AA'S POV..
Aliw na aliw naman si bayaw sa mga anak nya.
Without knowing na mga anak nya ang mga bata. At hindi nya ito mga kapatid.
"Daddy, I mean kuya po." Sabi pa ni Ysa.
"Daddwy naman talaga po natin kapatid sya eh." Sabi pa ni Laz.
"Shh, sibling nyo po sya po." Sabi ko naman.
"Hindwi nga po." Sabi pa nya.
"Anak nakinig ka naman po samin po." Sabi pa ni manang.
"May anak po ba po ako po?" Tanong pa ng bayaw ko.
Nagka tinginan naman kaming magka kapatid.
"Siguro pa intindi na natin sa kanya manang." Sabi pa ni Gary.
"Hindi muna, baka matriger sya." Sabi pa ni Manang.
Tama nga naman si manang Loren.
"sorry manang. Kasi nag tatanong sya eh." Sabi pa ni Gary.
"Ako na bahala. Anak? Wala po, bata ka pa po." Sagot naman ni manang sa kanya.
Para naman hindi na rin sya ma curious.
Sana mapag sabihan nga bata. Para aware sila sa ama nila.
"Ganun po, akala ko po meron po. Little boy pa po ako po diba po?" tanong pa nya sa akin
"Sige na po, don't think about it po." Sabi pa ni manang.
"Opo nanay ko po." Sabi pa nya kay manang.
"Sige na po play na po kayo po." Sabi pa ni manang.
"Ayaw ko po, bad bad po ako po eh." Sabi pa nya kay manang.
"No no po, bakit po ba?" Tanong pa ni manang.
"I'm isip bata po kasi po eh." Sabi pa nya kay manang.
"Hindi po ah." Sabi pa ni manang.
"why po?" Tanong pa ni Lito.
"Basta po, malalaman mo po soon." Sagot naman ni manang. "Eh why nga po pala ikaw ayaw makipag play?" Tanong pa ulit ni manang.
"Kasi po, isip bata po ako po. Amd big boy na po ako." Sagot pa ng asawa ni manang.
"Mommwy, si daddwy po yan po eh. " Sabi pa ni Laz.
"Shh, po." Sabi pa ni manang.
"Why po? Diba po wala na po yung tatay namin po." Sabi pa ni Lito.
"Nako po, opo pero babalik din po yun po." Sabi pa ni manang.
"Talaga po? Makikita ko pa po sya po." Tanong pa ni Lito.
"Opo naman po." Sagot pa ni Manang.
"Gutom na po ako po mommwy." sabi pa ni Laz.
"Kain na muna tayo sige." Sabi ko naman.
"nagluto si tita nyo." Sabi pa ni Gary.
Nagluluto kasi mga asawa namin eh.
Si manang minsan lang.
Oo nga pala nandito pa kami sa hospital.
Ang ibig naming sabihin yung nag luluto kami and dinadala sa hospital.
Mga sawa na kasi sila sa pagkain ng hospital.
Kaya ayun, sige namiss nila mga luto ng mga asawa namin.
Si manang hindi na rin nakaka luto.
"Anong niluto ng mga asawa nyo?" Tanong pa ni manang.
"Tinola, for you kasi diba may gatas ka pa, and breast feeding mga anak mo." Sagot ko naman.
"And may sinigang din, the usual." Sambit din ni Gary.
ngumiti naman si manang sa amin.
"Bakit ganyan ka maka ngiti?" tanong ko naman.
"Wala naman, sa kabila kasi ng pag tataray at pag susungit ko eh. Nandyan pa rin kayo." Sabi pa ni manang. "Sorry talaga Gary kung nasisi kita sa pagka wala ng anak ko. Dala lang din yun ng pagod at stress ko. At pag aalala sa pamilya ko. Lalong lalo na sa asawa ko."Sabi naman ni manang.
"Wala yun manang, naiinitindihan ka namin. Naiinitindihan kita, alam ko naman , at namin na pag nasa ganyang situations din kami. Talagang magagawa at masasabi namin yun. Hindi naman tayo, perpektong asawa at magulang eh. Nag kaka- mali din tayo. At sa huli na rerealize din natin. At nag sisisi, ayun na yung aral sa atin." Sambit naman ni Gary.
"Tyaka manang, no matter what happens. Kapatid mo pa rin kami, tayo tayo pa rin yung mag tutulungan sa huli. At sa walang hanggan. Ang mag kakapatid nag aaway man, pero nag dadamayan sa huli. Kasi mas mahalaga yung love, and respect sa isa't isa. Mahalaga yung pamilya kaysa sa ano mang bagay." Sambit ko naman sa kanya at kay Gary.
"Kaya nga na isip ko na rin yan eh. Hindi ko dapat kayo inaaway. Dapat kayo yung sinasandalan ko. Sa hirap, ginhawa, sa lungkot at saya. At sa maraming bagay." Sabi naman ni Manang.
"I love you manang namin." Sabi ko naman.
"Mahal na mahal ka namin manang." Sabi pa ni Gary.
"Ako sobrang mahal ko kayo, kasi naging kapatid ko kayo." Sabi naman ni manang.
"Oo nga pala Manang? Ano kumusta na pala ang asawa mo? Talagang kapatid nya muna mga anak nyo?" Tanong ko naman.
"Ou, ganun talaga eh. Hintayin na lang natin na maka recover talaga sya." Sagot naman ni manang.
"Their Daddy is their sibling." Sabi pa ni Gary.
"Yes it is, and he is. Hanggat maaari wag natin ipilit sa kanya yung buhay nya sa kasalukuyan. Para hindi sya ma trigger at kung ano na naman ang mangyayari sa kanya." Sambit naman ni manang.
"Oo ate makaka asa ka." sabi ko naman.
"Kami na bahala manang." Sabi din ni Gary.
'Thank you sa inyong dalawa." Sambit pa ni Manang.
"Welcome manang namin." Sabay naming sabi ni Gary.
"Thank you ulit. Kain na nga muna, yung magka kapatid na mga Lapid." Sabi pa ni manang.
"Yes manang. Let's go." Sabi ko naman.
Habang busy na ulit ang mga bata na ka bonding nila ang daddy nila.
Hindi ko rin maiwasan ang maluha.
Ganito ang pakiramdam na walang padre de pamilya sa bahay at sa pamilya syempre.
Pero alam kong darating yung araw na magiging masaya sila manang at si bayaw.
Dahil ang lakas nila ang mga bata, at wala ng iba pa. Maging ang isa't isa din syempre lakas nilang dalawa.
Nag pa tuloy na lang kaming mag handa ng gamit at gagamitin sa pag kain.
Kahit na walang hapag kainan ay sabay sabay pa rin kaming kakain.
>>> TC....
AYAN NA NGA PO🥰🥺🥺🥺🥺😭PAPI, AY BUMALIK SA PAGKA BATA. HANGGANG KELAN KAYA ITO?🥺🥺😭
ABANGAN SA SUSUNOD NA MGA CHAPTER.
YOU ARE READING
Love Under The Sunset
FanfictionFive Years Gap, What if your childhood friend who treat you as his younger siblings, fell inlove with you 20 years after.
