THIRD PERSON'S POV...
Busy si Loren sa pag aayos kay Marco. Habang si Noli ay may ibang pinag kaka abalahan.
"Hello, wala na yung hipag nya. Gusto ko takutin mo yung pamilya nya. Takutin mo lang ha? wala kang sasaktan." Sabi naman nya dito.
"Sir? Mabuti na lang hindi nahalata yung pagkamatay ni doctora. Mabuti na lang napigilan sya nyang pinaka mamahal mo." Sambit naman ng tauhan nya sa kabilang linya.
"Mabuti nga eh, ang bilis mo rin kumilos. Kulang pa nga sa kanya yun eh. Masyado syang pakielamera. Ayan tuloy na papala nya." Sambit pa niya sa kanyang tauhan sa kabilang linya.
"Eh sir, sure ka po ba na hindi tayo masasabit sa pag baril ko dyaan sa asawa ng love mo?" tanong pa nito kay Noli.
"Hindi yan, basta wag kang kakanta. Ako na bahala sino ang aako nun. Ang importante hindi nila malaman yung tungkol sa nangyari sa mga bata. Yung pag ka bulag ng pinaka mamahal nilang panganay. Oo totoo nilang panganay yun. Yung pagka coma ni Ysa. Yung pagka laglag nung unang anak nila. At yung pananamantala ko sa kanya nung graduation nya. Lahat yun ako ang may gawa." Sambit naman nya sa tauhan nya.
"Love? Let's eat na." Saktong dating naman at sambit ni Loren.
Bigla naman syang napa hinto sa mga sinabi nya. At binaba yung phone.
Habang iniisip nya kung narinig ba lahat lahat ni Loren ang mga ito.
"Ay, sige let's go na. Kanina ka pa ba dyaan?" tanong pa ni Noli.
"Ha? Kadarating ko lang." Sagot naman ni Loren.
Napabuntong hininga na lang sya matapos sagutin ni Loren ang mga tanong nya.
"Ay, mabuti naman kung ganun." Sambit naman nya.
"Ano kamo?" Tanong pa ni Loren.
"Wala ito naman, tara na nga sa kusina. Para maka kain na at para... Magawa ko na lahat." Sambit naman nya at bulong pa nya sa huli.
"Ano kamo?" Tanong naman ni Loren sa kanya.
"Wala naman love, tara na talaga." Sambit naman nya kay Loren.
"Ok ok sige, tara na nga." Sambit pa ni Loren sa kanya.
Na parang aligaga pa ito, kaya na curious na rin si Loren sa kanya.
Pero hindi nya pinapahalata. Dahil natatakot rin sya dito.
LOREN'S POV....
Na co- curious ako sa mga kilos at galaw nya. Pero hindi ko ito pinapansin. Dahil nga sa na tatakot ako sa kanya.
"Love? Hindi ka ba mag fa- file ng annulment?" Tanong naman nya sa akin.
Mas lalo naman ako nagulat sa tanong nya. Ano kayang purpose nya. Kung makikipag hiwalay na ako ng tuluyan.
"Ano ba yan love. Syempre hindi." Sagot ko naman.
Tumabi naman sya sa akin, kung saan saan pa nya ako hinahawakan. Maging yung mga sensitive parts ko hinahawakan na nya.
Humahalik halik pa sya sa akin.
"Hmm ~ayaw mo ba ako? Nandito naman ako eh. I'm will to be your husband." Sambit naman nya sa akin.
Habang humahalik halik pa sya sa akin.
"hm? Not now." sambit ko naman. Habang pa simpleng hinahawi yung mga kamay nya.
Hinawakan naman nya yung mga kamay ko.
"Sa ayaw mo o hindi." Sambit naman nya sa akin. Kaya binuhat naman nya ako papuntang kwarto namin.
"Ano ba, ayoko nga hindi ba?" Sabi ko naman sa kanya.
"Pag sinabi kong makipag ano ka sa akin! Makikipag ano ka!" Sambit naman nya sa akin.
Kaya tinulak na nya ako sa kama.
Hindi ko na rin sya napigilan. Baka saktan nya ako, at baka ano pang gawin nya sa akin.
Kaya pumayag na akong makipag ano sa kanya. No choice na ako eh. Ano pa nga bang magagawa ko. Kaya ito na, ayaw kong may madamay. Mabuti na lang wala pa si Marco.
Kaya tinuloy na lang nya akong galawin, kahit ayaw ko. At wala ako sa mood ko.
Baka kasi pati si Marco saktan nya. Kaya pumayag na rin naman na ako.
Pero yung totoo, sising sisi na ako ng sumama sa kanya.
Pinipigilan ko na lang din ang umiyak at para hindi na sya magalit sa akin.
>>> TC .
THE TRUTH WILL PREVAIL AT ITO NA NGA YUN. ABANGAN NA SA SUSUNOD NA MGA PANGYAYARI.😭🥺🥺☹️☹️☹️
KAWAWI NA TALAGA. WAIT NATIN ANG CONFESSION NG TUNAY NA MASAMA.
YOU ARE READING
Love Under The Sunset
Fiksi PenggemarFive Years Gap, What if your childhood friend who treat you as his younger siblings, fell inlove with you 20 years after.
