Love Under The Sunset

186. THE TRUTH FROM THE PAST

PANFI'S POV...

The One that Got away ako ni Loren. Iniwan ko sya noong pumasok ako sa pag susundalo at pulis.

Ang pangako ko naman sa kanya is, pag labas ko ng training ko. Mag papakasal na kami, pero hindi pala.

"Noong nililigawan ko ang mommy nyo, papasok na ako sa training ko. Nangako ako sa mommy nyo, na pag labas ko galing training. Magpapa kasal na kami. At bubuo na kami ng pamilya. Pero hindi na ako pinayagan ng magulang ko. Dahil ang sabi dumating na yung first love ni Loren. Kaya hindi na rin ako nag pakita ng matagal na panahon sa mommy nyo." Sabi ko naman sa kanila.

Tumingin naman sa akin si Loren, at ngumiti sa mga explanations ko.

"Ano na po nangyari sa inyo po?" Tanong naman ni Lean.

"Nagkaroon ako ng asawa, pero wala eh. Hindi rin nag work, pero meron din kaming anak. Si Panfi jr." Sagot ko naman sa kanya.

"Sorry po kung na judge namin kayo." sambit naman nung isang babaeng anak ni Loren.

Kahawig nya si Lean, baka kambal sila.

"Ok lang yun, naiinitindihan ko naman eh." Sabi ko naman.

"Ako po pala si Lean, sya naman yung kambal ko si Ysa." Sabi naman ni Lean.

"Diba may kuya kayo?" Tanong ko naman.

"Opo, si kuya Mark po. Sya po yung kinidnap po." Sagot naman ni Ysa.

"Gagawin ni Tito Panfi ang lahat. Para lang maayos yung pamilya ninyo." sambit ko naman sa kanila.

"Thank you po Tito, sana po mapakawalan na po si Tito AA po." Sambit naman ni Lean.

"Kuya? Mabait po ba si Tito Ping?" Tanong naman ni Luna.

Hindi ko rin naman alam ang isasagot ko eh. Masama din naman ako eh, iniwan ko nga si Loren eh. Tapos magiging mabuting tao pa ako nun.

"Hindi ako mabait, iniwan ko nga ang mommy nyo eh. Ano nga pala ulit ang pangalan mo?" Tanong ko naman ulit.

"Luna po ang pangalan ko. Sya po si Laz, Lazarous po for short po. May ate po kami, si ate Lorein po. May disorder po sya eh, kaya po kailangan mo po ng mahabang pasensya." Sambit ni Luna.

"Ganun? Nag te therapy ba sya?" Tanong ko naman.

"Dati po, pero ngayon po parang ayaw nya na po." Sambit naman ni Luna.

"Ayaw ko po doon po, bad po doon. Yung isang therapist po, nananakit po." Sambit naman nung Lorein.

"Shh, achi it's fine. We're here po, hindi ka na po namin ibabalik doon." Sambit pa ni Luna.

"Bakit sya sinasaktan doon?" Tanong ko naman.

"Si ninong po kasi yung nagpadala ng therapist eh. Yun pala po inuutusan sya ni ninong na saktan si achi Lorein." Sabi naman ni Luna.

"Ayoko na po, please po. Wag nyo na po ako ibabalik doon po." Sambit naman ni Lorein habang umiiyak.

Si Loren naman naka tingin lang sa mga bata.
At napa iling pa yung mga bata sa kanya.

"Shh, anak hindi anak." Sambit naman ni Loren.

"Ayaw ko na po doon po." Sabi naman ni Lorein.

"Sasapakin po natin yung mga bad at monsters po." Sambit naman ni Luna.

"Opo, thank you po." Sambit naman ni Lorein.

Tyaka sya yumakap kay Luna. Napa tingin naman si Loren sa akin.

"Welcome po, tara na po muna po." Sambit naman ni Luna.

Tyaka nya dinala si Lorein sa harapan, doon sa may daddy nila.

"Halika muna nga dito." Sambit naman ni Loren.

Hinila muna ako ni Loren sa may loob. Sumunod na lang ako sa kanya. Siguro na miss nya din ako.

Sinara naman nya yung pinto ng kwarto na pinasukan namin.

"I'm sorry." Sambit ko naman sa kanya.

"Bakit? Bakit ngayon ka lang bumalik? Kung kelan may pamilya na ako? Bumalik ka lang ba dahil wala na ang asawa ko? At dahil may chance ka na na maging tayong dalawa?" Sambit naman ni Loren sa akin.

Doon na rin tumulo yung mga luha ko, pati ang mga luha nya. Nandito lang naman ako to check her eh. Hindi naman talaga ako para makipag balikan sa kanya.

"Shh, hindi sa ganun. Don't cry na please? Nandito na ako." Sambit ko naman sa kanya.

Humalik naman sya sa akin agad, kaya nagulat na lang din ako. At humalik na lang din ako pa balik.

"Hmm~ shit~ ganito ka pala~ humalik~" Sambit naman nya sa akin.

"oum~ oo nga pala~ hindi mo pala ako nahalikan noon." Sambit ko naman sa kanya.

Habang humahalik halik ako sa kanya. Pati sa leeg nya humahalik halik din ako.

"Panfi, you're back nga~ hmm~" sambit naman nya sa akin.

"Shh, baka marinig nila tayo." Sambit ko naman sa kanya.

Hinahaplos haplos ko pa yung dibdib nya. At aksidente kong naipasok yung kamay nya sa isang bundok nya. Shit basa ito, parang gatas, siguro nag la lactate pa ito.

"Oum~ sige ganyan nga~" sambit naman nya sa akin.

"Nag lactate ka pa?" Tanong ko naman.

Tumango naman sya bilang kasagutan nya.

"Oum, anong real score na ba natin?" Tanong pa nya sa akin.

Huminto naman ako sa mga ginagawa ko sa kanya.
Nandito pa rin yung guilt ko sa pag iwan ko sa kanya.

"Gusto ko muna ng assurance, at closure sa'yo. Alam kong nasaktan kita noon Loren. Kaya patawarin mo ako ha?" Sambit ko naman sa kanya.

"Eh bakit nga hindi ka na bumalik?" Tanong naman nya sa akin.

"Dahil nasaktan din ako noon, sabi ng nanay at tatay, nandito na sa Manila si Lito. Ang childhood sweetheart mo." Sambit ko naman sa kanya.

"Bakit, hindi ka man lang nag pakita sa akin ha?" Saad naman nya sa akin.

"Dahil sa nag mo move on na ako sa'yo." Sambit ko na lang.

At doon na pumatak muli ang mga luha ko. Hindi na rin ako umiimik sa mga sinasabi nya at mga tanong nya.
Lalo lang din ako naiiyak at naaalala yung mga nangyari.
Lalo na nung bumalik ako, at balak ko na sana mag propose sa kanya.
Yun pala ikakasal na sila nung panahon na iyon.
Inihatid na sya sa altar ng kanyang ama, at ibinigay na sya kay Lito.

>>> TC..

ANO NA KAYA ANG MANGYAYARI SA PAST MANLILIGAW?
MANLILIGAW PA RIN BA SYA? OR MAGIGING KABIYAK DIN SYA NG ATING BIDA??

ABANGAN MAMAYA....