.

"Baka mga langga ko." Sabi ko naman sa kanya. Pero worth it naman lahat eh.

Yung magka baby kami, after dumating ni Mark.
Kaya dapat hindi nya sisihin ang sarili nya.
Hindi nya dapat isipin na ampon lang sya.

Anak pa rin namin sya. Kahit na anong mangyari.

Nagpa tuloy na lang kami sa kwentuhan naming mag asawa at nag pa plano para sa mga anak namin.

>>>> TC...

YAAAYYY PARENTS HAAA AYAN NA NAMAN TAYO.
☹️☹️🥺🥺😭😭PAANO KAYA KUNG MALAMAN NI PAPI LAHAT NG KALOKOHAN NG MAMIE? 🥺☹️😭 PAANO NA ANG FAMILY NA BINUO NILA, KUNG MAY TAKSIL SA KANILA.