Love Under The Sunset

35. Daddy🥺

After One Month and 3 Weeks...

LOREN'S POV....

Ang bilis naman ng panahon. Six months and two weeks na akong buntis.
Ang bilis din ng mga pangyayari.

Ang asawa ko naman ngayon, na injured sya eh.
May bumangga sa kanya eh. Hindi naman nya kilala.

Nandito sya ngayon, sabi nya naka leave din sya.

"Ga? Gusto mo ba kumain?" tanong ko naman.

"Hmm? Sige, ano bang food natin?" Tanong din nya sa akin.

"I tried to cook ng tinola ulit eh." Sagot ko naman sa kanya.

"Talaga? may malunggay ba yan?" tanong pa nya sa akin.

"Of course daddy namin." Sabi ko naman.

Habang inaayos yung pagkakainan namin.

Sabay na lang kami sa isang plato. Nakakatamad mag hugas eh. And masyadong malaki yung tiyan ko so paano?

"Sa iisang plato na lang ba tayo kakain?" Tanong pa nya sa akin.

"Oum, kasi nitatamad ako mag hugas eh. Tapos injured ka pa kaya ayaw ko ma abala ka." Sambit ko pa sa kanya.

Habang nilalapag ko yung pagkain sa may higaan namin.

"Hmm? Sige na nga, na- miss ko rin yung ganitong moments natin." sambit pa nya sa akin.

"Kaya nga ginagawa natin ulit hindi ba?" Sabi ko naman sa kanya.

"Oo nga naman, I love you langga ko." Sabi pa nya sa akin. "Ilang buwan na sila baby." Tanong din nya.

"I love you too langga ko." Sambit ko pa sa kanya. "Hmm? 6 months and two weeks." Sagot ko naman sa tanong nya.

Ang bilis nga ng panahon eh, konting buwan na lang. Lalabas na ang mga baby.

"Konti na lang pala ano? Gusto ko pag nanganak ka katabi mo ako ha?" Sabi pa nya.

Nagpapalambing talaga yung asawa ko eh.
Na mi- miss ko yung pagiging maamong tupa nya.

"Sus naman, lagi mo naman akong kasama pag nanganganak ako ha?" Sabi ko pa sa kanya.

Habang naka ngiti ako, pero deep inside kinakabahan ako sa mga sinasambit nya sa akin.

"Oo nga, pero lagi naman ako sa labas ng delivery room. Hmm? Mag water birth ka kaya?" Saad pa nya, at talagang nag demand pa sya sa panganganak ko.

Yaan ko na nga, nag lalambing eh. Baka mag sabong na naman kami pag hindi ko pinag bigyan.

"Hmm? pwede naman, safe ha?" Tanong ko naman sa kanya.

"Hah? Of course, lahat naman safe eh. Ang tanong hindi ka naman i-c- cs diba?" Sagot naman nya at tanong nya ulit.

"Oum, hindi na daw. Normal naman kasi lahat eh. Mabuti nga yun eh." Sagot ko pa sa kanya.

"Ayun buti naman, hindi tayo mag- aalala sa mga anak natin. Ayaw ko kasing nahihirapan ka langga." Sambit pa nya sa akin.

Habang ako ito, inaayos ko yung pagkain namin.
Sinubuan ko naman sya.
Nagulat pa sya, ang cute pa nya.

"No worries ok?" Sabi ko naman. Habang sya ngumunguya pa. At ito ako nag iisip ng mga bagay bagay.