His Third Downfall (MSS#2) [Completed]

Kabanata Veintidos

22th Fall

First Touch

Almost two weeks had passed since huli kong nakita si Jack. Iyong nagkita kami sa Corrise Park, iyon na ang huli at hindi na nasundan pa. Balik klase na kasi sila. Ako naman balik na sa pag aalaga kay Craziel.

It is a fine day, Saturday. Nasa pool kami ni Craziel at nagswi swimming.

"Tita, let's swim! Let's swim!" Sakay ng salbabida ay 'yun ang sinasabi ni Craziel. Tumatalsik 'yung tubig dahil tinatampal tampal niya ito.

Hindi naman ako malayo sa kanya kasi in case lang.

Nasa work na si daddy at mommy. Wala ng bago doon. At iyong mga kasambahay naman ay nasa loob. Kami lang talagang dalawa ang nasa labas.

Inihilamos ko ang tubig sa mukha bago nilapitan si Craziel na kanina pa nagmamaktol. Gusto niya kasing turuan ko siyang lumangoy.

"Okay. We'll swim. But you need to promise Tita that you'll going to behave, okay? Baka malunod ka kapag naging malikot ka." Tinanggal ko siya sa kanyang bebeng salbabida. I carried her in my arms.

"Yes po! Yes! I'll behave!" Pumalakpak siya at naglilikot na naman. Hinigpitan ko ng konti ang pagkakahawak sa kanya dahil baka siya mahulog.

May kalaliman kasi 'yung pool. Hanggang balikat ko 'yung tubig. "Oh, oh! Sabi mo magbi behave ka, baby..." I looked at her.

Ngumuso lang ang makulit na bata. "I'm sorry, Tita. I'm just excited!" She giggled.

Napailing nalang ako. A child will always be a child.

"Okay. Kapit kay Tita, ha? Wag bibitaw, hindi mo pa alam ang lumangoy..." sabi ko.

Craziel only smiled. Her eyes are focused on the blue shining water around us. Hindi siya takot ng tubig, she love it on the contrary.

Inayos ko ang pagkarga kay baby C. Ipinatong siya sa dalawa kong kamay na nakaunat. Nakadapa siya rito at kanina pa tawa nang tawa.

"We'll swim!"

Dahan dahan akong umikot. Tumawa ako nang humiyaw si Craziel.

"I'm moving! I'm moving!" Paulit ulit niyang sabi habang patuloy ko siyang iniikot.

Tawa lang kami ng tawa. This is our bonding. Ngayon ko lang narealize na miss ko na ang batang 'to. I don't know how will I last a day without seeing this cute little child of mine.

"One more time, Tita! One more time!"

"Miss Alma!"

Natigil ako sa pag ikot nang marinig ang pangalan ko. Nakita kong papalapit si Monay samin dala dala ang cellphone ko.

"May tumatawag po...lalaki," sabi nito nang makalapit na samin.

Kumunot ang noo ko. Si Craziel ay tahimik na sa mga bisig ko.

"Hmm, pakiabot ng towel Monay, please..."

"Tita..." Iniahon ko muna si Craziel bago tinanggap ang towel kay Monay.

"That's enough for this day, baby. Maybe next time again, okay?" Umahon na rin ako nang maipulupot ko na ang tuwalya sa katawan.

Tinanggap ko ang cellphone galing kay Monay na ring pa rin nang ring. "Monay, pakibanlawan muna kay Craziel. Salamat,"

Nang makaalis na ang dalawa ay saka ko sinagot ang tawag. Pagtingin ko ng caller, it is...

"Joe! Hello..." Bati ko agad. Namiss ko ang lalaking 'to!