Love Under The Sunset

120. Two Families

AA'S POV...

Tulog pa sila Manang at bayaw, magka yakap silang dalawa.
Naalala ko nung mga araw na nagtatago pa sila ng relasyon nila. Dahil nga menor pa si Manang.

Lagi silang nandun sa seaside. Para mag date at mag loving loving.

Sinasama ako noon ni Manang eh. Naalala ko eight years old lang ako nun.
Nahuli ko silang nag hahalikan, kaso nasa fifteen or sixteen lang si Manang nun.
Dahil nga menor de edad si Manang nun.

"Ang sweet nila ano?" Sabi pa ni Gary.

"Oo nga eh, kaso si manang din eh. Si Lito na, kaso bigla din inano si ano." Sabi ko naman.

Sa totoo lang nagagalit din ako kay manang eh.
Dahil sa ginawa nyang iyon, diba maling mali naman talaga eh. Mali yung ginawa nya, nasira yung pamilya na binuo nila. Lalo na yung pag babalik ni bayaw para lang maging pamilya silang dalawa.

"Ito naman, pag narinig ka nila." Sabi pa ni Gary.

Kuya ko yan pero syempre may respeto pa rin naman ako.
Pero syempre ayaw ko naman na papanig kami sa mali.

"Hindi naman, nag sasabi lang ako ng totoo." Sagot ko naman.

"Kami pa rin mas matanda sa'yo. Dapat nakikinig ka pa rin." Sabi pa nya sa akin.

"Nasa katwiran naman ako ha? Tyaka nilakasan ko ba yun boses ko?" Sambit ko pa sa kanya.

"Oo nga nandun ka na, pero sana hindi mo na muna inopen yung about doon." Sabi naman nya sa akin.

"Nag sasabi lang naman ako ng saloobin ko eh. Oo nagalit ako, at nag tampo ako kay manang. Dahil nga mali yung ginawa nya." Sambit ko naman.

"Ikaw lang ba? Paano kung willing na si manang mag bago?" Tanong pa nya sa akin.

"Gawin nya, wag nyang ipangako." Sabi ko naman.

"Osya, wag na nga natin pag talunan yan." Sabi naman nya sa akin.

"Oo na nga, tara na nga. Alam mo gutom lang yan." Sabi ko naman sa kanya.

Saktong nagising naman na silang mag asawa. At saktong nag datingan yung mga magulang namin.
And yung ibang kapatid ni Lito. Wala naman na kasi yung mga magulang nya eh.

"Hmm? Anong Meron?" Tanong naman ni manang.

"Wala naman, manang trip lang namin yung pag sasama sama natin." Sabi ko naman.

"Oo nga Manang, minsan lang naman tayo mag kakasama eh." Sabi pa ni Gary.

"Salamat sa inyong dalawa. Hindi nyo kami iniwan." Sabi naman ni manang.

"Ikaw na bahala dito Gar." Sabi ko naman sa kanya.

Tumingin na lang sa akin si Gary. Alam nya yung naiisip ko eh, alam nya yung nararamdaman ko.

Tyaka ako pumunta sa may gilid para ayusin mga pagkain.

Hindi ko na rin naman na alam, hanggang kelan ko titiisin si Manang. Sana naman hindi kami umabot sa hindi na pag uusap.

Na mi- miss ko na si manang. Halos limang taon kaming on and off sa pag uusap.

"AA? Galit ka pa rin ba?" Tanong pa ni Manang.

"Hah? Manang ayaw ko pag usapan yan." Sabi ko naman.

Habang busy ako sa pag aayos ng pagkain. Hindi ko na lang din magawa umiyak. Bakit naman ako iiyak.