LOREN'S POV...
Paalis naman na sana kami, mang biglang may mga kumuha sa mga bata.
"Mommy, daddy!!" Sabay sabay na sabi ng mga bata.
"Yung mga bata." Sabi ko naman.
"Bitawan nyo mga pamangkin ko." Sabi naman ni AA.
Tyaka naman nya tinangka manuntok para mabawi mga bata.
Ganun din ang asawa ko, kaya nakipag bugbugan na sila.
Si kuya Ronnie din, pero hindi nila napigilan mga nanguha sa mga bata.
"Daddy! Mommy! Toto! Tito Ronnie!" Sabay sabay naman nilang sabi.
"Mga anak!" sigaw naman ni AA.
Habang hinahabol sila, hindi sya tumitigil na habulin sila.
"Bayaw, tara sundan natin." sabi pa ng asawa ko.
"Tara na bilis." Sabi pa ni AA.
"Yung mga anak ko kuya Ronnie." Sabi ko naman.
Tyaka sumakay ng sasakyan. Kinakalma ko na lang yung sarili ko.
"Mababawi din natin mga anak nyo." Sabi naman ni kuya Ronnie.
"Bilisan mo manong." Sabi ko naman.
"Opo ma'am ito na po." sabi naman ni manong.
"Please, please yung mga anak ko nandun eh." Sabi ko naman.
"Opo ma'am ito na po." Sabi naman ni manong.
"Hindi ko mapapa tawad ang sarili ko pag may nangyari sa mga anak ko." Sabi ko naman sa kanila.
"Shh, mababawi natin sila langga." Sabi naman ng asawa ko.
Habang naka hawak sa kamay ko.
"Wag kang mag alala manang. Makaka uwi na tayo ng magka kasama." Sabi naman ni AA.
Nagpa tuloy naman na kami sa biyahe, medyo nakakaramdam ako ng antok pero pinipigilan ko lang. Para pagka dating namin sa kung nasaan yung mga bata.
Pero pinikit ko na lang yung mga mata ko.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Nagising naman ako, at nandito kami sa isang abandunadong lugar.
"Nandito na tayo langga." Sabi naman ng asawa ko.
"Talaga?" Tanong ko naman.
"Yes, mag ayos ka na. Kailangan natin mahanap ang mga bata." sabi naman ni Kuya Ronnie.
"Tara na nga, baka kung ano pa mangyari." Sabi ko naman.
Bumaba naman ako ng sasakyan. Bumaba din naman sila, kami ng asawa ko yung magka sama.
"Paano pala yung pag hahanap natin?" Tanong pa ni AA.
"Mag hiwa hiwalay na lang tayo." Sabi naman ni Kuya Ronnie. "Ikaw AA doon sa may kaliwa. Ako dito sa kanan, kayong mag asawa doon sa may gitna. Mag radyo na lang tayo kung kinakailangan. Dahil mas mapapa hamak tayo pag naka telepono." Sabi naman ulit ni kuya Ronnie.
"Manong? Tumawag ka na ng pulis at mag tago ka kung kinakailangan." Sabi ko naman.
"Yes po ma'am, magaling naman p ako mag tago po. And nag aral naman po ako ng Martial Arts." Sambit naman ni Manong.
YOU ARE READING
Love Under The Sunset
FanfictionFive Years Gap, What if your childhood friend who treat you as his younger siblings, fell inlove with you 20 years after.
