50. Coma

15 1 0
                                        

LOREN'S POV...




























Nandito naman na kami sa hospital nasa E.R ang asawa ko.
Inooperahan pa rin sya, kasi may tama sya ng bala.

"Lord, please? Ibalik nyo yung asawa ko." Sabi ko naman. Habang humahagulgol sa lapag.

Si AA naman naka alalay naman sa akin.

"Shh, magiging ok sya manang. Malay mo bukas nandito na sya ulit." Sabi pa ni AA sa akin.

"Kasi eh, kung kelan masaya na kami eh. Kung kelan naman nag kaka ayos na kaming mag pa pamilya." Sambit ko naman sa kanya.

Maya maya pa may biglang lumabas na doctor, mula doon sa E.R.

"Sino po yung pamilya ng pasyente?" Tanong pa ni doc.

"A-ako po, asawa nya po ako po. Ano na po lagay ng asawa ko po?" Tanong ko naman.

"Ma'am? Ayun nga po eh, mayroon po sya Traumatic Brain Injury, he's in coma. Nagkaroon rin po ng internal bleeding. Kailangan nya rin po masalinan ng dugo." Sagot naman agad ni Doc.

Parang pinag sakluban ako ng langit at lupa.
Mas lalo pa akong umiyak, at humagulgol.

"Pero po doc, how long it takes na ma coma sya?" Tanong naman ni AA.

"It's depends po, maybe weeks, months, year or years." Sagot naman ni doc.

"May mga effect po yun po diba po?" Tanong ko naman.

"Opo ma'am, but for the meantime ang pag sasalin po muna po ng dugo nya po at para mailipat na po sya sa ICU po." Sabi naman ni doc.

"Sige po doc." Sabi ko naman, while I was shaking.

Tumango naman si doc. Para ayusin ulit yung asawa ko.
Siguro naka hanap na sila ng blood donor nila.

"Manang, I'm sorry." Sabi pa ni AA.

"Hindi mo naman kasalanan yun eh." Sabi ko naman.

"Kahit na ba, sorry kasi nagka ka ganito ka." Sabi pa ni AA sa akin.

"shhh, ok lang. Tara na nga tignan na natin bayaw mo." Sabi ko naman.

"Sige Manang ko." Sagot naman ng kapatid ko.

Sinundan na lang namin yung doctor at hinihintay namin yung mga gagawin at yung pag lipat nya sa ICU.

Hindi ko pa rin maiwasan ang pag iyak, at hagulgol.










































~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~































Nandito naman na kami sa ICU l, hindi ko na alam anong gagawin ko.

"Ga? Please? Fight for me, for you and for our children. For our family langga ko." Sabi ko naman sa kanya.

"He can do it manang. Matapang ang asawa mo." Sabi pa ni AA.

"Yes, thank you ha? Oo nga pala alam na ng mga bata?" Tanong ko naman.

"Yes manang, sabi ko kay Gar. Sabihin sa mga bata ng dahan dahan. Para hindi mabigla ang mga bata." Sabi naman ni AA sa akin.

"Hindi ko alam kung kakayanin ko na makita ng mga anak namin ang daddy nila." Sabi ko naman sa kanya.

Habang umiiyak na naman ako, hindi ko kasi talaga kaya na nandito sila eh.

"Shh, ano ba yan manang." Sabi pa ni AA sa akin.

"Kasi eh, itong bayaw nyo eh. Gumising ka naman na dyan oh. Manuel 'Lito' Mercado Lapid. Gumising ka naman na dyan oh." Sabi ko naman sa kanya.

Habang naka yakap sa kanya at umiiyak.

"Shh, manang dahan dahan. Baka ma ano si Lito nyan." Sabi pa nya sa akin.

"I love you langga ko, I love you so much. Gumising ka na ha? Magagalit ako, magagalit kami ng mga bata sige ka." Sabi ko naman ulit sa asawa ko na unconscious pa rin.

"Daddy?" Rinig kong familiar na boses ng babae.

"Shh, she's sleeping na pa po." Sabi ko naman.

Pag tingin ko yung anim naming mga anak.

"Nig la lie ka naman po mommy." Sabi naman ni Ysa.

"I'm sorry mga anak, I'm sorry walang nagawa si mommy." Sabi ko naman sa kanila.

Habang walang humpay na pag iyak.

"Mommwy? Daddwy is dwying po?" Tanong pa ni Luna.

"Hindi po anak, may nangyari lang po si daddy po. Sick lang po si daddy po ok po?" Sabi ko naman sa kanya.

"Talagwa pwo mommwy?" Sabi pa ulit ni Luna.

"Opo anak, sige na po kiss nyo na po si daddy po para ma heal na po sya po." Sabi ko naman.

"Opo mommy." Sabi naman ni Lean.

Binuhat naman ni AA sila Luna at Laz.
Si Mark naman binuhat nya si Lorein.
Si Ysa naman pina tungtong ko sa upuan.

"daddy? Pagaling ka na po." Sabi naman ni Ysa.

"Daddwy, pupuntwa pa pwo tayo sa Mwuseum po dibwa po." sabi naman ni Luna.

"Daddy? S-sa- sa- ma na po akwo pwo, sa gwala po nwi Wuna po." Sabi pa ni Lorein. Nag iiba na naman sya ng personality.

"Daddy, magiging good kuya na po ako po." Sabi naman ni Mark.

"Ako rin po, and di na po kami po mag bardagulan po ni Ysa po. Kaya po daddy please po, wake up ka na po." Sabi naman ni Ysa.

"Gagaling na po si daddy." Sabi ko naman.

Si Lorein naman nasa isang sulok  na naman. Kaya ayun na naman sya.

Naka yakap naman sila sa daddy nila.
Kasi umiiyak sila eh, hindi ko naman nila mapigilan eh.

Nagpa tuloy na lang kami sa pag uusap usap.
Lalo na sa karamdaman ng asawa ko.

'Langga please, fight for our family.' Sabi ko ko naman sa kanya.




































































































































































>> TC.

AHHH~ PAPI🥺🥺😞😞LABAN LANG PAPI PLEASE..
LABAN PARA SA FAMILY PAPI, MUKHANG MAY REVELATION ANG MOMMY AFTER ILANG.... WEEKS.🤭🥺🥺🥺🤭

Love Under The SunsetWhere stories live. Discover now