ONE N.H.

Part 133

Aan alle boeken komt een einde, zo ook aan dit boek. Nu nog niet, maar het komt.

Niall Point Of View ✼

"Daddy! Daddy!" roept Jaydan en hij springt met zijn armen naar me gestrekt. Ik pak hem op en hij knuffelt me, waar Lizzy tevreden naar kijkt.

"We waren vroeger ook een keer samen naar de kermis geweest," zegt Lizzy dan als ze mijn vrije hand pakt. Ik knik en wrijf met mijn duim over die van haar.

"Toen won ik een teddybeer voor je," zeg ik en ze knikt.

"Dat waren mooie tijden." Nu gaan we meer voor Jaydan en Emily naar de kermis. Liam is dan ook ergens anders om de stad te verkennen, met zijn bodyguards. Daar heeft hij een goede band mee. Wij hebben hier geen bodyguards, omdat we dat geen fijn gevoel vinden voor Jaydan en Emily.

"I want my Teddy," zegt Jaydan dan tegen me. Zodra hij hoorde dat ik "teddy" zei, keek hij me al aan en smeekte hij me al zonder woorden. Nu praat er niemand dus kan hij praten.

Lizzy kijkt in haar tas en drukt de knuffel dan tegen Jaydan zijn gezicht. Hij giechelt en pakt de knuffel van haar aan. Ik geef hem een kusje tegen zijn wang en kijk dan om me heen.

"Wil je in de draaimolen met Emily?" vraag ik aan hem en hij knikt. Ik zet hem bij de draaimolen neer en wacht totdat het volgende rondje begint. Jaydan geeft zijn knuffel weer aan Lizzy, die hem in haar tas stopt, en dan pakt Jaydan Emily haar handje vast.

Wanneer de draaimolen stopt, help ik Jaydan met in een auto stappen samen met Emily en geef ik het kaartje wat we hadden gekocht. Ze zijn allebei zo blij als de draaimolen gaat draaien en iedereen kijkt tevreden toe.

Ik leg mijn arm om Lizzy heen, die stralend naar me kijkt. Het is een super mooie dag, met een zonnetje en blauwe lucht. Toch draag ik meeste van de tijd geen zonnebril, gewoon omdat ik wil dat Jaydan mijn ogen ziet wanneer ik naar hem kijk en niet mijn zonnebril. Hij herkent me nu al een tijdje als écht zijn vader en gaat steeds meer waarde aan mij en Lizzy hechten, dus een soort van barrière van een zonnebril helpt daar niet bij. Net als dat ik niet super veel foto's van Jaydan maak, want dan ziet hij een telefoon en niet mij of Lizzy.

Wanneer de draaimolen stopt, til ik Jaydan weer uit de auto, net als Harry bij Emily doet. We lopen weer verder over de kermis en kijken een beetje rond. Er is nooit super veel te doen wat echt leuk is.

"I would like that one, please daddy?" smeekt Jaydan als hij naar de suikerspinkraam wijst. Ik kijk naar Lizzy, die knikt.

"Als je stopt als je buikpijn krijgt, goed?" vraag ik en hij knikt. Ik bestel een suikerspin, net als Louis en ga dan op een bankje zitten, met Jaydan naast me en Lizzy weer naast hem. Louis, Harry en Emily gaan aan de andere kant van de tafel op het bankje zitten.

Jaydan pakt met zijn kleine handjes een gigantisch stuk en probeert het dan in zijn mond te proppen. Het zou niet eens bij mij passen, laat staan bij hem.

"Ahw, baby..." mompelt Lizzy en Jaydan grinnikt trots naar me. "Gelukkig heb ik doekjes," zucht ze.

"Die zal Emily ook wel nodig hebben," zegt Harry en Lizzy glimlacht.

"Op alles voorbereid." Jaydan kijkt naar me, zijn wangen zijn met roze suiker beplakt, terwijl hij nog een stuk pakt.

"Als je kleine delen pakt," zeg ik als ik een klein stukje pak. "Dan past het beter."

Ik stop het in zijn mond en hij likt zijn vingers af. "It's so good!" zegt hij blij. Ik wrijf glimlachend even over zijn haar.

Niet veel later zijn allebei de suikerspinnen op en staan we weer op om verder te lopen. "Wacht even!" zegt Lizzy als ze de doekjes pakt en Jaydan's wangen schoonmaakt.