AA'S POV...
Nandito na kami sa ICU kung nasaan si Ysa, nasa kabila naman yung dalawang bata, dahil nga katabi lang din yung ward nila.
"Kumusta na si Ysa?" Sabi pa ni Manang sa tabi ko.
"Ok lang naman sya." Sagot ko na lang.
"Sila Luna at Lorein?" Tanong pa nya sa akin.
"Nasa kabila, pupunta na yun dito." Sagot ko naman.
Saktong pumasok din si doctora Tasha.
[A/N: Taray, Tasha hindi ba pwedeng Gail?]
Ayan ka na naman ha.
[A/N: joke lang po.]
O sya sige na moment ko na ito with her, shh ka na.
[A/N: Yes po, babu.]
Babu!
Chance ko na ito sa kanya.
"Kumusta na po pala si Miss Ysa?" Tanong pa nya sa akin.
"H-ha? A-ano? A-ah." Nauutal na sabi ko naman.
"Hahahaha! Sir naman eh." Sabi naman pa ni Doctora sa akin.
"Di joke lang ano ka ba, Agapito na lang. I mean AA, yun na lang itawag mo sa akin." Sambit ko naman sa kanya.
"Sige po AA. Kumusta naman ang pamangkin nyo?" Tanong pa nya sa akin.
"Pag sinagot ko ba yung tanong mo. Sasama ka ba sa akin kumain sa labas?" Sambit ko naman sa kaniya.
"Hah? Ang bilis ha?" Sabi pa ni Doc.
"Oum. So ano?" Tanong ko namam.
"Yes, sige sasama ako." Sabi naman nya.
"Ok, I mean ok naman na si Ysa. Kaso yung dalawang bata. Natatakot daw sila, baka mapalo sila ng mga magulang nila." Sagot ko naman.
"Ganun, siguro nga need pa nila ng Psych." sabi pa ni Doctora.
"Ehem, excuse me po ha? Kami ang magulang." Sabi pa ni Manang.
"Pakielamera." Bulong ko naman.
"Ano kamo?" Tanong pa ni manang.
"Wala naman manang." sabi ko naman.
Eeksena na naman sya. Moment ko naman.
"Nasan na pala yung mga bata?" Tanong pa ni bayaw.
"Nasa kabilang ward." Sabi ko naman.
"Oh? Baka paluin mo pa yung dalawang bata, na aksidente na nga eh." Sabi naman ni manang sa kanya.
"Hindi naman, kakausapin ko lang. Para hindi naman sila matakot ng malala." Sabi pa ni bayaw.
"Mabuti naman, akala ko sasaktan mo na naman eh." Sabi pa ni Manang.
Saktong dumating na yung dalawang bata. At bigla pang nag tago sa likuran ko.
"Ano ba yan, bayaw , manang yung mga anak nyo takot na." Sabi ko naman.
"Mga anak, sorry na." Sabi pa ni bayaw.
Lumapit pa sya sa dalawang bata. Para yakapin sya.
"Daddy? Sorry po." Sabi pa ni Lorein.
"Daddy, sorry din po, wag mo na kaming iwan ha?" Sabi pa ni Luna.
"Shh, wag na kayong malungkot. Ako ang dapat mag sorry. " Sabi pa ni bayaw.
YOU ARE READING
Love Under The Sunset
FanfictionFive Years Gap, What if your childhood friend who treat you as his younger siblings, fell inlove with you 20 years after.
