ONE N.H.

Part 144

Dit is een liedje van een band die ik bij VidCon heb leren kennen. Meteen wist ik al dat ze speciaal zijn en ben ik me in ze gaan verdiepen. Ze zijn echt fantastisch en gister is hun eerste EP uitgekomen (Miss Taken). Ik ben er meteen al fan van geworden 😄

Het is echt een aanrader om even te gaan kijken en luisteren!

Kusjes en een fijn weekend!! Xx

✼

Aan alle boeken komt een einde, zo ook aan dit boek. Nu nog niet, maar het komt.

Lizzy Point Of View ✼

Met een dekentje om ons heen, kijken Niall en ik een film. Ik zit tussen Niall's benen, met zijn armen stevig om me heen. Het dondert flink op de achtergrond en het regent ook nog super hard. Ergens is het wel erg knus, omdat Niall en ik zo dicht op elkaar zitten.

Ik druk mijn neus tegen Niall's nek en volg de vorm van zijn kaak, voordat ik me weer op het scherm richt.

2 kleine voetjes stappen stapje voor stapje de trap af. Kleine beentjes komen tevoorschijn, een bovenlichaam met een knuffel in zijn handen geklemd en tot slot een huilend gezichtje.

"Mommy," huilt Jaydan wanneer hij de woonkamer binnen stapt. Zijn stem trilt en hij sabbelt op zijn duim. "Daddy," zegt hij dan zacht.

"Ahw, baby. Kom eens hier," fluister ik en ik hou mijn armen uit. Hij loopt langzaam op zijn blote voetjes over het hout heen naar me toe. Ik til hem op en hij slaat zijn lichaam om me heen.

"The.. thunder," mompelt hij.

"Ik weet het, babyboy." Ik wrijf over zijn ruggetje en voel aan zijn voetjes, die ijskoud zijn. Zijn lichaam trilt helemaal. "Heb je het koud?" vraag ik en hij knikt. Ik kruip snel weer tussen Niall's benen onder de deken en Niall wrijft over mijn armen. Hij weet hoe moeilijk ik het heb wanneer Jaydan huilt.

Jaydan staart voor zich uit en knijpt zijn ogen dan samen wanneer er een flits is en niet veel langer daarna een donder. Ik wrijf over zijn haren en druk er een kus tegen.

"Het is goed, Jaydan.. het zal zo wel over zijn en dan gaan we lekker slapen, goed?" Hij knikt en ik veeg zijn tranen weg. Hij blijft voor zich uit kijken en Niall en ik doen alsof het de normaalste zaak ooit is dat het dondert. Als wij niet bang zijn, dan zal hij ook gerustgesteld zijn.

"Zijn je voetjes al een beetje warmer?" vraag ik aan hem, en ik hou zijn voetjes vast. Hij kijkt naar me en knikt dan. "Misschien was het ook niet slim om hem in dezelfde pyjama te laten slapen als daar, want hier is het veel kouder," zeg ik tegen Niall en hij haalt zijn schouders op.

"Hier is de deken dikker. Het moet wel goed zijn. Ik denk dat hij boven alleen een hele boel heeft lopen dwalen, dus dat hij daarom zulke koude voeten had." Ik knik en kijk naar Jaydan.

"Heb je gezocht boven?" vraag ik en hij knikt.

"First in the bedroom, but you were not there. So I looked in the bathroom." Hij haalt zijn schouders op.

"Je had gewoon moeten roepen," zeg ik zacht en ik wrijf over zijn haren.

"I was scared to wake you up." Hij ontwijkt mijn blik en ik trek hem tegen me aan. Ik kan me nog wel herinneren hoe ik vroeger bang was als het nacht was en het was helemaal stil in huis.