Held Captive

Chapter 52-The Lion's Wink

Chapter 52

"K-kayo na?" Nauutal kong tanong. Hindi kasi ako makapaniwala.

"Obvious ba?" Mayabang na sagot ni Yvonne. Niyakap pa siya nang masmahigpit ni Jung. Pakiramdam ko mahihimatay ako sa mga nakikita ko ngayon.

"Hon, hanapan ko na kayo ng table."

"Thank you hon."

Hinanapan na kami ni Jung ng table. Umupo kami doon habang umalis si Jung at nag-order ng drinks namin.

"Gosh Yvonne! How did you do that?"

"What?" Inosente niyang tanong.

"Paanong naging kayo? Ginayuma mo ba? Pinagbantaan mo ba ang buhay niya?"

"Grabe ka naman! I will not do those kind of creepy things!"

"Then what did you do? Did you pay him a large amount of money?" Yvonne hit me on the head.

"I didn't!"

"Then what? Eh dati halos isuka ka ng lalaking yan. Anong nangyari? What did you do?"

"What did I do? Your statement should be like this Eve: What I DIDN'T do." She smiled. "I didn't give up."

"Pero—"

"Hay nako. Masyado ka kasing sigurista Eve. You're always afraid to take risk. Kapag ayaw ng isang tao pakiramdam mo ayaw niya na ang isang bagay panghabang buhay. Kapag niloko ka pakiramdam mo manloloko na siya. Kapag iniwan ka ng isang tao pakiramdam mo lahat na mang-iiwan. Things do change. Hindi permanente ang lahat ng bagay. E—"

"Here's your drinks ladies." Sumulpot na si Jung sa table namin dala-dala ang drinks. Tumabi siya kay Yvonne at inakbayan ito. Nagkaroon na ng sariling mundo yung dalawa. Wala nang pumapansin at kumakausap sa'kin.

Biglang tumaas yung balahibo ko sa batok. Pamilyar sa akin yung pakiramdam na to. Parang may nakatitig sa'kin. Parang may nagmamanman. Nilibot ko ang tingin ko sa dance floor, sa mga tables, sa lahat ng sulok. Hanggang sa magkatitigan kami ng mga matang iyon. Sinuri niya ako mula ulo hanggang paa. Bigla akong nailang.

Nang makita niya na hindi ako nakadress ngayon at komportable ako sa suot ko, nginitian niya ko. Hindi yung ngiti na ginagamit niya kapag nakikipaglaban siya. Yung ngiti na sincere. Yung ngiti na once in a blue moon mo lang makikita na gamitin niya.

Bigla na kong tumayo. "Yvonne I need to go."

"Huh? Kakarating lang natin dito ah."

"A-ano kasi. Naalala ko na may misyon pa pala ako na binigay ni Queen Callisha. Kailangan ko nang umalis." Binalingan ko si Jung. "Ikaw na lang ang maghatid sa kaibigan ko. Wag mo yang papabayaan."

"Hindi mo na kailangang sabihin sa'kin."

"Sige. Mauna na ko."

Dire-diretso akong lumabas ng bar. Hindi na ulit ako lumingon kay Radimir. Nang nasa harapan na ko ng aking McLaren F1, kinuha ko na yung susi sa aking bulsa. Akmang bubuksan ko na sana ang kotse ko nang may humablot sa aking braso.

"Trying to escape me again?" His usual sarcastic smirk is plastered on his face. His stare is dangerous, that I can't help but to stare back at those eyes.

"Let go of me Rad!" Binawi ko ang aking braso pero mashinigpitan lang niya ang kapit niya dito.

"And why will I let go of my girl?" Wala nang gaanong tao dito sa labas ng club. Kaya walang nakakapansin sa pag-aaway namin ni Radimir.

"How many times should I tell you? I am not your girl."

"Stop arguing with me."

"Just let me go Rad!"

"Please Eva, stop arguing with me!"

"I will arg—"

"It makes me want to kiss you." Bigla akong nanahimik at hindi na umimik. "I want to prove to you that you are my girl by kissing you. So if you will still insist that you are not my girl, I will kiss you as long as I want. As long as I wish."

Naramdaman kong nag-init ang mga pisngi ko. Hindi na ako umimik at nag-iwas ako ng tingin. Nararamdaman ko ang titig niya sa akin. Nanghihina ako sa mga titig na yun pero hindi ko pinapahalata na apektado ako.

"Look, I'm not here to argue with you. I'm here to give you a warning." Lumuwag na yung kapit niya kaya binawi ko na ang braso ko at humalukipkip sa harapan niya.

"So?"

"Don't go to your mission on Tuesday. It's a trap." Tinaasan ko siya ng kilay. Ano siya hilo? Eto na nga ang tyansa ko na magpakitang gilas sa reyna, pipigilan niya pa.

"Who told you that I will stop the mission just to obey you?"

"Eva, I have many connections. Maski yung mga misyon mo nga ay nalalaman ko. I also know that your mission is a trap. Patibong lang ito ng Lurid. Mapapahamak ka lang." May mga importanteng files ang Lurid na kailangan kong nakawin sa Martes. Nagtataka lang ako kung bakit ako pinipigilan ni Radimir. The answer came to me before I even finished asking myself.

Maybe the reason why Radimir doesn't want me to come to that mission is because he wants himself to be the one to get the files. Maybe he wants me to fail the Safronov so he can give the files to the Tenebrous. Huh. Fat chance.

"You think I'll believe you Rad? No matter what you say, I will not follow your command." He gave me his dangerous stare. That stare that can make your knees tremble.

"I'm telling you the truth. It's a trap!"

"I will not believe your lies Rad."

"And why will I lie to my girl?" The images I saw when I eavesdropped his conversation with King Azrael flash-backed on my mind.

"You already did before."

Instead of defending himself, he smiled at me like I said something that pleased him.

"So now you admit that you are my girl."

"When did I admit that?"

"When you answered my last question."

Binuka ko ang aking bibig para sana depensahan ang sarili ko pero walang mga salitang lumabas.

"Speechless now?" Taas-kilay na tanong ni Radimir kasabay nang pagbukas niya ng pinto ng kotse ko. "You're tired. Go home and rest."

I can't believe I just blushed in front of him a while ago. I'm back to wanting to kick his butt. Hard.

"I can't believe you." I murmured as I sit inside my car. Marahas kong sinarado ang pinto para malaman niyang naiinis ako. Trap huh? Bahala siya, pupunta pa rin ako sa misyon ko sa Martes sa ayaw at sa gusto niya.

Pinaandar ko na ang aking McLaren F1. Nang medyo nakalayo na ko, tinignan ko si Radimir sa aking rear view mirror. Nakatayo pa rin siya doon sa pwesto niya kanina at nakahalukipkip. Nang magkasalubong ang aming mga paningin sa salamin, ngumisi siya sa akin. At ang leon, kinindatan pa ko! Nakakainis. Akala mo naman ikinagwapo niya yun. Oo, gwapo siya. Pero kahit na pa. Basta! Nakakainis!